Conjugation of permisceo
/[pɛrˈmɪs.ke.oː]/to mix or mingle together thoroughly, commingle, intermingle, combine Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | permisceō |
| tū | permiscēs |
| is / ea / id | permiscet |
| nōs | permiscēmus |
| vōs | permiscētis |
| eī / eae / ea | permiscent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | permiscēbam |
| tū | permiscēbās |
| is / ea / id | permiscēbat |
| nōs | permiscēbāmus |
| vōs | permiscēbātis |
| eī / eae / ea | permiscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | permiscēbō |
| tū | permiscēbis |
| is / ea / id | permiscēbit |
| nōs | permiscēbimus |
| vōs | permiscēbitis |
| eī / eae / ea | permiscēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | permiscuī |
| tū | permiscuistī |
| is / ea / id | permiscuit |
| nōs | permiscuimus |
| vōs | permiscuistis |
| eī / eae / ea | permiscuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | permiscueram |
| tū | permiscuerās |
| is / ea / id | permiscuerat |
| nōs | permiscuerāmus |
| vōs | permiscuerātis |
| eī / eae / ea | permiscuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | permiscuerō |
| tū | permiscueris |
| is / ea / id | permiscuerit |
| nōs | permiscuerimus |
| vōs | permiscueritis |
| eī / eae / ea | permiscuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | permisceam |
| tū | permisceās |
| is / ea / id | permisceat |
| nōs | permisceāmus |
| vōs | permisceātis |
| eī / eae / ea | permisceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | permiscērem |
| tū | permiscērēs |
| is / ea / id | permiscēret |
| nōs | permiscērēmus |
| vōs | permiscērētis |
| eī / eae / ea | permiscērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | permiscuerim |
| tū | permiscuerīs |
| is / ea / id | permiscuerit |
| nōs | permiscuerīmus |
| vōs | permiscuerītis |
| eī / eae / ea | permiscuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | permiscuissem |
| tū | permiscuissēs |
| is / ea / id | permiscuisset |
| nōs | permiscuissēmus |
| vōs | permiscuissētis |
| eī / eae / ea | permiscuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | permiscē |
| vōs | permiscēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | permiscētō |
| is / ea / id | permiscētō |
| vōs | permiscētōte |
| eī / eae / ea | permiscentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | permiscēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | permiscuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | permixtūrum esse |
Participium praesēns
| — | permiscēns |
Participium futūrum
| — | permixtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | permiscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | permiscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | permiscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | permiscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | permixtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | permixtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | permisceor |
| tū | permiscēris |
| is / ea / id | permiscētur |
| nōs | permiscēmur |
| vōs | permiscēminī |
| eī / eae / ea | permiscentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | permiscēbar |
| tū | permiscēbāris |
| is / ea / id | permiscēbātur |
| nōs | permiscēbāmur |
| vōs | permiscēbāminī |
| eī / eae / ea | permiscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | permiscēbor |
| tū | permiscēberis |
| is / ea / id | permiscēbitur |
| nōs | permiscēbimur |
| vōs | permiscēbiminī |
| eī / eae / ea | permiscēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | permiscear |
| tū | permisceāris |
| is / ea / id | permisceātur |
| nōs | permisceāmur |
| vōs | permisceāminī |
| eī / eae / ea | permisceantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | permiscērer |
| tū | permiscērēris |
| is / ea / id | permiscērētur |
| nōs | permiscērēmur |
| vōs | permiscērēminī |
| eī / eae / ea | permiscērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | permiscēre |
| vōs | permiscēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | permiscētor |
| is / ea / id | permiscētor |
| eī / eae / ea | permiscentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | permiscērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | permixtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | permixtum īrī |
Participium perfectum
| — | permixtus |
Participium futūrum
| — | permiscendus |