Conjugation of obduresco
/[ɔb.duːˈreːs.koː]/to become insensible, obdurate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obdūrēscō |
| tū | obdūrēscis |
| is / ea / id | obdūrēscit |
| nōs | obdūrēscimus |
| vōs | obdūrēscitis |
| eī / eae / ea | obdūrēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obdūrēscēbam |
| tū | obdūrēscēbās |
| is / ea / id | obdūrēscēbat |
| nōs | obdūrēscēbāmus |
| vōs | obdūrēscēbātis |
| eī / eae / ea | obdūrēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obdūrēscam |
| tū | obdūrēscēs |
| is / ea / id | obdūrēscet |
| nōs | obdūrēscēmus |
| vōs | obdūrēscētis |
| eī / eae / ea | obdūrēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | obdūruī |
| tū | obdūruistī |
| is / ea / id | obdūruit |
| nōs | obdūruimus |
| vōs | obdūruistis |
| eī / eae / ea | obdūruērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | obdūrueram |
| tū | obdūruerās |
| is / ea / id | obdūruerat |
| nōs | obdūruerāmus |
| vōs | obdūruerātis |
| eī / eae / ea | obdūruerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | obdūruerō |
| tū | obdūrueris |
| is / ea / id | obdūruerit |
| nōs | obdūruerimus |
| vōs | obdūrueritis |
| eī / eae / ea | obdūruerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obdūrēscam |
| tū | obdūrēscās |
| is / ea / id | obdūrēscat |
| nōs | obdūrēscāmus |
| vōs | obdūrēscātis |
| eī / eae / ea | obdūrēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obdūrēscerem |
| tū | obdūrēscerēs |
| is / ea / id | obdūrēsceret |
| nōs | obdūrēscerēmus |
| vōs | obdūrēscerētis |
| eī / eae / ea | obdūrēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | obdūruerim |
| tū | obdūruerīs |
| is / ea / id | obdūruerit |
| nōs | obdūruerīmus |
| vōs | obdūruerītis |
| eī / eae / ea | obdūruerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | obdūruissem |
| tū | obdūruissēs |
| is / ea / id | obdūruisset |
| nōs | obdūruissēmus |
| vōs | obdūruissētis |
| eī / eae / ea | obdūruissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obdūrēsce |
| vōs | obdūrēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | obdūrēscitō |
| is / ea / id | obdūrēscitō |
| vōs | obdūrēscitōte |
| eī / eae / ea | obdūrēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obdūrēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | obdūruisse |
Participium praesēns
| — | obdūrēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | obdūrēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | obdūrēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obdūrēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obdūrēscendō |