HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obverto — definition

Conjugation of obverto

Regular CEFR B1

to turn to/towards Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obvertō
tū obvertis
is / ea / id obvertit
nōs obvertimus
vōs obvertitis
eī / eae / ea obvertunt
Indicātīvus imperfectum
ego obvertēbam
tū obvertēbās
is / ea / id obvertēbat
nōs obvertēbāmus
vōs obvertēbātis
eī / eae / ea obvertēbant
Indicātīvus futūrum
ego obvertam
tū obvertēs
is / ea / id obvertet
nōs obvertēmus
vōs obvertētis
eī / eae / ea obvertent
Indicātīvus perfectum
ego obvertī
tū obvertistī
is / ea / id obvertit
nōs obvertimus
vōs obvertistis
eī / eae / ea obvertērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obverteram
tū obverterās
is / ea / id obverterat
nōs obverterāmus
vōs obverterātis
eī / eae / ea obverterant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obverterō
tū obverteris
is / ea / id obverterit
nōs obverterimus
vōs obverteritis
eī / eae / ea obverterint
Coniūnctīvus praesēns
ego obvertam
tū obvertās
is / ea / id obvertat
nōs obvertāmus
vōs obvertātis
eī / eae / ea obvertant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obverterem
tū obverterēs
is / ea / id obverteret
nōs obverterēmus
vōs obverterētis
eī / eae / ea obverterent
Coniūnctīvus perfectum
ego obverterim
tū obverterīs
is / ea / id obverterit
nōs obverterīmus
vōs obverterītis
eī / eae / ea obverterint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obvertissem
tū obvertissēs
is / ea / id obvertisset
nōs obvertissēmus
vōs obvertissētis
eī / eae / ea obvertissent
Imperātīvus praesēns
tū obverte
vōs obvertite
Imperātīvus futūrum
tū obvertitō
is / ea / id obvertitō
vōs obvertitōte
eī / eae / ea obvertuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obvertere
Īnfīnītīvus perfectum
— obvertisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obversūrum esse
Participium praesēns
— obvertēns
Participium futūrum
— obversūrus
Gerundium (genitīvus)
— obvertendī
Gerundium (datīvus)
— obvertendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obvertendum
Gerundium (ablātīvus)
— obvertendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obversum
Supīnum (ablātīvus)
— obversū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obvertor
tū obverteris
is / ea / id obvertitur
nōs obvertimur
vōs obvertiminī
eī / eae / ea obvertuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obvertēbar
tū obvertēbāris
is / ea / id obvertēbātur
nōs obvertēbāmur
vōs obvertēbāminī
eī / eae / ea obvertēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obvertar
tū obvertēris
is / ea / id obvertētur
nōs obvertēmur
vōs obvertēminī
eī / eae / ea obvertentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obvertar
tū obvertāris
is / ea / id obvertātur
nōs obvertāmur
vōs obvertāminī
eī / eae / ea obvertantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obverterer
tū obverterēris
is / ea / id obverterētur
nōs obverterēmur
vōs obverterēminī
eī / eae / ea obverterentur
Imperātīvus praesēns
tū obvertere
vōs obvertiminī
Imperātīvus futūrum
tū obvertitor
is / ea / id obvertitor
eī / eae / ea obvertuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obvertī
Īnfīnītīvus perfectum
— obversum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obversum īrī
Participium perfectum
— obversus
Participium futūrum
— obvertendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary