HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obvio — definition

Conjugation of obvio

Regular CEFR B1
[ˈɔb.wi.oː]

to prevent, hinder, obviate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obviō
tū obviās
is / ea / id obviat
nōs obviāmus
vōs obviātis
eī / eae / ea obviant
Indicātīvus imperfectum
ego obviābam
tū obviābās
is / ea / id obviābat
nōs obviābāmus
vōs obviābātis
eī / eae / ea obviābant
Indicātīvus futūrum
ego obviābō
tū obviābis
is / ea / id obviābit
nōs obviābimus
vōs obviābitis
eī / eae / ea obviābunt
Indicātīvus perfectum
ego obviāvī
tū obviāvistī
is / ea / id obviāvit
nōs obviāvimus
vōs obviāvistis
eī / eae / ea obviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obviāveram
tū obviāverās
is / ea / id obviāverat
nōs obviāverāmus
vōs obviāverātis
eī / eae / ea obviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obviāverō
tū obviāveris
is / ea / id obviāverit
nōs obviāverimus
vōs obviāveritis
eī / eae / ea obviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obviem
tū obviēs
is / ea / id obviet
nōs obviēmus
vōs obviētis
eī / eae / ea obvient
Coniūnctīvus imperfectum
ego obviārem
tū obviārēs
is / ea / id obviāret
nōs obviārēmus
vōs obviārētis
eī / eae / ea obviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obviāverim
tū obviāverīs
is / ea / id obviāverit
nōs obviāverīmus
vōs obviāverītis
eī / eae / ea obviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obviāvissem
tū obviāvissēs
is / ea / id obviāvisset
nōs obviāvissēmus
vōs obviāvissētis
eī / eae / ea obviāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obviā
vōs obviāte
Imperātīvus futūrum
tū obviātō
is / ea / id obviātō
vōs obviātōte
eī / eae / ea obviantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obviāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obviātūrum esse
Participium praesēns
— obviāns
Participium futūrum
— obviātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obviandī
Gerundium (datīvus)
— obviandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obviandum
Gerundium (ablātīvus)
— obviandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obviātum
Supīnum (ablātīvus)
— obviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obvior
tū obviāris
is / ea / id obviātur
nōs obviāmur
vōs obviāminī
eī / eae / ea obviantur
Indicātīvus imperfectum
ego obviābar
tū obviābāris
is / ea / id obviābātur
nōs obviābāmur
vōs obviābāminī
eī / eae / ea obviābantur
Indicātīvus futūrum
ego obviābor
tū obviāberis
is / ea / id obviābitur
nōs obviābimur
vōs obviābiminī
eī / eae / ea obviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obvier
tū obviēris
is / ea / id obviētur
nōs obviēmur
vōs obviēminī
eī / eae / ea obvientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obviārer
tū obviārēris
is / ea / id obviārētur
nōs obviārēmur
vōs obviārēminī
eī / eae / ea obviārentur
Imperātīvus praesēns
tū obviāre
vōs obviāminī
Imperātīvus futūrum
tū obviātor
is / ea / id obviātor
eī / eae / ea obviantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obviārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obviātum īrī
Participium perfectum
— obviātus
Participium futūrum
— obviandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary