HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obedio — definición

Conjugation of obedio

Regular CEFR B1
/[ɔˈbeː.di.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obēdiō
obēdīs
is / ea / id obēdit
nōs obēdīmus
vōs obēdītis
eī / eae / ea obēdiunt
Indicātīvus imperfectum
ego obēdiēbam
obēdiēbās
is / ea / id obēdiēbat
nōs obēdiēbāmus
vōs obēdiēbātis
eī / eae / ea obēdiēbant
Indicātīvus futūrum
ego obēdiam
obēdiēs
is / ea / id obēdiet
nōs obēdiēmus
vōs obēdiētis
eī / eae / ea obēdient
Indicātīvus perfectum
ego obēdīvī
obēdīvistī
is / ea / id obēdīvit
nōs obēdīvimus
vōs obēdīvistis
eī / eae / ea obēdīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obēdīveram
obēdīverās
is / ea / id obēdīverat
nōs obēdīverāmus
vōs obēdīverātis
eī / eae / ea obēdīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obēdīverō
obēdīveris
is / ea / id obēdīverit
nōs obēdīverimus
vōs obēdīveritis
eī / eae / ea obēdīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obēdiam
obēdiās
is / ea / id obēdiat
nōs obēdiāmus
vōs obēdiātis
eī / eae / ea obēdiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obēdīrem
obēdīrēs
is / ea / id obēdīret
nōs obēdīrēmus
vōs obēdīrētis
eī / eae / ea obēdīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego obēdīverim
obēdīverīs
is / ea / id obēdīverit
nōs obēdīverīmus
vōs obēdīverītis
eī / eae / ea obēdīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obēdīvissem
obēdīvissēs
is / ea / id obēdīvisset
nōs obēdīvissēmus
vōs obēdīvissētis
eī / eae / ea obēdīvissent
Imperātīvus praesēns
obēdī
vōs obēdīte
Imperātīvus futūrum
obēdītō
is / ea / id obēdītō
vōs obēdītōte
eī / eae / ea obēdiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
obēdīre
Īnfīnītīvus perfectum
obēdīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obēdītūrum esse
Participium praesēns
obēdiēns
Participium futūrum
obēdītūrus
Gerundium (genitīvus)
obēdiendī
Gerundium (datīvus)
obēdiendō
Gerundium (accūsātīvus)
obēdiendum
Gerundium (ablātīvus)
obēdiendō
Supīnum (accūsātīvus)
obēdītum
Supīnum (ablātīvus)
obēdītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obēdior
obēdīris
is / ea / id obēdītur
nōs obēdīmur
vōs obēdīminī
eī / eae / ea obēdiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obēdiēbar
obēdiēbāris
is / ea / id obēdiēbātur
nōs obēdiēbāmur
vōs obēdiēbāminī
eī / eae / ea obēdiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obēdiar
obēdiēris
is / ea / id obēdiētur
nōs obēdiēmur
vōs obēdiēminī
eī / eae / ea obēdientur
Coniūnctīvus praesēns
ego obēdiar
obēdiāris
is / ea / id obēdiātur
nōs obēdiāmur
vōs obēdiāminī
eī / eae / ea obēdiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obēdīrer
obēdīrēris
is / ea / id obēdīrētur
nōs obēdīrēmur
vōs obēdīrēminī
eī / eae / ea obēdīrentur
Imperātīvus praesēns
obēdīre
vōs obēdīminī
Imperātīvus futūrum
obēdītor
is / ea / id obēdītor
eī / eae / ea obēdiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
obēdīrī
Īnfīnītīvus perfectum
obēdītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obēdītum īrī
Participium perfectum
obēdītus
Participium futūrum
obēdiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary