HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obdo — definition

Conjugation of obdo

Regular CEFR B1
[ˈɔb.doː]

to place or put against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obdō
tū obdis
is / ea / id obdit
nōs obdimus
vōs obditis
eī / eae / ea obdunt
Indicātīvus imperfectum
ego obdēbam
tū obdēbās
is / ea / id obdēbat
nōs obdēbāmus
vōs obdēbātis
eī / eae / ea obdēbant
Indicātīvus futūrum
ego obdam
tū obdēs
is / ea / id obdet
nōs obdēmus
vōs obdētis
eī / eae / ea obdent
Indicātīvus perfectum
ego obdidī
tū obdidistī
is / ea / id obdidit
nōs obdidimus
vōs obdidistis
eī / eae / ea obdidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obdideram
tū obdiderās
is / ea / id obdiderat
nōs obdiderāmus
vōs obdiderātis
eī / eae / ea obdiderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obdiderō
tū obdideris
is / ea / id obdiderit
nōs obdiderimus
vōs obdideritis
eī / eae / ea obdiderint
Coniūnctīvus praesēns
ego obdam
tū obdās
is / ea / id obdat
nōs obdāmus
vōs obdātis
eī / eae / ea obdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obderem
tū obderēs
is / ea / id obderet
nōs obderēmus
vōs obderētis
eī / eae / ea obderent
Coniūnctīvus perfectum
ego obdiderim
tū obdiderīs
is / ea / id obdiderit
nōs obdiderīmus
vōs obdiderītis
eī / eae / ea obdiderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obdidissem
tū obdidissēs
is / ea / id obdidisset
nōs obdidissēmus
vōs obdidissētis
eī / eae / ea obdidissent
Imperātīvus praesēns
tū obde
vōs obdite
Imperātīvus futūrum
tū obditō
is / ea / id obditō
vōs obditōte
eī / eae / ea obduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obdere
Īnfīnītīvus perfectum
— obdidisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obditūrum esse
Participium praesēns
— obdēns
Participium futūrum
— obditūrus
Gerundium (genitīvus)
— obdendī
Gerundium (datīvus)
— obdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obdendum
Gerundium (ablātīvus)
— obdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obditum
Supīnum (ablātīvus)
— obditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obdor
tū obderis
is / ea / id obditur
nōs obdimur
vōs obdiminī
eī / eae / ea obduntur
Indicātīvus imperfectum
ego obdēbar
tū obdēbāris
is / ea / id obdēbātur
nōs obdēbāmur
vōs obdēbāminī
eī / eae / ea obdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obdar
tū obdēris
is / ea / id obdētur
nōs obdēmur
vōs obdēminī
eī / eae / ea obdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego obdar
tū obdāris
is / ea / id obdātur
nōs obdāmur
vōs obdāminī
eī / eae / ea obdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obderer
tū obderēris
is / ea / id obderētur
nōs obderēmur
vōs obderēminī
eī / eae / ea obderentur
Imperātīvus praesēns
tū obdere
vōs obdiminī
Imperātīvus futūrum
tū obditor
is / ea / id obditor
eī / eae / ea obduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obdī
Īnfīnītīvus perfectum
— obditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obditum īrī
Participium perfectum
— obditus
Participium futūrum
— obdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary