HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← perneco — definition

Conjugation of perneco

Regular CEFR B1
[ˈpɛr.nɛ.koː]

to kill, slay outright Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego pernecō
tū pernecās
is / ea / id pernecat
nōs pernecāmus
vōs pernecātis
eī / eae / ea pernecant
Indicātīvus imperfectum
ego pernecābam
tū pernecābās
is / ea / id pernecābat
nōs pernecābāmus
vōs pernecābātis
eī / eae / ea pernecābant
Indicātīvus futūrum
ego pernecābō
tū pernecābis
is / ea / id pernecābit
nōs pernecābimus
vōs pernecābitis
eī / eae / ea pernecābunt
Indicātīvus perfectum
ego pernecāvī
tū pernecāvistī
is / ea / id pernecāvit
nōs pernecāvimus
vōs pernecāvistis
eī / eae / ea pernecāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego pernecāveram
tū pernecāverās
is / ea / id pernecāverat
nōs pernecāverāmus
vōs pernecāverātis
eī / eae / ea pernecāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego pernecāverō
tū pernecāveris
is / ea / id pernecāverit
nōs pernecāverimus
vōs pernecāveritis
eī / eae / ea pernecāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego pernecem
tū pernecēs
is / ea / id pernecet
nōs pernecēmus
vōs pernecētis
eī / eae / ea pernecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego pernecārem
tū pernecārēs
is / ea / id pernecāret
nōs pernecārēmus
vōs pernecārētis
eī / eae / ea pernecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego pernecāverim
tū pernecāverīs
is / ea / id pernecāverit
nōs pernecāverīmus
vōs pernecāverītis
eī / eae / ea pernecāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego pernecāvissem
tū pernecāvissēs
is / ea / id pernecāvisset
nōs pernecāvissēmus
vōs pernecāvissētis
eī / eae / ea pernecāvissent
Imperātīvus praesēns
tū pernecā
vōs pernecāte
Imperātīvus futūrum
tū pernecātō
is / ea / id pernecātō
vōs pernecātōte
eī / eae / ea pernecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— pernecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— pernecāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— pernecātūrum esse
Participium praesēns
— pernecāns
Participium futūrum
— pernecātūrus
Gerundium (genitīvus)
— pernecandī
Gerundium (datīvus)
— pernecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— pernecandum
Gerundium (ablātīvus)
— pernecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— pernecātum
Supīnum (ablātīvus)
— pernecātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego pernecor
tū pernecāris
is / ea / id pernecātur
nōs pernecāmur
vōs pernecāminī
eī / eae / ea pernecantur
Indicātīvus imperfectum
ego pernecābar
tū pernecābāris
is / ea / id pernecābātur
nōs pernecābāmur
vōs pernecābāminī
eī / eae / ea pernecābantur
Indicātīvus futūrum
ego pernecābor
tū pernecāberis
is / ea / id pernecābitur
nōs pernecābimur
vōs pernecābiminī
eī / eae / ea pernecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego pernecer
tū pernecēris
is / ea / id pernecētur
nōs pernecēmur
vōs pernecēminī
eī / eae / ea pernecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego pernecārer
tū pernecārēris
is / ea / id pernecārētur
nōs pernecārēmur
vōs pernecārēminī
eī / eae / ea pernecārentur
Imperātīvus praesēns
tū pernecāre
vōs pernecāminī
Imperātīvus futūrum
tū pernecātor
is / ea / id pernecātor
eī / eae / ea pernecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— pernecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— pernecātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— pernecātum īrī
Participium perfectum
— pernecātus
Participium futūrum
— pernecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary