HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oberro — definición

Conjugation of oberro

Regular CEFR B1
/[ɔˈbɛr.roː]/

to err, mistake, make a mistake Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oberrō
oberrās
is / ea / id oberrat
nōs oberrāmus
vōs oberrātis
eī / eae / ea oberrant
Indicātīvus imperfectum
ego oberrābam
oberrābās
is / ea / id oberrābat
nōs oberrābāmus
vōs oberrābātis
eī / eae / ea oberrābant
Indicātīvus futūrum
ego oberrābō
oberrābis
is / ea / id oberrābit
nōs oberrābimus
vōs oberrābitis
eī / eae / ea oberrābunt
Indicātīvus perfectum
ego oberrāvī
oberrāvistī
is / ea / id oberrāvit
nōs oberrāvimus
vōs oberrāvistis
eī / eae / ea oberrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oberrāveram
oberrāverās
is / ea / id oberrāverat
nōs oberrāverāmus
vōs oberrāverātis
eī / eae / ea oberrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oberrāverō
oberrāveris
is / ea / id oberrāverit
nōs oberrāverimus
vōs oberrāveritis
eī / eae / ea oberrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oberrem
oberrēs
is / ea / id oberret
nōs oberrēmus
vōs oberrētis
eī / eae / ea oberrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oberrārem
oberrārēs
is / ea / id oberrāret
nōs oberrārēmus
vōs oberrārētis
eī / eae / ea oberrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oberrāverim
oberrāverīs
is / ea / id oberrāverit
nōs oberrāverīmus
vōs oberrāverītis
eī / eae / ea oberrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oberrāvissem
oberrāvissēs
is / ea / id oberrāvisset
nōs oberrāvissēmus
vōs oberrāvissētis
eī / eae / ea oberrāvissent
Imperātīvus praesēns
oberrā
vōs oberrāte
Imperātīvus futūrum
oberrātō
is / ea / id oberrātō
vōs oberrātōte
eī / eae / ea oberrantō
Īnfīnītīvus praesēns
oberrāre
Īnfīnītīvus perfectum
oberrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
oberrātūrum esse
Participium praesēns
oberrāns
Participium futūrum
oberrātūrus
Gerundium (genitīvus)
oberrandī
Gerundium (datīvus)
oberrandō
Gerundium (accūsātīvus)
oberrandum
Gerundium (ablātīvus)
oberrandō
Supīnum (accūsātīvus)
oberrātum
Supīnum (ablātīvus)
oberrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oberror
oberrāris
is / ea / id oberrātur
nōs oberrāmur
vōs oberrāminī
eī / eae / ea oberrantur
Indicātīvus imperfectum
ego oberrābar
oberrābāris
is / ea / id oberrābātur
nōs oberrābāmur
vōs oberrābāminī
eī / eae / ea oberrābantur
Indicātīvus futūrum
ego oberrābor
oberrāberis
is / ea / id oberrābitur
nōs oberrābimur
vōs oberrābiminī
eī / eae / ea oberrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oberrer
oberrēris
is / ea / id oberrētur
nōs oberrēmur
vōs oberrēminī
eī / eae / ea oberrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oberrārer
oberrārēris
is / ea / id oberrārētur
nōs oberrārēmur
vōs oberrārēminī
eī / eae / ea oberrārentur
Imperātīvus praesēns
oberrāre
vōs oberrāminī
Imperātīvus futūrum
oberrātor
is / ea / id oberrātor
eī / eae / ea oberrantor
Īnfīnītīvus praesēns
oberrārī
Īnfīnītīvus perfectum
oberrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
oberrātum īrī
Participium perfectum
oberrātus
Participium futūrum
oberrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary