HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← occepto — definición

Conjugation of occepto

Regular CEFR B1

dative/ablative masculine/neuter singular of occeptus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego occeptō
occeptās
is / ea / id occeptat
nōs occeptāmus
vōs occeptātis
eī / eae / ea occeptant
Indicātīvus imperfectum
ego occeptābam
occeptābās
is / ea / id occeptābat
nōs occeptābāmus
vōs occeptābātis
eī / eae / ea occeptābant
Indicātīvus futūrum
ego occeptābō
occeptābis
is / ea / id occeptābit
nōs occeptābimus
vōs occeptābitis
eī / eae / ea occeptābunt
Indicātīvus perfectum
ego occeptāvī
occeptāvistī
is / ea / id occeptāvit
nōs occeptāvimus
vōs occeptāvistis
eī / eae / ea occeptāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego occeptāveram
occeptāverās
is / ea / id occeptāverat
nōs occeptāverāmus
vōs occeptāverātis
eī / eae / ea occeptāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego occeptāverō
occeptāveris
is / ea / id occeptāverit
nōs occeptāverimus
vōs occeptāveritis
eī / eae / ea occeptāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego occeptem
occeptēs
is / ea / id occeptet
nōs occeptēmus
vōs occeptētis
eī / eae / ea occeptent
Coniūnctīvus imperfectum
ego occeptārem
occeptārēs
is / ea / id occeptāret
nōs occeptārēmus
vōs occeptārētis
eī / eae / ea occeptārent
Coniūnctīvus perfectum
ego occeptāverim
occeptāverīs
is / ea / id occeptāverit
nōs occeptāverīmus
vōs occeptāverītis
eī / eae / ea occeptāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego occeptāvissem
occeptāvissēs
is / ea / id occeptāvisset
nōs occeptāvissēmus
vōs occeptāvissētis
eī / eae / ea occeptāvissent
Imperātīvus praesēns
occeptā
vōs occeptāte
Imperātīvus futūrum
occeptātō
is / ea / id occeptātō
vōs occeptātōte
eī / eae / ea occeptantō
Īnfīnītīvus praesēns
occeptāre
Īnfīnītīvus perfectum
occeptāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
occeptātūrum esse
Participium praesēns
occeptāns
Participium futūrum
occeptātūrus
Gerundium (genitīvus)
occeptandī
Gerundium (datīvus)
occeptandō
Gerundium (accūsātīvus)
occeptandum
Gerundium (ablātīvus)
occeptandō
Supīnum (accūsātīvus)
occeptātum
Supīnum (ablātīvus)
occeptātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego occeptor
occeptāris
is / ea / id occeptātur
nōs occeptāmur
vōs occeptāminī
eī / eae / ea occeptantur
Indicātīvus imperfectum
ego occeptābar
occeptābāris
is / ea / id occeptābātur
nōs occeptābāmur
vōs occeptābāminī
eī / eae / ea occeptābantur
Indicātīvus futūrum
ego occeptābor
occeptāberis
is / ea / id occeptābitur
nōs occeptābimur
vōs occeptābiminī
eī / eae / ea occeptābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego occepter
occeptēris
is / ea / id occeptētur
nōs occeptēmur
vōs occeptēminī
eī / eae / ea occeptentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego occeptārer
occeptārēris
is / ea / id occeptārētur
nōs occeptārēmur
vōs occeptārēminī
eī / eae / ea occeptārentur
Imperātīvus praesēns
occeptāre
vōs occeptāminī
Imperātīvus futūrum
occeptātor
is / ea / id occeptātor
eī / eae / ea occeptantor
Īnfīnītīvus praesēns
occeptārī
Īnfīnītīvus perfectum
occeptātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
occeptātum īrī
Participium perfectum
occeptātus
Participium futūrum
occeptandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary