HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obnubilo — definición

Conjugation of obnubilo

Regular CEFR B2
/[ɔbˈnuː.bɪ.ɫoː]/

to daze or stun; to cause (someone) to faint or pass out; to render senseless or unconscious Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūbilō
obnūbilās
is / ea / id obnūbilat
nōs obnūbilāmus
vōs obnūbilātis
eī / eae / ea obnūbilant
Indicātīvus imperfectum
ego obnūbilābam
obnūbilābās
is / ea / id obnūbilābat
nōs obnūbilābāmus
vōs obnūbilābātis
eī / eae / ea obnūbilābant
Indicātīvus futūrum
ego obnūbilābō
obnūbilābis
is / ea / id obnūbilābit
nōs obnūbilābimus
vōs obnūbilābitis
eī / eae / ea obnūbilābunt
Indicātīvus perfectum
ego obnūbilāvī
obnūbilāvistī
is / ea / id obnūbilāvit
nōs obnūbilāvimus
vōs obnūbilāvistis
eī / eae / ea obnūbilāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obnūbilāveram
obnūbilāverās
is / ea / id obnūbilāverat
nōs obnūbilāverāmus
vōs obnūbilāverātis
eī / eae / ea obnūbilāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obnūbilāverō
obnūbilāveris
is / ea / id obnūbilāverit
nōs obnūbilāverimus
vōs obnūbilāveritis
eī / eae / ea obnūbilāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūbilem
obnūbilēs
is / ea / id obnūbilet
nōs obnūbilēmus
vōs obnūbilētis
eī / eae / ea obnūbilent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūbilārem
obnūbilārēs
is / ea / id obnūbilāret
nōs obnūbilārēmus
vōs obnūbilārētis
eī / eae / ea obnūbilārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obnūbilāverim
obnūbilāverīs
is / ea / id obnūbilāverit
nōs obnūbilāverīmus
vōs obnūbilāverītis
eī / eae / ea obnūbilāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obnūbilāvissem
obnūbilāvissēs
is / ea / id obnūbilāvisset
nōs obnūbilāvissēmus
vōs obnūbilāvissētis
eī / eae / ea obnūbilāvissent
Imperātīvus praesēns
obnūbilā
vōs obnūbilāte
Imperātīvus futūrum
obnūbilātō
is / ea / id obnūbilātō
vōs obnūbilātōte
eī / eae / ea obnūbilantō
Īnfīnītīvus praesēns
obnūbilāre
Īnfīnītīvus perfectum
obnūbilāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obnūbilātūrum esse
Participium praesēns
obnūbilāns
Participium futūrum
obnūbilātūrus
Gerundium (genitīvus)
obnūbilandī
Gerundium (datīvus)
obnūbilandō
Gerundium (accūsātīvus)
obnūbilandum
Gerundium (ablātīvus)
obnūbilandō
Supīnum (accūsātīvus)
obnūbilātum
Supīnum (ablātīvus)
obnūbilātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūbilor
obnūbilāris
is / ea / id obnūbilātur
nōs obnūbilāmur
vōs obnūbilāminī
eī / eae / ea obnūbilantur
Indicātīvus imperfectum
ego obnūbilābar
obnūbilābāris
is / ea / id obnūbilābātur
nōs obnūbilābāmur
vōs obnūbilābāminī
eī / eae / ea obnūbilābantur
Indicātīvus futūrum
ego obnūbilābor
obnūbilāberis
is / ea / id obnūbilābitur
nōs obnūbilābimur
vōs obnūbilābiminī
eī / eae / ea obnūbilābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūbiler
obnūbilēris
is / ea / id obnūbilētur
nōs obnūbilēmur
vōs obnūbilēminī
eī / eae / ea obnūbilentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūbilārer
obnūbilārēris
is / ea / id obnūbilārētur
nōs obnūbilārēmur
vōs obnūbilārēminī
eī / eae / ea obnūbilārentur
Imperātīvus praesēns
obnūbilāre
vōs obnūbilāminī
Imperātīvus futūrum
obnūbilātor
is / ea / id obnūbilātor
eī / eae / ea obnūbilantor
Īnfīnītīvus praesēns
obnūbilārī
Īnfīnītīvus perfectum
obnūbilātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obnūbilātum īrī
Participium perfectum
obnūbilātus
Participium futūrum
obnūbilandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary