HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obtueor — definition

Conjugation of obtueor

Regular CEFR B1
[ɔpˈtu.e.ɔr]

to see, behold, perceive, descry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obtueor
obtuēris
is / ea / id obtuētur
nōs obtuēmur
vōs obtuēminī
eī / eae / ea obtuentur
Indicātīvus imperfectum
ego obtuēbar
obtuēbāris
is / ea / id obtuēbātur
nōs obtuēbāmur
vōs obtuēbāminī
eī / eae / ea obtuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obtuēbor
obtuēberis
is / ea / id obtuēbitur
nōs obtuēbimur
vōs obtuēbiminī
eī / eae / ea obtuēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obtuear
obtueāris
is / ea / id obtueātur
nōs obtueāmur
vōs obtueāminī
eī / eae / ea obtueantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obtuērer
obtuērēris
is / ea / id obtuērētur
nōs obtuērēmur
vōs obtuērēminī
eī / eae / ea obtuērentur
Imperātīvus praesēns
obtuēre
vōs obtuēminī
Imperātīvus futūrum
obtuētor
is / ea / id obtuētor
eī / eae / ea obtuentor
Īnfīnītīvus praesēns
obtuērī
Participium praesēns
obtuēns
Gerundium (genitīvus)
obtuendī
Gerundium (datīvus)
obtuendō
Gerundium (accūsātīvus)
obtuendum
Gerundium (ablātīvus)
obtuendō

Vox passīva

Participium futūrum
obtuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary