HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obnuntio — definición

Conjugation of obnuntio

Regular CEFR B2
/[ɔbˈnuːn.ti.oː]/

to report or announce (bad news) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūntiō
obnūntiās
is / ea / id obnūntiat
nōs obnūntiāmus
vōs obnūntiātis
eī / eae / ea obnūntiant
Indicātīvus imperfectum
ego obnūntiābam
obnūntiābās
is / ea / id obnūntiābat
nōs obnūntiābāmus
vōs obnūntiābātis
eī / eae / ea obnūntiābant
Indicātīvus futūrum
ego obnūntiābō
obnūntiābis
is / ea / id obnūntiābit
nōs obnūntiābimus
vōs obnūntiābitis
eī / eae / ea obnūntiābunt
Indicātīvus perfectum
ego obnūntiāvī
obnūntiāvistī
is / ea / id obnūntiāvit
nōs obnūntiāvimus
vōs obnūntiāvistis
eī / eae / ea obnūntiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obnūntiāveram
obnūntiāverās
is / ea / id obnūntiāverat
nōs obnūntiāverāmus
vōs obnūntiāverātis
eī / eae / ea obnūntiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obnūntiāverō
obnūntiāveris
is / ea / id obnūntiāverit
nōs obnūntiāverimus
vōs obnūntiāveritis
eī / eae / ea obnūntiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūntiem
obnūntiēs
is / ea / id obnūntiet
nōs obnūntiēmus
vōs obnūntiētis
eī / eae / ea obnūntient
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūntiārem
obnūntiārēs
is / ea / id obnūntiāret
nōs obnūntiārēmus
vōs obnūntiārētis
eī / eae / ea obnūntiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obnūntiāverim
obnūntiāverīs
is / ea / id obnūntiāverit
nōs obnūntiāverīmus
vōs obnūntiāverītis
eī / eae / ea obnūntiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obnūntiāvissem
obnūntiāvissēs
is / ea / id obnūntiāvisset
nōs obnūntiāvissēmus
vōs obnūntiāvissētis
eī / eae / ea obnūntiāvissent
Imperātīvus praesēns
obnūntiā
vōs obnūntiāte
Imperātīvus futūrum
obnūntiātō
is / ea / id obnūntiātō
vōs obnūntiātōte
eī / eae / ea obnūntiantō
Īnfīnītīvus praesēns
obnūntiāre
Īnfīnītīvus perfectum
obnūntiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obnūntiātūrum esse
Participium praesēns
obnūntiāns
Participium futūrum
obnūntiātūrus
Gerundium (genitīvus)
obnūntiandī
Gerundium (datīvus)
obnūntiandō
Gerundium (accūsātīvus)
obnūntiandum
Gerundium (ablātīvus)
obnūntiandō
Supīnum (accūsātīvus)
obnūntiātum
Supīnum (ablātīvus)
obnūntiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūntior
obnūntiāris
is / ea / id obnūntiātur
nōs obnūntiāmur
vōs obnūntiāminī
eī / eae / ea obnūntiantur
Indicātīvus imperfectum
ego obnūntiābar
obnūntiābāris
is / ea / id obnūntiābātur
nōs obnūntiābāmur
vōs obnūntiābāminī
eī / eae / ea obnūntiābantur
Indicātīvus futūrum
ego obnūntiābor
obnūntiāberis
is / ea / id obnūntiābitur
nōs obnūntiābimur
vōs obnūntiābiminī
eī / eae / ea obnūntiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūntier
obnūntiēris
is / ea / id obnūntiētur
nōs obnūntiēmur
vōs obnūntiēminī
eī / eae / ea obnūntientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūntiārer
obnūntiārēris
is / ea / id obnūntiārētur
nōs obnūntiārēmur
vōs obnūntiārēminī
eī / eae / ea obnūntiārentur
Imperātīvus praesēns
obnūntiāre
vōs obnūntiāminī
Imperātīvus futūrum
obnūntiātor
is / ea / id obnūntiātor
eī / eae / ea obnūntiantor
Īnfīnītīvus praesēns
obnūntiārī
Īnfīnītīvus perfectum
obnūntiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obnūntiātum īrī
Participium perfectum
obnūntiātus
Participium futūrum
obnūntiandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary