HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtrudo — definición

Conjugation of obtrudo

Regular CEFR B1
/[ɔpˈtruː.doː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtrūdō
obtrūdis
is / ea / id obtrūdit
nōs obtrūdimus
vōs obtrūditis
eī / eae / ea obtrūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtrūdēbam
obtrūdēbās
is / ea / id obtrūdēbat
nōs obtrūdēbāmus
vōs obtrūdēbātis
eī / eae / ea obtrūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtrūdam
obtrūdēs
is / ea / id obtrūdet
nōs obtrūdēmus
vōs obtrūdētis
eī / eae / ea obtrūdent
Indicātīvus perfectum
ego obtrūsī
obtrūsistī
is / ea / id obtrūsit
nōs obtrūsimus
vōs obtrūsistis
eī / eae / ea obtrūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtrūseram
obtrūserās
is / ea / id obtrūserat
nōs obtrūserāmus
vōs obtrūserātis
eī / eae / ea obtrūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtrūserō
obtrūseris
is / ea / id obtrūserit
nōs obtrūserimus
vōs obtrūseritis
eī / eae / ea obtrūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtrūdam
obtrūdās
is / ea / id obtrūdat
nōs obtrūdāmus
vōs obtrūdātis
eī / eae / ea obtrūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtrūderem
obtrūderēs
is / ea / id obtrūderet
nōs obtrūderēmus
vōs obtrūderētis
eī / eae / ea obtrūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtrūserim
obtrūserīs
is / ea / id obtrūserit
nōs obtrūserīmus
vōs obtrūserītis
eī / eae / ea obtrūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtrūsissem
obtrūsissēs
is / ea / id obtrūsisset
nōs obtrūsissēmus
vōs obtrūsissētis
eī / eae / ea obtrūsissent
Imperātīvus praesēns
obtrūde
vōs obtrūdite
Imperātīvus futūrum
obtrūditō
is / ea / id obtrūditō
vōs obtrūditōte
eī / eae / ea obtrūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
obtrūdere
Īnfīnītīvus perfectum
obtrūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
obtrūsūrum esse
Participium praesēns
obtrūdēns
Participium futūrum
obtrūsūrus
Gerundium (genitīvus)
obtrūdendī
Gerundium (datīvus)
obtrūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
obtrūdendum
Gerundium (ablātīvus)
obtrūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
obtrūsum
Supīnum (ablātīvus)
obtrūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtrūdor
obtrūderis
is / ea / id obtrūditur
nōs obtrūdimur
vōs obtrūdiminī
eī / eae / ea obtrūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtrūdēbar
obtrūdēbāris
is / ea / id obtrūdēbātur
nōs obtrūdēbāmur
vōs obtrūdēbāminī
eī / eae / ea obtrūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtrūdar
obtrūdēris
is / ea / id obtrūdētur
nōs obtrūdēmur
vōs obtrūdēminī
eī / eae / ea obtrūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtrūdar
obtrūdāris
is / ea / id obtrūdātur
nōs obtrūdāmur
vōs obtrūdāminī
eī / eae / ea obtrūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtrūderer
obtrūderēris
is / ea / id obtrūderētur
nōs obtrūderēmur
vōs obtrūderēminī
eī / eae / ea obtrūderentur
Imperātīvus praesēns
obtrūdere
vōs obtrūdiminī
Imperātīvus futūrum
obtrūditor
is / ea / id obtrūditor
eī / eae / ea obtrūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
obtrūdī
Īnfīnītīvus perfectum
obtrūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obtrūsum īrī
Participium perfectum
obtrūsus
Participium futūrum
obtrūdendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary