HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtundo — definition

Conjugation of obtundo

Regular CEFR B1
[ɔpˈtʊn.doː]

to strike, beat or batter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtundō
tū obtundis
is / ea / id obtundit
nōs obtundimus
vōs obtunditis
eī / eae / ea obtundunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtundēbam
tū obtundēbās
is / ea / id obtundēbat
nōs obtundēbāmus
vōs obtundēbātis
eī / eae / ea obtundēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtundam
tū obtundēs
is / ea / id obtundet
nōs obtundēmus
vōs obtundētis
eī / eae / ea obtundent
Indicātīvus perfectum
ego obtudī
tū obtudistī
is / ea / id obtudit
nōs obtudimus
vōs obtudistis
eī / eae / ea obtudērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtuderam
tū obtuderās
is / ea / id obtuderat
nōs obtuderāmus
vōs obtuderātis
eī / eae / ea obtuderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtuderō
tū obtuderis
is / ea / id obtuderit
nōs obtuderimus
vōs obtuderitis
eī / eae / ea obtuderint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtundam
tū obtundās
is / ea / id obtundat
nōs obtundāmus
vōs obtundātis
eī / eae / ea obtundant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtunderem
tū obtunderēs
is / ea / id obtunderet
nōs obtunderēmus
vōs obtunderētis
eī / eae / ea obtunderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtuderim
tū obtuderīs
is / ea / id obtuderit
nōs obtuderīmus
vōs obtuderītis
eī / eae / ea obtuderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtudissem
tū obtudissēs
is / ea / id obtudisset
nōs obtudissēmus
vōs obtudissētis
eī / eae / ea obtudissent
Imperātīvus praesēns
tū obtunde
vōs obtundite
Imperātīvus futūrum
tū obtunditō
is / ea / id obtunditō
vōs obtunditōte
eī / eae / ea obtunduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obtundere
Īnfīnītīvus perfectum
— obtudisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtūsūrum esse
Participium praesēns
— obtundēns
Participium futūrum
— obtūsūrus
Gerundium (genitīvus)
— obtundendī
Gerundium (datīvus)
— obtundendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtundendum
Gerundium (ablātīvus)
— obtundendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obtūsum
Supīnum (ablātīvus)
— obtūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtundor
tū obtunderis
is / ea / id obtunditur
nōs obtundimur
vōs obtundiminī
eī / eae / ea obtunduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtundēbar
tū obtundēbāris
is / ea / id obtundēbātur
nōs obtundēbāmur
vōs obtundēbāminī
eī / eae / ea obtundēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtundar
tū obtundēris
is / ea / id obtundētur
nōs obtundēmur
vōs obtundēminī
eī / eae / ea obtundentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtundar
tū obtundāris
is / ea / id obtundātur
nōs obtundāmur
vōs obtundāminī
eī / eae / ea obtundantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtunderer
tū obtunderēris
is / ea / id obtunderētur
nōs obtunderēmur
vōs obtunderēminī
eī / eae / ea obtunderentur
Imperātīvus praesēns
tū obtundere
vōs obtundiminī
Imperātīvus futūrum
tū obtunditor
is / ea / id obtunditor
eī / eae / ea obtunduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtundī
Īnfīnītīvus perfectum
— obtūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtūsum īrī
Participium perfectum
— obtūsus
Participium futūrum
— obtundendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary