Conjugation of obducto
[ɔbˈdʊk.toː]to lead or conduct in opposition or rivalry to another Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obductō |
| tū | obductās |
| is / ea / id | obductat |
| nōs | obductāmus |
| vōs | obductātis |
| eī / eae / ea | obductant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obductābam |
| tū | obductābās |
| is / ea / id | obductābat |
| nōs | obductābāmus |
| vōs | obductābātis |
| eī / eae / ea | obductābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | obductābō |
| tū | obductābis |
| is / ea / id | obductābit |
| nōs | obductābimus |
| vōs | obductābitis |
| eī / eae / ea | obductābunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obductem |
| tū | obductēs |
| is / ea / id | obductet |
| nōs | obductēmus |
| vōs | obductētis |
| eī / eae / ea | obductent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obductārem |
| tū | obductārēs |
| is / ea / id | obductāret |
| nōs | obductārēmus |
| vōs | obductārētis |
| eī / eae / ea | obductārent |
Imperātīvus praesēns
| tū | obductā |
| vōs | obductāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | obductātō |
| is / ea / id | obductātō |
| vōs | obductātōte |
| eī / eae / ea | obductantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obductāre |
Participium praesēns
| — | obductāns |
Gerundium (genitīvus)
| — | obductandī |
Gerundium (datīvus)
| — | obductandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | obductandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | obductandō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | obductor |
| tū | obductāris |
| is / ea / id | obductātur |
| nōs | obductāmur |
| vōs | obductāminī |
| eī / eae / ea | obductantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | obductābar |
| tū | obductābāris |
| is / ea / id | obductābātur |
| nōs | obductābāmur |
| vōs | obductābāminī |
| eī / eae / ea | obductābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | obductābor |
| tū | obductāberis |
| is / ea / id | obductābitur |
| nōs | obductābimur |
| vōs | obductābiminī |
| eī / eae / ea | obductābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | obducter |
| tū | obductēris |
| is / ea / id | obductētur |
| nōs | obductēmur |
| vōs | obductēminī |
| eī / eae / ea | obductentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | obductārer |
| tū | obductārēris |
| is / ea / id | obductārētur |
| nōs | obductārēmur |
| vōs | obductārēminī |
| eī / eae / ea | obductārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | obductāre |
| vōs | obductāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | obductātor |
| is / ea / id | obductātor |
| eī / eae / ea | obductantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | obductārī |
Participium futūrum
| — | obductandus |