HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obdulco — definition

Conjugation of obdulco

Regular CEFR B1
[ɔbˈdʊɫ.koː]

to sweeten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obdulcō
tū obdulcās
is / ea / id obdulcat
nōs obdulcāmus
vōs obdulcātis
eī / eae / ea obdulcant
Indicātīvus imperfectum
ego obdulcābam
tū obdulcābās
is / ea / id obdulcābat
nōs obdulcābāmus
vōs obdulcābātis
eī / eae / ea obdulcābant
Indicātīvus futūrum
ego obdulcābō
tū obdulcābis
is / ea / id obdulcābit
nōs obdulcābimus
vōs obdulcābitis
eī / eae / ea obdulcābunt
Indicātīvus perfectum
ego obdulcāvī
tū obdulcāvistī
is / ea / id obdulcāvit
nōs obdulcāvimus
vōs obdulcāvistis
eī / eae / ea obdulcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obdulcāveram
tū obdulcāverās
is / ea / id obdulcāverat
nōs obdulcāverāmus
vōs obdulcāverātis
eī / eae / ea obdulcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obdulcāverō
tū obdulcāveris
is / ea / id obdulcāverit
nōs obdulcāverimus
vōs obdulcāveritis
eī / eae / ea obdulcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obdulcem
tū obdulcēs
is / ea / id obdulcet
nōs obdulcēmus
vōs obdulcētis
eī / eae / ea obdulcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdulcārem
tū obdulcārēs
is / ea / id obdulcāret
nōs obdulcārēmus
vōs obdulcārētis
eī / eae / ea obdulcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego obdulcāverim
tū obdulcāverīs
is / ea / id obdulcāverit
nōs obdulcāverīmus
vōs obdulcāverītis
eī / eae / ea obdulcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obdulcāvissem
tū obdulcāvissēs
is / ea / id obdulcāvisset
nōs obdulcāvissēmus
vōs obdulcāvissētis
eī / eae / ea obdulcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū obdulcā
vōs obdulcāte
Imperātīvus futūrum
tū obdulcātō
is / ea / id obdulcātō
vōs obdulcātōte
eī / eae / ea obdulcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— obdulcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— obdulcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obdulcātūrum esse
Participium praesēns
— obdulcāns
Participium futūrum
— obdulcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— obdulcandī
Gerundium (datīvus)
— obdulcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— obdulcandum
Gerundium (ablātīvus)
— obdulcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— obdulcātum
Supīnum (ablātīvus)
— obdulcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obdulcor
tū obdulcāris
is / ea / id obdulcātur
nōs obdulcāmur
vōs obdulcāminī
eī / eae / ea obdulcantur
Indicātīvus imperfectum
ego obdulcābar
tū obdulcābāris
is / ea / id obdulcābātur
nōs obdulcābāmur
vōs obdulcābāminī
eī / eae / ea obdulcābantur
Indicātīvus futūrum
ego obdulcābor
tū obdulcāberis
is / ea / id obdulcābitur
nōs obdulcābimur
vōs obdulcābiminī
eī / eae / ea obdulcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego obdulcer
tū obdulcēris
is / ea / id obdulcētur
nōs obdulcēmur
vōs obdulcēminī
eī / eae / ea obdulcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdulcārer
tū obdulcārēris
is / ea / id obdulcārētur
nōs obdulcārēmur
vōs obdulcārēminī
eī / eae / ea obdulcārentur
Imperātīvus praesēns
tū obdulcāre
vōs obdulcāminī
Imperātīvus futūrum
tū obdulcātor
is / ea / id obdulcātor
eī / eae / ea obdulcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— obdulcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— obdulcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obdulcātum īrī
Participium perfectum
— obdulcātus
Participium futūrum
— obdulcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary