HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oberro — definition

Conjugation of oberro

Regular CEFR B1
[ɔˈbɛr.roː]

to err, mistake, make a mistake Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oberrō
tū oberrās
is / ea / id oberrat
nōs oberrāmus
vōs oberrātis
eī / eae / ea oberrant
Indicātīvus imperfectum
ego oberrābam
tū oberrābās
is / ea / id oberrābat
nōs oberrābāmus
vōs oberrābātis
eī / eae / ea oberrābant
Indicātīvus futūrum
ego oberrābō
tū oberrābis
is / ea / id oberrābit
nōs oberrābimus
vōs oberrābitis
eī / eae / ea oberrābunt
Indicātīvus perfectum
ego oberrāvī
tū oberrāvistī
is / ea / id oberrāvit
nōs oberrāvimus
vōs oberrāvistis
eī / eae / ea oberrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oberrāveram
tū oberrāverās
is / ea / id oberrāverat
nōs oberrāverāmus
vōs oberrāverātis
eī / eae / ea oberrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oberrāverō
tū oberrāveris
is / ea / id oberrāverit
nōs oberrāverimus
vōs oberrāveritis
eī / eae / ea oberrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oberrem
tū oberrēs
is / ea / id oberret
nōs oberrēmus
vōs oberrētis
eī / eae / ea oberrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oberrārem
tū oberrārēs
is / ea / id oberrāret
nōs oberrārēmus
vōs oberrārētis
eī / eae / ea oberrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oberrāverim
tū oberrāverīs
is / ea / id oberrāverit
nōs oberrāverīmus
vōs oberrāverītis
eī / eae / ea oberrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oberrāvissem
tū oberrāvissēs
is / ea / id oberrāvisset
nōs oberrāvissēmus
vōs oberrāvissētis
eī / eae / ea oberrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū oberrā
vōs oberrāte
Imperātīvus futūrum
tū oberrātō
is / ea / id oberrātō
vōs oberrātōte
eī / eae / ea oberrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— oberrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— oberrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— oberrātūrum esse
Participium praesēns
— oberrāns
Participium futūrum
— oberrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— oberrandī
Gerundium (datīvus)
— oberrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— oberrandum
Gerundium (ablātīvus)
— oberrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— oberrātum
Supīnum (ablātīvus)
— oberrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oberror
tū oberrāris
is / ea / id oberrātur
nōs oberrāmur
vōs oberrāminī
eī / eae / ea oberrantur
Indicātīvus imperfectum
ego oberrābar
tū oberrābāris
is / ea / id oberrābātur
nōs oberrābāmur
vōs oberrābāminī
eī / eae / ea oberrābantur
Indicātīvus futūrum
ego oberrābor
tū oberrāberis
is / ea / id oberrābitur
nōs oberrābimur
vōs oberrābiminī
eī / eae / ea oberrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oberrer
tū oberrēris
is / ea / id oberrētur
nōs oberrēmur
vōs oberrēminī
eī / eae / ea oberrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oberrārer
tū oberrārēris
is / ea / id oberrārētur
nōs oberrārēmur
vōs oberrārēminī
eī / eae / ea oberrārentur
Imperātīvus praesēns
tū oberrāre
vōs oberrāminī
Imperātīvus futūrum
tū oberrātor
is / ea / id oberrātor
eī / eae / ea oberrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— oberrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— oberrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— oberrātum īrī
Participium perfectum
— oberrātus
Participium futūrum
— oberrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary