HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtundo — definición

Conjugation of obtundo

Regular CEFR B1
/[ɔpˈtʊn.doː]/

to strike, beat or batter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtundō
obtundis
is / ea / id obtundit
nōs obtundimus
vōs obtunditis
eī / eae / ea obtundunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtundēbam
obtundēbās
is / ea / id obtundēbat
nōs obtundēbāmus
vōs obtundēbātis
eī / eae / ea obtundēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtundam
obtundēs
is / ea / id obtundet
nōs obtundēmus
vōs obtundētis
eī / eae / ea obtundent
Indicātīvus perfectum
ego obtudī
obtudistī
is / ea / id obtudit
nōs obtudimus
vōs obtudistis
eī / eae / ea obtudērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtuderam
obtuderās
is / ea / id obtuderat
nōs obtuderāmus
vōs obtuderātis
eī / eae / ea obtuderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtuderō
obtuderis
is / ea / id obtuderit
nōs obtuderimus
vōs obtuderitis
eī / eae / ea obtuderint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtundam
obtundās
is / ea / id obtundat
nōs obtundāmus
vōs obtundātis
eī / eae / ea obtundant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtunderem
obtunderēs
is / ea / id obtunderet
nōs obtunderēmus
vōs obtunderētis
eī / eae / ea obtunderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtuderim
obtuderīs
is / ea / id obtuderit
nōs obtuderīmus
vōs obtuderītis
eī / eae / ea obtuderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtudissem
obtudissēs
is / ea / id obtudisset
nōs obtudissēmus
vōs obtudissētis
eī / eae / ea obtudissent
Imperātīvus praesēns
obtunde
vōs obtundite
Imperātīvus futūrum
obtunditō
is / ea / id obtunditō
vōs obtunditōte
eī / eae / ea obtunduntō
Īnfīnītīvus praesēns
obtundere
Īnfīnītīvus perfectum
obtudisse
Īnfīnītīvus futūrum
obtūsūrum esse
Participium praesēns
obtundēns
Participium futūrum
obtūsūrus
Gerundium (genitīvus)
obtundendī
Gerundium (datīvus)
obtundendō
Gerundium (accūsātīvus)
obtundendum
Gerundium (ablātīvus)
obtundendō
Supīnum (accūsātīvus)
obtūsum
Supīnum (ablātīvus)
obtūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtundor
obtunderis
is / ea / id obtunditur
nōs obtundimur
vōs obtundiminī
eī / eae / ea obtunduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtundēbar
obtundēbāris
is / ea / id obtundēbātur
nōs obtundēbāmur
vōs obtundēbāminī
eī / eae / ea obtundēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtundar
obtundēris
is / ea / id obtundētur
nōs obtundēmur
vōs obtundēminī
eī / eae / ea obtundentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtundar
obtundāris
is / ea / id obtundātur
nōs obtundāmur
vōs obtundāminī
eī / eae / ea obtundantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtunderer
obtunderēris
is / ea / id obtunderētur
nōs obtunderēmur
vōs obtunderēminī
eī / eae / ea obtunderentur
Imperātīvus praesēns
obtundere
vōs obtundiminī
Imperātīvus futūrum
obtunditor
is / ea / id obtunditor
eī / eae / ea obtunduntor
Īnfīnītīvus praesēns
obtundī
Īnfīnītīvus perfectum
obtūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obtūsum īrī
Participium perfectum
obtūsus
Participium futūrum
obtundendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary