HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← permoneo — definition

Conjugation of permoneo

Regular CEFR B2
[pɛrˈmɔ.ne.oː]

to admonish Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego permoneō
tū permonēs
is / ea / id permonet
nōs permonēmus
vōs permonētis
eī / eae / ea permonent
Indicātīvus imperfectum
ego permonēbam
tū permonēbās
is / ea / id permonēbat
nōs permonēbāmus
vōs permonēbātis
eī / eae / ea permonēbant
Indicātīvus futūrum
ego permonēbō
tū permonēbis
is / ea / id permonēbit
nōs permonēbimus
vōs permonēbitis
eī / eae / ea permonēbunt
Indicātīvus perfectum
ego permonuī
tū permonuistī
is / ea / id permonuit
nōs permonuimus
vōs permonuistis
eī / eae / ea permonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego permonueram
tū permonuerās
is / ea / id permonuerat
nōs permonuerāmus
vōs permonuerātis
eī / eae / ea permonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego permonuerō
tū permonueris
is / ea / id permonuerit
nōs permonuerimus
vōs permonueritis
eī / eae / ea permonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego permoneam
tū permoneās
is / ea / id permoneat
nōs permoneāmus
vōs permoneātis
eī / eae / ea permoneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego permonērem
tū permonērēs
is / ea / id permonēret
nōs permonērēmus
vōs permonērētis
eī / eae / ea permonērent
Coniūnctīvus perfectum
ego permonuerim
tū permonuerīs
is / ea / id permonuerit
nōs permonuerīmus
vōs permonuerītis
eī / eae / ea permonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego permonuissem
tū permonuissēs
is / ea / id permonuisset
nōs permonuissēmus
vōs permonuissētis
eī / eae / ea permonuissent
Imperātīvus praesēns
tū permonē
vōs permonēte
Imperātīvus futūrum
tū permonētō
is / ea / id permonētō
vōs permonētōte
eī / eae / ea permonentō
Īnfīnītīvus praesēns
— permonēre
Īnfīnītīvus perfectum
— permonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— permonitūrum esse
Participium praesēns
— permonēns
Participium futūrum
— permonitūrus
Gerundium (genitīvus)
— permonendī
Gerundium (datīvus)
— permonendō
Gerundium (accūsātīvus)
— permonendum
Gerundium (ablātīvus)
— permonendō
Supīnum (accūsātīvus)
— permonitum
Supīnum (ablātīvus)
— permonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego permoneor
tū permonēris
is / ea / id permonētur
nōs permonēmur
vōs permonēminī
eī / eae / ea permonentur
Indicātīvus imperfectum
ego permonēbar
tū permonēbāris
is / ea / id permonēbātur
nōs permonēbāmur
vōs permonēbāminī
eī / eae / ea permonēbantur
Indicātīvus futūrum
ego permonēbor
tū permonēberis
is / ea / id permonēbitur
nōs permonēbimur
vōs permonēbiminī
eī / eae / ea permonēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego permonear
tū permoneāris
is / ea / id permoneātur
nōs permoneāmur
vōs permoneāminī
eī / eae / ea permoneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego permonērer
tū permonērēris
is / ea / id permonērētur
nōs permonērēmur
vōs permonērēminī
eī / eae / ea permonērentur
Imperātīvus praesēns
tū permonēre
vōs permonēminī
Imperātīvus futūrum
tū permonētor
is / ea / id permonētor
eī / eae / ea permonentor
Īnfīnītīvus praesēns
— permonērī
Īnfīnītīvus perfectum
— permonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— permonitum īrī
Participium perfectum
— permonitus
Participium futūrum
— permonendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary