HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obnubilo — definition

Conjugation of obnubilo

Regular CEFR B2
[ɔbˈnuː.bɪ.ɫoː]

to daze or stun; to cause (someone) to faint or pass out; to render senseless or unconscious Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūbilō
tū obnūbilās
is / ea / id obnūbilat
nōs obnūbilāmus
vōs obnūbilātis
eī / eae / ea obnūbilant
Indicātīvus imperfectum
ego obnūbilābam
tū obnūbilābās
is / ea / id obnūbilābat
nōs obnūbilābāmus
vōs obnūbilābātis
eī / eae / ea obnūbilābant
Indicātīvus futūrum
ego obnūbilābō
tū obnūbilābis
is / ea / id obnūbilābit
nōs obnūbilābimus
vōs obnūbilābitis
eī / eae / ea obnūbilābunt
Indicātīvus perfectum
ego obnūbilāvī
tū obnūbilāvistī
is / ea / id obnūbilāvit
nōs obnūbilāvimus
vōs obnūbilāvistis
eī / eae / ea obnūbilāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obnūbilāveram
tū obnūbilāverās
is / ea / id obnūbilāverat
nōs obnūbilāverāmus
vōs obnūbilāverātis
eī / eae / ea obnūbilāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obnūbilāverō
tū obnūbilāveris
is / ea / id obnūbilāverit
nōs obnūbilāverimus
vōs obnūbilāveritis
eī / eae / ea obnūbilāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūbilem
tū obnūbilēs
is / ea / id obnūbilet
nōs obnūbilēmus
vōs obnūbilētis
eī / eae / ea obnūbilent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūbilārem
tū obnūbilārēs
is / ea / id obnūbilāret
nōs obnūbilārēmus
vōs obnūbilārētis
eī / eae / ea obnūbilārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obnūbilāverim
tū obnūbilāverīs
is / ea / id obnūbilāverit
nōs obnūbilāverīmus
vōs obnūbilāverītis
eī / eae / ea obnūbilāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obnūbilāvissem
tū obnūbilāvissēs
is / ea / id obnūbilāvisset
nōs obnūbilāvissēmus
vōs obnūbilāvissētis
eī / eae / ea obnūbilāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obnūbilā
vōs obnūbilāte
Imperātīvus futūrum
tū obnūbilātō
is / ea / id obnūbilātō
vōs obnūbilātōte
eī / eae / ea obnūbilantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obnūbilāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obnūbilāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obnūbilātūrum esse
Participium praesēns
— obnūbilāns
Participium futūrum
— obnūbilātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obnūbilandī
Gerundium (datīvus)
— obnūbilandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obnūbilandum
Gerundium (ablātīvus)
— obnūbilandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obnūbilātum
Supīnum (ablātīvus)
— obnūbilātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūbilor
tū obnūbilāris
is / ea / id obnūbilātur
nōs obnūbilāmur
vōs obnūbilāminī
eī / eae / ea obnūbilantur
Indicātīvus imperfectum
ego obnūbilābar
tū obnūbilābāris
is / ea / id obnūbilābātur
nōs obnūbilābāmur
vōs obnūbilābāminī
eī / eae / ea obnūbilābantur
Indicātīvus futūrum
ego obnūbilābor
tū obnūbilāberis
is / ea / id obnūbilābitur
nōs obnūbilābimur
vōs obnūbilābiminī
eī / eae / ea obnūbilābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūbiler
tū obnūbilēris
is / ea / id obnūbilētur
nōs obnūbilēmur
vōs obnūbilēminī
eī / eae / ea obnūbilentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūbilārer
tū obnūbilārēris
is / ea / id obnūbilārētur
nōs obnūbilārēmur
vōs obnūbilārēminī
eī / eae / ea obnūbilārentur
Imperātīvus praesēns
tū obnūbilāre
vōs obnūbilāminī
Imperātīvus futūrum
tū obnūbilātor
is / ea / id obnūbilātor
eī / eae / ea obnūbilantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obnūbilārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obnūbilātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obnūbilātum īrī
Participium perfectum
— obnūbilātus
Participium futūrum
— obnūbilandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary