HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obturbo — definición

Conjugation of obturbo

Regular CEFR B1
/[ɔpˈtʊr.boː]/

to stir up, disturb, make turbid Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obturbō
obturbās
is / ea / id obturbat
nōs obturbāmus
vōs obturbātis
eī / eae / ea obturbant
Indicātīvus imperfectum
ego obturbābam
obturbābās
is / ea / id obturbābat
nōs obturbābāmus
vōs obturbābātis
eī / eae / ea obturbābant
Indicātīvus futūrum
ego obturbābō
obturbābis
is / ea / id obturbābit
nōs obturbābimus
vōs obturbābitis
eī / eae / ea obturbābunt
Indicātīvus perfectum
ego obturbāvī
obturbāvistī
is / ea / id obturbāvit
nōs obturbāvimus
vōs obturbāvistis
eī / eae / ea obturbāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obturbāveram
obturbāverās
is / ea / id obturbāverat
nōs obturbāverāmus
vōs obturbāverātis
eī / eae / ea obturbāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obturbāverō
obturbāveris
is / ea / id obturbāverit
nōs obturbāverimus
vōs obturbāveritis
eī / eae / ea obturbāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obturbem
obturbēs
is / ea / id obturbet
nōs obturbēmus
vōs obturbētis
eī / eae / ea obturbent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obturbārem
obturbārēs
is / ea / id obturbāret
nōs obturbārēmus
vōs obturbārētis
eī / eae / ea obturbārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obturbāverim
obturbāverīs
is / ea / id obturbāverit
nōs obturbāverīmus
vōs obturbāverītis
eī / eae / ea obturbāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obturbāvissem
obturbāvissēs
is / ea / id obturbāvisset
nōs obturbāvissēmus
vōs obturbāvissētis
eī / eae / ea obturbāvissent
Imperātīvus praesēns
obturbā
vōs obturbāte
Imperātīvus futūrum
obturbātō
is / ea / id obturbātō
vōs obturbātōte
eī / eae / ea obturbantō
Īnfīnītīvus praesēns
obturbāre
Īnfīnītīvus perfectum
obturbāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obturbātūrum esse
Participium praesēns
obturbāns
Participium futūrum
obturbātūrus
Gerundium (genitīvus)
obturbandī
Gerundium (datīvus)
obturbandō
Gerundium (accūsātīvus)
obturbandum
Gerundium (ablātīvus)
obturbandō
Supīnum (accūsātīvus)
obturbātum
Supīnum (ablātīvus)
obturbātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obturbor
obturbāris
is / ea / id obturbātur
nōs obturbāmur
vōs obturbāminī
eī / eae / ea obturbantur
Indicātīvus imperfectum
ego obturbābar
obturbābāris
is / ea / id obturbābātur
nōs obturbābāmur
vōs obturbābāminī
eī / eae / ea obturbābantur
Indicātīvus futūrum
ego obturbābor
obturbāberis
is / ea / id obturbābitur
nōs obturbābimur
vōs obturbābiminī
eī / eae / ea obturbābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obturber
obturbēris
is / ea / id obturbētur
nōs obturbēmur
vōs obturbēminī
eī / eae / ea obturbentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obturbārer
obturbārēris
is / ea / id obturbārētur
nōs obturbārēmur
vōs obturbārēminī
eī / eae / ea obturbārentur
Imperātīvus praesēns
obturbāre
vōs obturbāminī
Imperātīvus futūrum
obturbātor
is / ea / id obturbātor
eī / eae / ea obturbantor
Īnfīnītīvus praesēns
obturbārī
Īnfīnītīvus perfectum
obturbātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obturbātum īrī
Participium perfectum
obturbātus
Participium futūrum
obturbandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary