HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obnuntio — definition

Conjugation of obnuntio

Regular CEFR B2
[ɔbˈnuːn.ti.oː]

to report or announce (bad news) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūntiō
tū obnūntiās
is / ea / id obnūntiat
nōs obnūntiāmus
vōs obnūntiātis
eī / eae / ea obnūntiant
Indicātīvus imperfectum
ego obnūntiābam
tū obnūntiābās
is / ea / id obnūntiābat
nōs obnūntiābāmus
vōs obnūntiābātis
eī / eae / ea obnūntiābant
Indicātīvus futūrum
ego obnūntiābō
tū obnūntiābis
is / ea / id obnūntiābit
nōs obnūntiābimus
vōs obnūntiābitis
eī / eae / ea obnūntiābunt
Indicātīvus perfectum
ego obnūntiāvī
tū obnūntiāvistī
is / ea / id obnūntiāvit
nōs obnūntiāvimus
vōs obnūntiāvistis
eī / eae / ea obnūntiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obnūntiāveram
tū obnūntiāverās
is / ea / id obnūntiāverat
nōs obnūntiāverāmus
vōs obnūntiāverātis
eī / eae / ea obnūntiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obnūntiāverō
tū obnūntiāveris
is / ea / id obnūntiāverit
nōs obnūntiāverimus
vōs obnūntiāveritis
eī / eae / ea obnūntiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūntiem
tū obnūntiēs
is / ea / id obnūntiet
nōs obnūntiēmus
vōs obnūntiētis
eī / eae / ea obnūntient
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūntiārem
tū obnūntiārēs
is / ea / id obnūntiāret
nōs obnūntiārēmus
vōs obnūntiārētis
eī / eae / ea obnūntiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obnūntiāverim
tū obnūntiāverīs
is / ea / id obnūntiāverit
nōs obnūntiāverīmus
vōs obnūntiāverītis
eī / eae / ea obnūntiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obnūntiāvissem
tū obnūntiāvissēs
is / ea / id obnūntiāvisset
nōs obnūntiāvissēmus
vōs obnūntiāvissētis
eī / eae / ea obnūntiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obnūntiā
vōs obnūntiāte
Imperātīvus futūrum
tū obnūntiātō
is / ea / id obnūntiātō
vōs obnūntiātōte
eī / eae / ea obnūntiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obnūntiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obnūntiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obnūntiātūrum esse
Participium praesēns
— obnūntiāns
Participium futūrum
— obnūntiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obnūntiandī
Gerundium (datīvus)
— obnūntiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obnūntiandum
Gerundium (ablātīvus)
— obnūntiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obnūntiātum
Supīnum (ablātīvus)
— obnūntiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obnūntior
tū obnūntiāris
is / ea / id obnūntiātur
nōs obnūntiāmur
vōs obnūntiāminī
eī / eae / ea obnūntiantur
Indicātīvus imperfectum
ego obnūntiābar
tū obnūntiābāris
is / ea / id obnūntiābātur
nōs obnūntiābāmur
vōs obnūntiābāminī
eī / eae / ea obnūntiābantur
Indicātīvus futūrum
ego obnūntiābor
tū obnūntiāberis
is / ea / id obnūntiābitur
nōs obnūntiābimur
vōs obnūntiābiminī
eī / eae / ea obnūntiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obnūntier
tū obnūntiēris
is / ea / id obnūntiētur
nōs obnūntiēmur
vōs obnūntiēminī
eī / eae / ea obnūntientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obnūntiārer
tū obnūntiārēris
is / ea / id obnūntiārētur
nōs obnūntiārēmur
vōs obnūntiārēminī
eī / eae / ea obnūntiārentur
Imperātīvus praesēns
tū obnūntiāre
vōs obnūntiāminī
Imperātīvus futūrum
tū obnūntiātor
is / ea / id obnūntiātor
eī / eae / ea obnūntiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obnūntiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obnūntiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obnūntiātum īrī
Participium perfectum
— obnūntiātus
Participium futūrum
— obnūntiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary