HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obpugno — definition

Conjugation of obpugno

Regular CEFR B1
[ɔpˈpʊŋ.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obpugnō
tū obpugnās
is / ea / id obpugnat
nōs obpugnāmus
vōs obpugnātis
eī / eae / ea obpugnant
Indicātīvus imperfectum
ego obpugnābam
tū obpugnābās
is / ea / id obpugnābat
nōs obpugnābāmus
vōs obpugnābātis
eī / eae / ea obpugnābant
Indicātīvus futūrum
ego obpugnābō
tū obpugnābis
is / ea / id obpugnābit
nōs obpugnābimus
vōs obpugnābitis
eī / eae / ea obpugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego obpugnāvī
tū obpugnāvistī
is / ea / id obpugnāvit
nōs obpugnāvimus
vōs obpugnāvistis
eī / eae / ea obpugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obpugnāveram
tū obpugnāverās
is / ea / id obpugnāverat
nōs obpugnāverāmus
vōs obpugnāverātis
eī / eae / ea obpugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obpugnāverō
tū obpugnāveris
is / ea / id obpugnāverit
nōs obpugnāverimus
vōs obpugnāveritis
eī / eae / ea obpugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obpugnem
tū obpugnēs
is / ea / id obpugnet
nōs obpugnēmus
vōs obpugnētis
eī / eae / ea obpugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obpugnārem
tū obpugnārēs
is / ea / id obpugnāret
nōs obpugnārēmus
vōs obpugnārētis
eī / eae / ea obpugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obpugnāverim
tū obpugnāverīs
is / ea / id obpugnāverit
nōs obpugnāverīmus
vōs obpugnāverītis
eī / eae / ea obpugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obpugnāvissem
tū obpugnāvissēs
is / ea / id obpugnāvisset
nōs obpugnāvissēmus
vōs obpugnāvissētis
eī / eae / ea obpugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obpugnā
vōs obpugnāte
Imperātīvus futūrum
tū obpugnātō
is / ea / id obpugnātō
vōs obpugnātōte
eī / eae / ea obpugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obpugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obpugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obpugnātūrum esse
Participium praesēns
— obpugnāns
Participium futūrum
— obpugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obpugnandī
Gerundium (datīvus)
— obpugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obpugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— obpugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obpugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— obpugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obpugnor
tū obpugnāris
is / ea / id obpugnātur
nōs obpugnāmur
vōs obpugnāminī
eī / eae / ea obpugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego obpugnābar
tū obpugnābāris
is / ea / id obpugnābātur
nōs obpugnābāmur
vōs obpugnābāminī
eī / eae / ea obpugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego obpugnābor
tū obpugnāberis
is / ea / id obpugnābitur
nōs obpugnābimur
vōs obpugnābiminī
eī / eae / ea obpugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obpugner
tū obpugnēris
is / ea / id obpugnētur
nōs obpugnēmur
vōs obpugnēminī
eī / eae / ea obpugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obpugnārer
tū obpugnārēris
is / ea / id obpugnārētur
nōs obpugnārēmur
vōs obpugnārēminī
eī / eae / ea obpugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū obpugnāre
vōs obpugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū obpugnātor
is / ea / id obpugnātor
eī / eae / ea obpugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obpugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obpugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obpugnātum īrī
Participium perfectum
— obpugnātus
Participium futūrum
— obpugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary