Conjugation of permitto
/[pɛrˈmɪt.toː]/to give leave, give up, allow, suffer, grant, permit, surrender, let Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | permittō |
| tū | permittis |
| is / ea / id | permittit |
| nōs | permittimus |
| vōs | permittitis |
| eī / eae / ea | permittunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | permittēbam |
| tū | permittēbās |
| is / ea / id | permittēbat |
| nōs | permittēbāmus |
| vōs | permittēbātis |
| eī / eae / ea | permittēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | permittam |
| tū | permittēs |
| is / ea / id | permittet |
| nōs | permittēmus |
| vōs | permittētis |
| eī / eae / ea | permittent |
Indicātīvus perfectum
| ego | permīsī |
| tū | permīsistī |
| is / ea / id | permīsit |
| nōs | permīsimus |
| vōs | permīsistis |
| eī / eae / ea | permīsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | permīseram |
| tū | permīserās |
| is / ea / id | permīserat |
| nōs | permīserāmus |
| vōs | permīserātis |
| eī / eae / ea | permīserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | permīserō |
| tū | permīseris |
| is / ea / id | permīserit |
| nōs | permīserimus |
| vōs | permīseritis |
| eī / eae / ea | permīserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | permittam |
| tū | permittās |
| is / ea / id | permittat |
| nōs | permittāmus |
| vōs | permittātis |
| eī / eae / ea | permittant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | permitterem |
| tū | permitterēs |
| is / ea / id | permitteret |
| nōs | permitterēmus |
| vōs | permitterētis |
| eī / eae / ea | permitterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | permīserim |
| tū | permīserīs |
| is / ea / id | permīserit |
| nōs | permīserīmus |
| vōs | permīserītis |
| eī / eae / ea | permīserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | permīsissem |
| tū | permīsissēs |
| is / ea / id | permīsisset |
| nōs | permīsissēmus |
| vōs | permīsissētis |
| eī / eae / ea | permīsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | permitte |
| vōs | permittite |
Imperātīvus futūrum
| tū | permittitō |
| is / ea / id | permittitō |
| vōs | permittitōte |
| eī / eae / ea | permittuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | permittere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | permīsisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | permissūrum esse |
Participium praesēns
| — | permittēns |
Participium futūrum
| — | permissūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | permittendī |
Gerundium (datīvus)
| — | permittendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | permittendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | permittendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | permissum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | permissū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | permittor |
| tū | permitteris |
| is / ea / id | permittitur |
| nōs | permittimur |
| vōs | permittiminī |
| eī / eae / ea | permittuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | permittēbar |
| tū | permittēbāris |
| is / ea / id | permittēbātur |
| nōs | permittēbāmur |
| vōs | permittēbāminī |
| eī / eae / ea | permittēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | permittar |
| tū | permittēris |
| is / ea / id | permittētur |
| nōs | permittēmur |
| vōs | permittēminī |
| eī / eae / ea | permittentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | permittar |
| tū | permittāris |
| is / ea / id | permittātur |
| nōs | permittāmur |
| vōs | permittāminī |
| eī / eae / ea | permittantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | permitterer |
| tū | permitterēris |
| is / ea / id | permitterētur |
| nōs | permitterēmur |
| vōs | permitterēminī |
| eī / eae / ea | permitterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | permittere |
| vōs | permittiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | permittitor |
| is / ea / id | permittitor |
| eī / eae / ea | permittuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | permittī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | permissum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | permissum īrī |
Participium perfectum
| — | permissus |
Participium futūrum
| — | permittendus |