HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← manumitto — definition

Conjugation of manumitto

Regular CEFR B2
[ma.nuːˈmɪt.toː]

to release, free, emancipate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego manūmittō
tū manūmittis
is / ea / id manūmittit
nōs manūmittimus
vōs manūmittitis
eī / eae / ea manūmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego manūmittēbam
tū manūmittēbās
is / ea / id manūmittēbat
nōs manūmittēbāmus
vōs manūmittēbātis
eī / eae / ea manūmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego manūmittam
tū manūmittēs
is / ea / id manūmittet
nōs manūmittēmus
vōs manūmittētis
eī / eae / ea manūmittent
Indicātīvus perfectum
ego manūmīsī
tū manūmīsistī
is / ea / id manūmīsit
nōs manūmīsimus
vōs manūmīsistis
eī / eae / ea manūmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego manūmīseram
tū manūmīserās
is / ea / id manūmīserat
nōs manūmīserāmus
vōs manūmīserātis
eī / eae / ea manūmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego manūmīserō
tū manūmīseris
is / ea / id manūmīserit
nōs manūmīserimus
vōs manūmīseritis
eī / eae / ea manūmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego manūmittam
tū manūmittās
is / ea / id manūmittat
nōs manūmittāmus
vōs manūmittātis
eī / eae / ea manūmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego manūmitterem
tū manūmitterēs
is / ea / id manūmitteret
nōs manūmitterēmus
vōs manūmitterētis
eī / eae / ea manūmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego manūmīserim
tū manūmīserīs
is / ea / id manūmīserit
nōs manūmīserīmus
vōs manūmīserītis
eī / eae / ea manūmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego manūmīsissem
tū manūmīsissēs
is / ea / id manūmīsisset
nōs manūmīsissēmus
vōs manūmīsissētis
eī / eae / ea manūmīsissent
Imperātīvus praesēns
tū manūmitte
vōs manūmittite
Imperātīvus futūrum
tū manūmittitō
is / ea / id manūmittitō
vōs manūmittitōte
eī / eae / ea manūmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— manūmittere
Īnfīnītīvus perfectum
— manūmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— manūmissūrum esse
Participium praesēns
— manūmittēns
Participium futūrum
— manūmissūrus
Gerundium (genitīvus)
— manūmittendī
Gerundium (datīvus)
— manūmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— manūmittendum
Gerundium (ablātīvus)
— manūmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— manūmissum
Supīnum (ablātīvus)
— manūmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego manūmittor
tū manūmitteris
is / ea / id manūmittitur
nōs manūmittimur
vōs manūmittiminī
eī / eae / ea manūmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego manūmittēbar
tū manūmittēbāris
is / ea / id manūmittēbātur
nōs manūmittēbāmur
vōs manūmittēbāminī
eī / eae / ea manūmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego manūmittar
tū manūmittēris
is / ea / id manūmittētur
nōs manūmittēmur
vōs manūmittēminī
eī / eae / ea manūmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego manūmittar
tū manūmittāris
is / ea / id manūmittātur
nōs manūmittāmur
vōs manūmittāminī
eī / eae / ea manūmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego manūmitterer
tū manūmitterēris
is / ea / id manūmitterētur
nōs manūmitterēmur
vōs manūmitterēminī
eī / eae / ea manūmitterentur
Imperātīvus praesēns
tū manūmittere
vōs manūmittiminī
Imperātīvus futūrum
tū manūmittitor
is / ea / id manūmittitor
eī / eae / ea manūmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— manūmittī
Īnfīnītīvus perfectum
— manūmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— manūmissum īrī
Participium perfectum
— manūmissus
Participium futūrum
— manūmittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary