HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← obdormio — definition

Conjugation of obdormio

Regular CEFR B2
[ɔbˈdɔr.mi.oː]

to fall asleep Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego obdormiō
tū obdormīs
is / ea / id obdormit
nōs obdormīmus
vōs obdormītis
eī / eae / ea obdormiunt
Indicātīvus imperfectum
ego obdormiēbam
tū obdormiēbās
is / ea / id obdormiēbat
nōs obdormiēbāmus
vōs obdormiēbātis
eī / eae / ea obdormiēbant
Indicātīvus futūrum
ego obdormiam
tū obdormiēs
is / ea / id obdormiet
nōs obdormiēmus
vōs obdormiētis
eī / eae / ea obdormient
Indicātīvus perfectum
ego obdormīvī
tū obdormīvistī
is / ea / id obdormīvit
nōs obdormīvimus
vōs obdormīvistis
eī / eae / ea obdormīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego obdormīveram
tū obdormīverās
is / ea / id obdormīverat
nōs obdormīverāmus
vōs obdormīverātis
eī / eae / ea obdormīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego obdormīverō
tū obdormīveris
is / ea / id obdormīverit
nōs obdormīverimus
vōs obdormīveritis
eī / eae / ea obdormīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego obdormiam
tū obdormiās
is / ea / id obdormiat
nōs obdormiāmus
vōs obdormiātis
eī / eae / ea obdormiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdormīrem
tū obdormīrēs
is / ea / id obdormīret
nōs obdormīrēmus
vōs obdormīrētis
eī / eae / ea obdormīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego obdormīverim
tū obdormīverīs
is / ea / id obdormīverit
nōs obdormīverīmus
vōs obdormīverītis
eī / eae / ea obdormīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego obdormīvissem
tū obdormīvissēs
is / ea / id obdormīvisset
nōs obdormīvissēmus
vōs obdormīvissētis
eī / eae / ea obdormīvissent
Imperātīvus praesēns
tū obdormī
vōs obdormīte
Imperātīvus futūrum
tū obdormītō
is / ea / id obdormītō
vōs obdormītōte
eī / eae / ea obdormiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— obdormīre
Īnfīnītīvus perfectum
— obdormīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— obdormītūrum esse
Participium praesēns
— obdormiēns
Participium futūrum
— obdormītūrus
Gerundium (genitīvus)
— obdormiendī
Gerundium (datīvus)
— obdormiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— obdormiendum
Gerundium (ablātīvus)
— obdormiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— obdormītum
Supīnum (ablātīvus)
— obdormītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego obdormior
tū obdormīris
is / ea / id obdormītur
nōs obdormīmur
vōs obdormīminī
eī / eae / ea obdormiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego obdormiēbar
tū obdormiēbāris
is / ea / id obdormiēbātur
nōs obdormiēbāmur
vōs obdormiēbāminī
eī / eae / ea obdormiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego obdormiar
tū obdormiēris
is / ea / id obdormiētur
nōs obdormiēmur
vōs obdormiēminī
eī / eae / ea obdormientur
Coniūnctīvus praesēns
ego obdormiar
tū obdormiāris
is / ea / id obdormiātur
nōs obdormiāmur
vōs obdormiāminī
eī / eae / ea obdormiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego obdormīrer
tū obdormīrēris
is / ea / id obdormīrētur
nōs obdormīrēmur
vōs obdormīrēminī
eī / eae / ea obdormīrentur
Imperātīvus praesēns
tū obdormīre
vōs obdormīminī
Imperātīvus futūrum
tū obdormītor
is / ea / id obdormītor
eī / eae / ea obdormiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— obdormīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— obdormītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— obdormītum īrī
Participium perfectum
— obdormītus
Participium futūrum
— obdormiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary