HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obedio — definition

Conjugation of obedio

Regular CEFR B1
[ɔˈbeː.di.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obēdiō
tū obēdīs
is / ea / id obēdit
nōs obēdīmus
vōs obēdītis
eī / eae / ea obēdiunt
Indicātīvus imperfectum
ego obēdiēbam
tū obēdiēbās
is / ea / id obēdiēbat
nōs obēdiēbāmus
vōs obēdiēbātis
eī / eae / ea obēdiēbant
Indicātīvus futūrum
ego obēdiam
tū obēdiēs
is / ea / id obēdiet
nōs obēdiēmus
vōs obēdiētis
eī / eae / ea obēdient
Indicātīvus perfectum
ego obēdīvī
tū obēdīvistī
is / ea / id obēdīvit
nōs obēdīvimus
vōs obēdīvistis
eī / eae / ea obēdīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obēdīveram
tū obēdīverās
is / ea / id obēdīverat
nōs obēdīverāmus
vōs obēdīverātis
eī / eae / ea obēdīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obēdīverō
tū obēdīveris
is / ea / id obēdīverit
nōs obēdīverimus
vōs obēdīveritis
eī / eae / ea obēdīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obēdiam
tū obēdiās
is / ea / id obēdiat
nōs obēdiāmus
vōs obēdiātis
eī / eae / ea obēdiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obēdīrem
tū obēdīrēs
is / ea / id obēdīret
nōs obēdīrēmus
vōs obēdīrētis
eī / eae / ea obēdīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego obēdīverim
tū obēdīverīs
is / ea / id obēdīverit
nōs obēdīverīmus
vōs obēdīverītis
eī / eae / ea obēdīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obēdīvissem
tū obēdīvissēs
is / ea / id obēdīvisset
nōs obēdīvissēmus
vōs obēdīvissētis
eī / eae / ea obēdīvissent
Imperātīvus praesēns
tū obēdī
vōs obēdīte
Imperātīvus futūrum
tū obēdītō
is / ea / id obēdītō
vōs obēdītōte
eī / eae / ea obēdiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obēdīre
Īnfīnītīvus perfectum
— obēdīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obēdītūrum esse
Participium praesēns
— obēdiēns
Participium futūrum
— obēdītūrus
Gerundium (genitīvus)
— obēdiendī
Gerundium (datīvus)
— obēdiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obēdiendum
Gerundium (ablātīvus)
— obēdiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obēdītum
Supīnum (ablātīvus)
— obēdītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obēdior
tū obēdīris
is / ea / id obēdītur
nōs obēdīmur
vōs obēdīminī
eī / eae / ea obēdiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obēdiēbar
tū obēdiēbāris
is / ea / id obēdiēbātur
nōs obēdiēbāmur
vōs obēdiēbāminī
eī / eae / ea obēdiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obēdiar
tū obēdiēris
is / ea / id obēdiētur
nōs obēdiēmur
vōs obēdiēminī
eī / eae / ea obēdientur
Coniūnctīvus praesēns
ego obēdiar
tū obēdiāris
is / ea / id obēdiātur
nōs obēdiāmur
vōs obēdiāminī
eī / eae / ea obēdiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obēdīrer
tū obēdīrēris
is / ea / id obēdīrētur
nōs obēdīrēmur
vōs obēdīrēminī
eī / eae / ea obēdīrentur
Imperātīvus praesēns
tū obēdīre
vōs obēdīminī
Imperātīvus futūrum
tū obēdītor
is / ea / id obēdītor
eī / eae / ea obēdiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obēdīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— obēdītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obēdītum īrī
Participium perfectum
— obēdītus
Participium futūrum
— obēdiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary