HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obdo — definición

Conjugation of obdo

Regular CEFR B1
/[ˈɔb.doː]/

to place or put against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obdō
obdis
is / ea / id obdit
nōs obdimus
vōs obditis
eī / eae / ea obdunt
Indicātīvus imperfectum
ego obdēbam
obdēbās
is / ea / id obdēbat
nōs obdēbāmus
vōs obdēbātis
eī / eae / ea obdēbant
Indicātīvus futūrum
ego obdam
obdēs
is / ea / id obdet
nōs obdēmus
vōs obdētis
eī / eae / ea obdent
Indicātīvus perfectum
ego obdidī
obdidistī
is / ea / id obdidit
nōs obdidimus
vōs obdidistis
eī / eae / ea obdidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obdideram
obdiderās
is / ea / id obdiderat
nōs obdiderāmus
vōs obdiderātis
eī / eae / ea obdiderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obdiderō
obdideris
is / ea / id obdiderit
nōs obdiderimus
vōs obdideritis
eī / eae / ea obdiderint
Coniūnctīvus praesēns
ego obdam
obdās
is / ea / id obdat
nōs obdāmus
vōs obdātis
eī / eae / ea obdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obderem
obderēs
is / ea / id obderet
nōs obderēmus
vōs obderētis
eī / eae / ea obderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obdiderim
obdiderīs
is / ea / id obdiderit
nōs obdiderīmus
vōs obdiderītis
eī / eae / ea obdiderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obdidissem
obdidissēs
is / ea / id obdidisset
nōs obdidissēmus
vōs obdidissētis
eī / eae / ea obdidissent
Imperātīvus praesēns
obde
vōs obdite
Imperātīvus futūrum
obditō
is / ea / id obditō
vōs obditōte
eī / eae / ea obduntō
Īnfīnītīvus praesēns
obdere
Īnfīnītīvus perfectum
obdidisse
Īnfīnītīvus futūrum
obditūrum esse
Participium praesēns
obdēns
Participium futūrum
obditūrus
Gerundium (genitīvus)
obdendī
Gerundium (datīvus)
obdendō
Gerundium (accūsātīvus)
obdendum
Gerundium (ablātīvus)
obdendō
Supīnum (accūsātīvus)
obditum
Supīnum (ablātīvus)
obditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obdor
obderis
is / ea / id obditur
nōs obdimur
vōs obdiminī
eī / eae / ea obduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obdēbar
obdēbāris
is / ea / id obdēbātur
nōs obdēbāmur
vōs obdēbāminī
eī / eae / ea obdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obdar
obdēris
is / ea / id obdētur
nōs obdēmur
vōs obdēminī
eī / eae / ea obdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obdar
obdāris
is / ea / id obdātur
nōs obdāmur
vōs obdāminī
eī / eae / ea obdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obderer
obderēris
is / ea / id obderētur
nōs obderēmur
vōs obderēminī
eī / eae / ea obderentur
Imperātīvus praesēns
obdere
vōs obdiminī
Imperātīvus futūrum
obditor
is / ea / id obditor
eī / eae / ea obduntor
Īnfīnītīvus praesēns
obdī
Īnfīnītīvus perfectum
obditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
obditum īrī
Participium perfectum
obditus
Participium futūrum
obdendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary