HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obfirmo — definición

Conjugation of obfirmo

Regular CEFR B1
/[ɔfˈfɪr.moː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obfirmō
obfirmās
is / ea / id obfirmat
nōs obfirmāmus
vōs obfirmātis
eī / eae / ea obfirmant
Indicātīvus imperfectum
ego obfirmābam
obfirmābās
is / ea / id obfirmābat
nōs obfirmābāmus
vōs obfirmābātis
eī / eae / ea obfirmābant
Indicātīvus futūrum
ego obfirmābō
obfirmābis
is / ea / id obfirmābit
nōs obfirmābimus
vōs obfirmābitis
eī / eae / ea obfirmābunt
Indicātīvus perfectum
ego obfirmāvī
obfirmāvistī
is / ea / id obfirmāvit
nōs obfirmāvimus
vōs obfirmāvistis
eī / eae / ea obfirmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obfirmāveram
obfirmāverās
is / ea / id obfirmāverat
nōs obfirmāverāmus
vōs obfirmāverātis
eī / eae / ea obfirmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obfirmāverō
obfirmāveris
is / ea / id obfirmāverit
nōs obfirmāverimus
vōs obfirmāveritis
eī / eae / ea obfirmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obfirmem
obfirmēs
is / ea / id obfirmet
nōs obfirmēmus
vōs obfirmētis
eī / eae / ea obfirment
Coniūnctīvus imperfectum
ego obfirmārem
obfirmārēs
is / ea / id obfirmāret
nōs obfirmārēmus
vōs obfirmārētis
eī / eae / ea obfirmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obfirmāverim
obfirmāverīs
is / ea / id obfirmāverit
nōs obfirmāverīmus
vōs obfirmāverītis
eī / eae / ea obfirmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obfirmāvissem
obfirmāvissēs
is / ea / id obfirmāvisset
nōs obfirmāvissēmus
vōs obfirmāvissētis
eī / eae / ea obfirmāvissent
Imperātīvus praesēns
obfirmā
vōs obfirmāte
Imperātīvus futūrum
obfirmātō
is / ea / id obfirmātō
vōs obfirmātōte
eī / eae / ea obfirmantō
Īnfīnītīvus praesēns
obfirmāre
Īnfīnītīvus perfectum
obfirmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obfirmātūrum esse
Participium praesēns
obfirmāns
Participium futūrum
obfirmātūrus
Gerundium (genitīvus)
obfirmandī
Gerundium (datīvus)
obfirmandō
Gerundium (accūsātīvus)
obfirmandum
Gerundium (ablātīvus)
obfirmandō
Supīnum (accūsātīvus)
obfirmātum
Supīnum (ablātīvus)
obfirmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obfirmor
obfirmāris
is / ea / id obfirmātur
nōs obfirmāmur
vōs obfirmāminī
eī / eae / ea obfirmantur
Indicātīvus imperfectum
ego obfirmābar
obfirmābāris
is / ea / id obfirmābātur
nōs obfirmābāmur
vōs obfirmābāminī
eī / eae / ea obfirmābantur
Indicātīvus futūrum
ego obfirmābor
obfirmāberis
is / ea / id obfirmābitur
nōs obfirmābimur
vōs obfirmābiminī
eī / eae / ea obfirmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obfirmer
obfirmēris
is / ea / id obfirmētur
nōs obfirmēmur
vōs obfirmēminī
eī / eae / ea obfirmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obfirmārer
obfirmārēris
is / ea / id obfirmārētur
nōs obfirmārēmur
vōs obfirmārēminī
eī / eae / ea obfirmārentur
Imperātīvus praesēns
obfirmāre
vōs obfirmāminī
Imperātīvus futūrum
obfirmātor
is / ea / id obfirmātor
eī / eae / ea obfirmantor
Īnfīnītīvus praesēns
obfirmārī
Īnfīnītīvus perfectum
obfirmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obfirmātum īrī
Participium perfectum
obfirmātus
Participium futūrum
obfirmandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary