HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obturbo — definition

Conjugation of obturbo

Regular CEFR B1
[ɔpˈtʊr.boː]

to stir up, disturb, make turbid Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obturbō
tū obturbās
is / ea / id obturbat
nōs obturbāmus
vōs obturbātis
eī / eae / ea obturbant
Indicātīvus imperfectum
ego obturbābam
tū obturbābās
is / ea / id obturbābat
nōs obturbābāmus
vōs obturbābātis
eī / eae / ea obturbābant
Indicātīvus futūrum
ego obturbābō
tū obturbābis
is / ea / id obturbābit
nōs obturbābimus
vōs obturbābitis
eī / eae / ea obturbābunt
Indicātīvus perfectum
ego obturbāvī
tū obturbāvistī
is / ea / id obturbāvit
nōs obturbāvimus
vōs obturbāvistis
eī / eae / ea obturbāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obturbāveram
tū obturbāverās
is / ea / id obturbāverat
nōs obturbāverāmus
vōs obturbāverātis
eī / eae / ea obturbāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obturbāverō
tū obturbāveris
is / ea / id obturbāverit
nōs obturbāverimus
vōs obturbāveritis
eī / eae / ea obturbāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obturbem
tū obturbēs
is / ea / id obturbet
nōs obturbēmus
vōs obturbētis
eī / eae / ea obturbent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obturbārem
tū obturbārēs
is / ea / id obturbāret
nōs obturbārēmus
vōs obturbārētis
eī / eae / ea obturbārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obturbāverim
tū obturbāverīs
is / ea / id obturbāverit
nōs obturbāverīmus
vōs obturbāverītis
eī / eae / ea obturbāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obturbāvissem
tū obturbāvissēs
is / ea / id obturbāvisset
nōs obturbāvissēmus
vōs obturbāvissētis
eī / eae / ea obturbāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obturbā
vōs obturbāte
Imperātīvus futūrum
tū obturbātō
is / ea / id obturbātō
vōs obturbātōte
eī / eae / ea obturbantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obturbāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obturbāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obturbātūrum esse
Participium praesēns
— obturbāns
Participium futūrum
— obturbātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obturbandī
Gerundium (datīvus)
— obturbandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obturbandum
Gerundium (ablātīvus)
— obturbandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obturbātum
Supīnum (ablātīvus)
— obturbātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obturbor
tū obturbāris
is / ea / id obturbātur
nōs obturbāmur
vōs obturbāminī
eī / eae / ea obturbantur
Indicātīvus imperfectum
ego obturbābar
tū obturbābāris
is / ea / id obturbābātur
nōs obturbābāmur
vōs obturbābāminī
eī / eae / ea obturbābantur
Indicātīvus futūrum
ego obturbābor
tū obturbāberis
is / ea / id obturbābitur
nōs obturbābimur
vōs obturbābiminī
eī / eae / ea obturbābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obturber
tū obturbēris
is / ea / id obturbētur
nōs obturbēmur
vōs obturbēminī
eī / eae / ea obturbentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obturbārer
tū obturbārēris
is / ea / id obturbārētur
nōs obturbārēmur
vōs obturbārēminī
eī / eae / ea obturbārentur
Imperātīvus praesēns
tū obturbāre
vōs obturbāminī
Imperātīvus futūrum
tū obturbātor
is / ea / id obturbātor
eī / eae / ea obturbantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obturbārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obturbātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obturbātum īrī
Participium perfectum
— obturbātus
Participium futūrum
— obturbandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary