Conjugation of occaeco
[ɔkˈkae̯.koː]to render senseless; to deprive of feeling, to paralyse Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | occaecō |
| tū | occaecās |
| is / ea / id | occaecat |
| nōs | occaecāmus |
| vōs | occaecātis |
| eī / eae / ea | occaecant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | occaecābam |
| tū | occaecābās |
| is / ea / id | occaecābat |
| nōs | occaecābāmus |
| vōs | occaecābātis |
| eī / eae / ea | occaecābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | occaecābō |
| tū | occaecābis |
| is / ea / id | occaecābit |
| nōs | occaecābimus |
| vōs | occaecābitis |
| eī / eae / ea | occaecābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | occaecāvī |
| tū | occaecāvistī |
| is / ea / id | occaecāvit |
| nōs | occaecāvimus |
| vōs | occaecāvistis |
| eī / eae / ea | occaecāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | occaecāveram |
| tū | occaecāverās |
| is / ea / id | occaecāverat |
| nōs | occaecāverāmus |
| vōs | occaecāverātis |
| eī / eae / ea | occaecāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | occaecāverō |
| tū | occaecāveris |
| is / ea / id | occaecāverit |
| nōs | occaecāverimus |
| vōs | occaecāveritis |
| eī / eae / ea | occaecāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | occaecem |
| tū | occaecēs |
| is / ea / id | occaecet |
| nōs | occaecēmus |
| vōs | occaecētis |
| eī / eae / ea | occaecent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | occaecārem |
| tū | occaecārēs |
| is / ea / id | occaecāret |
| nōs | occaecārēmus |
| vōs | occaecārētis |
| eī / eae / ea | occaecārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | occaecāverim |
| tū | occaecāverīs |
| is / ea / id | occaecāverit |
| nōs | occaecāverīmus |
| vōs | occaecāverītis |
| eī / eae / ea | occaecāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | occaecāvissem |
| tū | occaecāvissēs |
| is / ea / id | occaecāvisset |
| nōs | occaecāvissēmus |
| vōs | occaecāvissētis |
| eī / eae / ea | occaecāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | occaecā |
| vōs | occaecāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | occaecātō |
| is / ea / id | occaecātō |
| vōs | occaecātōte |
| eī / eae / ea | occaecantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | occaecāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | occaecāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | occaecātūrum esse |
Participium praesēns
| — | occaecāns |
Participium futūrum
| — | occaecātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | occaecandī |
Gerundium (datīvus)
| — | occaecandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | occaecandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | occaecandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | occaecātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | occaecātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | occaecor |
| tū | occaecāris |
| is / ea / id | occaecātur |
| nōs | occaecāmur |
| vōs | occaecāminī |
| eī / eae / ea | occaecantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | occaecābar |
| tū | occaecābāris |
| is / ea / id | occaecābātur |
| nōs | occaecābāmur |
| vōs | occaecābāminī |
| eī / eae / ea | occaecābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | occaecābor |
| tū | occaecāberis |
| is / ea / id | occaecābitur |
| nōs | occaecābimur |
| vōs | occaecābiminī |
| eī / eae / ea | occaecābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | occaecer |
| tū | occaecēris |
| is / ea / id | occaecētur |
| nōs | occaecēmur |
| vōs | occaecēminī |
| eī / eae / ea | occaecentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | occaecārer |
| tū | occaecārēris |
| is / ea / id | occaecārētur |
| nōs | occaecārēmur |
| vōs | occaecārēminī |
| eī / eae / ea | occaecārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | occaecāre |
| vōs | occaecāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | occaecātor |
| is / ea / id | occaecātor |
| eī / eae / ea | occaecantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | occaecārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | occaecātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | occaecātum īrī |
Participium perfectum
| — | occaecātus |
Participium futūrum
| — | occaecandus |