HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obdulco — definición

Conjugation of obdulco

Regular CEFR B1
/[ɔbˈdʊɫ.koː]/

to sweeten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obdulcō
obdulcās
is / ea / id obdulcat
nōs obdulcāmus
vōs obdulcātis
eī / eae / ea obdulcant
Indicātīvus imperfectum
ego obdulcābam
obdulcābās
is / ea / id obdulcābat
nōs obdulcābāmus
vōs obdulcābātis
eī / eae / ea obdulcābant
Indicātīvus futūrum
ego obdulcābō
obdulcābis
is / ea / id obdulcābit
nōs obdulcābimus
vōs obdulcābitis
eī / eae / ea obdulcābunt
Indicātīvus perfectum
ego obdulcāvī
obdulcāvistī
is / ea / id obdulcāvit
nōs obdulcāvimus
vōs obdulcāvistis
eī / eae / ea obdulcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obdulcāveram
obdulcāverās
is / ea / id obdulcāverat
nōs obdulcāverāmus
vōs obdulcāverātis
eī / eae / ea obdulcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obdulcāverō
obdulcāveris
is / ea / id obdulcāverit
nōs obdulcāverimus
vōs obdulcāveritis
eī / eae / ea obdulcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obdulcem
obdulcēs
is / ea / id obdulcet
nōs obdulcēmus
vōs obdulcētis
eī / eae / ea obdulcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdulcārem
obdulcārēs
is / ea / id obdulcāret
nōs obdulcārēmus
vōs obdulcārētis
eī / eae / ea obdulcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obdulcāverim
obdulcāverīs
is / ea / id obdulcāverit
nōs obdulcāverīmus
vōs obdulcāverītis
eī / eae / ea obdulcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obdulcāvissem
obdulcāvissēs
is / ea / id obdulcāvisset
nōs obdulcāvissēmus
vōs obdulcāvissētis
eī / eae / ea obdulcāvissent
Imperātīvus praesēns
obdulcā
vōs obdulcāte
Imperātīvus futūrum
obdulcātō
is / ea / id obdulcātō
vōs obdulcātōte
eī / eae / ea obdulcantō
Īnfīnītīvus praesēns
obdulcāre
Īnfīnītīvus perfectum
obdulcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obdulcātūrum esse
Participium praesēns
obdulcāns
Participium futūrum
obdulcātūrus
Gerundium (genitīvus)
obdulcandī
Gerundium (datīvus)
obdulcandō
Gerundium (accūsātīvus)
obdulcandum
Gerundium (ablātīvus)
obdulcandō
Supīnum (accūsātīvus)
obdulcātum
Supīnum (ablātīvus)
obdulcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obdulcor
obdulcāris
is / ea / id obdulcātur
nōs obdulcāmur
vōs obdulcāminī
eī / eae / ea obdulcantur
Indicātīvus imperfectum
ego obdulcābar
obdulcābāris
is / ea / id obdulcābātur
nōs obdulcābāmur
vōs obdulcābāminī
eī / eae / ea obdulcābantur
Indicātīvus futūrum
ego obdulcābor
obdulcāberis
is / ea / id obdulcābitur
nōs obdulcābimur
vōs obdulcābiminī
eī / eae / ea obdulcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obdulcer
obdulcēris
is / ea / id obdulcētur
nōs obdulcēmur
vōs obdulcēminī
eī / eae / ea obdulcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdulcārer
obdulcārēris
is / ea / id obdulcārētur
nōs obdulcārēmur
vōs obdulcārēminī
eī / eae / ea obdulcārentur
Imperātīvus praesēns
obdulcāre
vōs obdulcāminī
Imperātīvus futūrum
obdulcātor
is / ea / id obdulcātor
eī / eae / ea obdulcantor
Īnfīnītīvus praesēns
obdulcārī
Īnfīnītīvus perfectum
obdulcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obdulcātum īrī
Participium perfectum
obdulcātus
Participium futūrum
obdulcandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary