HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obdormio — definición

Conjugation of obdormio

Regular CEFR B2
/[ɔbˈdɔr.mi.oː]/

to fall asleep Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obdormiō
obdormīs
is / ea / id obdormit
nōs obdormīmus
vōs obdormītis
eī / eae / ea obdormiunt
Indicātīvus imperfectum
ego obdormiēbam
obdormiēbās
is / ea / id obdormiēbat
nōs obdormiēbāmus
vōs obdormiēbātis
eī / eae / ea obdormiēbant
Indicātīvus futūrum
ego obdormiam
obdormiēs
is / ea / id obdormiet
nōs obdormiēmus
vōs obdormiētis
eī / eae / ea obdormient
Indicātīvus perfectum
ego obdormīvī
obdormīvistī
is / ea / id obdormīvit
nōs obdormīvimus
vōs obdormīvistis
eī / eae / ea obdormīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obdormīveram
obdormīverās
is / ea / id obdormīverat
nōs obdormīverāmus
vōs obdormīverātis
eī / eae / ea obdormīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obdormīverō
obdormīveris
is / ea / id obdormīverit
nōs obdormīverimus
vōs obdormīveritis
eī / eae / ea obdormīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obdormiam
obdormiās
is / ea / id obdormiat
nōs obdormiāmus
vōs obdormiātis
eī / eae / ea obdormiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdormīrem
obdormīrēs
is / ea / id obdormīret
nōs obdormīrēmus
vōs obdormīrētis
eī / eae / ea obdormīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego obdormīverim
obdormīverīs
is / ea / id obdormīverit
nōs obdormīverīmus
vōs obdormīverītis
eī / eae / ea obdormīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obdormīvissem
obdormīvissēs
is / ea / id obdormīvisset
nōs obdormīvissēmus
vōs obdormīvissētis
eī / eae / ea obdormīvissent
Imperātīvus praesēns
obdormī
vōs obdormīte
Imperātīvus futūrum
obdormītō
is / ea / id obdormītō
vōs obdormītōte
eī / eae / ea obdormiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
obdormīre
Īnfīnītīvus perfectum
obdormīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
obdormītūrum esse
Participium praesēns
obdormiēns
Participium futūrum
obdormītūrus
Gerundium (genitīvus)
obdormiendī
Gerundium (datīvus)
obdormiendō
Gerundium (accūsātīvus)
obdormiendum
Gerundium (ablātīvus)
obdormiendō
Supīnum (accūsātīvus)
obdormītum
Supīnum (ablātīvus)
obdormītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obdormior
obdormīris
is / ea / id obdormītur
nōs obdormīmur
vōs obdormīminī
eī / eae / ea obdormiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obdormiēbar
obdormiēbāris
is / ea / id obdormiēbātur
nōs obdormiēbāmur
vōs obdormiēbāminī
eī / eae / ea obdormiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obdormiar
obdormiēris
is / ea / id obdormiētur
nōs obdormiēmur
vōs obdormiēminī
eī / eae / ea obdormientur
Coniūnctīvus praesēns
ego obdormiar
obdormiāris
is / ea / id obdormiātur
nōs obdormiāmur
vōs obdormiāminī
eī / eae / ea obdormiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdormīrer
obdormīrēris
is / ea / id obdormīrētur
nōs obdormīrēmur
vōs obdormīrēminī
eī / eae / ea obdormīrentur
Imperātīvus praesēns
obdormīre
vōs obdormīminī
Imperātīvus futūrum
obdormītor
is / ea / id obdormītor
eī / eae / ea obdormiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
obdormīrī
Īnfīnītīvus perfectum
obdormītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obdormītum īrī
Participium perfectum
obdormītus
Participium futūrum
obdormiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary