HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtrudo — definition

Conjugation of obtrudo

Regular CEFR B1
[ɔpˈtruː.doː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtrūdō
tū obtrūdis
is / ea / id obtrūdit
nōs obtrūdimus
vōs obtrūditis
eī / eae / ea obtrūdunt
Indicātīvus imperfectum
ego obtrūdēbam
tū obtrūdēbās
is / ea / id obtrūdēbat
nōs obtrūdēbāmus
vōs obtrūdēbātis
eī / eae / ea obtrūdēbant
Indicātīvus futūrum
ego obtrūdam
tū obtrūdēs
is / ea / id obtrūdet
nōs obtrūdēmus
vōs obtrūdētis
eī / eae / ea obtrūdent
Indicātīvus perfectum
ego obtrūsī
tū obtrūsistī
is / ea / id obtrūsit
nōs obtrūsimus
vōs obtrūsistis
eī / eae / ea obtrūsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obtrūseram
tū obtrūserās
is / ea / id obtrūserat
nōs obtrūserāmus
vōs obtrūserātis
eī / eae / ea obtrūserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obtrūserō
tū obtrūseris
is / ea / id obtrūserit
nōs obtrūserimus
vōs obtrūseritis
eī / eae / ea obtrūserint
Coniūnctīvus praesēns
ego obtrūdam
tū obtrūdās
is / ea / id obtrūdat
nōs obtrūdāmus
vōs obtrūdātis
eī / eae / ea obtrūdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtrūderem
tū obtrūderēs
is / ea / id obtrūderet
nōs obtrūderēmus
vōs obtrūderētis
eī / eae / ea obtrūderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obtrūserim
tū obtrūserīs
is / ea / id obtrūserit
nōs obtrūserīmus
vōs obtrūserītis
eī / eae / ea obtrūserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obtrūsissem
tū obtrūsissēs
is / ea / id obtrūsisset
nōs obtrūsissēmus
vōs obtrūsissētis
eī / eae / ea obtrūsissent
Imperātīvus praesēns
tū obtrūde
vōs obtrūdite
Imperātīvus futūrum
tū obtrūditō
is / ea / id obtrūditō
vōs obtrūditōte
eī / eae / ea obtrūduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obtrūdere
Īnfīnītīvus perfectum
— obtrūsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtrūsūrum esse
Participium praesēns
— obtrūdēns
Participium futūrum
— obtrūsūrus
Gerundium (genitīvus)
— obtrūdendī
Gerundium (datīvus)
— obtrūdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obtrūdendum
Gerundium (ablātīvus)
— obtrūdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obtrūsum
Supīnum (ablātīvus)
— obtrūsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obtrūdor
tū obtrūderis
is / ea / id obtrūditur
nōs obtrūdimur
vōs obtrūdiminī
eī / eae / ea obtrūduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obtrūdēbar
tū obtrūdēbāris
is / ea / id obtrūdēbātur
nōs obtrūdēbāmur
vōs obtrūdēbāminī
eī / eae / ea obtrūdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtrūdar
tū obtrūdēris
is / ea / id obtrūdētur
nōs obtrūdēmur
vōs obtrūdēminī
eī / eae / ea obtrūdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtrūdar
tū obtrūdāris
is / ea / id obtrūdātur
nōs obtrūdāmur
vōs obtrūdāminī
eī / eae / ea obtrūdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtrūderer
tū obtrūderēris
is / ea / id obtrūderētur
nōs obtrūderēmur
vōs obtrūderēminī
eī / eae / ea obtrūderentur
Imperātīvus praesēns
tū obtrūdere
vōs obtrūdiminī
Imperātīvus futūrum
tū obtrūditor
is / ea / id obtrūditor
eī / eae / ea obtrūduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obtrūdī
Īnfīnītīvus perfectum
— obtrūsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obtrūsum īrī
Participium perfectum
— obtrūsus
Participium futūrum
— obtrūdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary