Conjugation of oboedio
[ɔˈboe̯.di.oː]to obey, yield obedience to (+dative of person obeyed) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | oboediō |
| tū | oboedīs |
| is / ea / id | oboedit |
| nōs | oboedīmus |
| vōs | oboedītis |
| eī / eae / ea | oboediunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | oboediēbam |
| tū | oboediēbās |
| is / ea / id | oboediēbat |
| nōs | oboediēbāmus |
| vōs | oboediēbātis |
| eī / eae / ea | oboediēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | oboediam |
| tū | oboediēs |
| is / ea / id | oboediet |
| nōs | oboediēmus |
| vōs | oboediētis |
| eī / eae / ea | oboedient |
Indicātīvus perfectum
| ego | oboedīvī |
| tū | oboedīvistī |
| is / ea / id | oboedīvit |
| nōs | oboedīvimus |
| vōs | oboedīvistis |
| eī / eae / ea | oboedīvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | oboedīveram |
| tū | oboedīverās |
| is / ea / id | oboedīverat |
| nōs | oboedīverāmus |
| vōs | oboedīverātis |
| eī / eae / ea | oboedīverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | oboedīverō |
| tū | oboedīveris |
| is / ea / id | oboedīverit |
| nōs | oboedīverimus |
| vōs | oboedīveritis |
| eī / eae / ea | oboedīverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | oboediam |
| tū | oboediās |
| is / ea / id | oboediat |
| nōs | oboediāmus |
| vōs | oboediātis |
| eī / eae / ea | oboediant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | oboedīrem |
| tū | oboedīrēs |
| is / ea / id | oboedīret |
| nōs | oboedīrēmus |
| vōs | oboedīrētis |
| eī / eae / ea | oboedīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | oboedīverim |
| tū | oboedīverīs |
| is / ea / id | oboedīverit |
| nōs | oboedīverīmus |
| vōs | oboedīverītis |
| eī / eae / ea | oboedīverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | oboedīvissem |
| tū | oboedīvissēs |
| is / ea / id | oboedīvisset |
| nōs | oboedīvissēmus |
| vōs | oboedīvissētis |
| eī / eae / ea | oboedīvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | oboedī |
| vōs | oboedīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | oboedītō |
| is / ea / id | oboedītō |
| vōs | oboedītōte |
| eī / eae / ea | oboediuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | oboedīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | oboedīvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | oboedītūrum esse |
Participium praesēns
| — | oboediēns |
Participium futūrum
| — | oboedītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | oboediendī |
Gerundium (datīvus)
| — | oboediendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | oboediendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | oboediendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | oboedītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | oboedītū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | oboedior |
| tū | oboedīris |
| is / ea / id | oboedītur |
| nōs | oboedīmur |
| vōs | oboedīminī |
| eī / eae / ea | oboediuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | oboediēbar |
| tū | oboediēbāris |
| is / ea / id | oboediēbātur |
| nōs | oboediēbāmur |
| vōs | oboediēbāminī |
| eī / eae / ea | oboediēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | oboediar |
| tū | oboediēris |
| is / ea / id | oboediētur |
| nōs | oboediēmur |
| vōs | oboediēminī |
| eī / eae / ea | oboedientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | oboediar |
| tū | oboediāris |
| is / ea / id | oboediātur |
| nōs | oboediāmur |
| vōs | oboediāminī |
| eī / eae / ea | oboediantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | oboedīrer |
| tū | oboedīrēris |
| is / ea / id | oboedīrētur |
| nōs | oboedīrēmur |
| vōs | oboedīrēminī |
| eī / eae / ea | oboedīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | oboedīre |
| vōs | oboedīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | oboedītor |
| is / ea / id | oboedītor |
| eī / eae / ea | oboediuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | oboedīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | oboedītum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | oboedītum īrī |
Participium perfectum
| — | oboedītus |
Participium futūrum
| — | oboediendus |