HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← manumitto — definición

Conjugation of manumitto

Regular CEFR B2
/[ma.nuːˈmɪt.toː]/

to release, free, emancipate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego manūmittō
manūmittis
is / ea / id manūmittit
nōs manūmittimus
vōs manūmittitis
eī / eae / ea manūmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego manūmittēbam
manūmittēbās
is / ea / id manūmittēbat
nōs manūmittēbāmus
vōs manūmittēbātis
eī / eae / ea manūmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego manūmittam
manūmittēs
is / ea / id manūmittet
nōs manūmittēmus
vōs manūmittētis
eī / eae / ea manūmittent
Indicātīvus perfectum
ego manūmīsī
manūmīsistī
is / ea / id manūmīsit
nōs manūmīsimus
vōs manūmīsistis
eī / eae / ea manūmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego manūmīseram
manūmīserās
is / ea / id manūmīserat
nōs manūmīserāmus
vōs manūmīserātis
eī / eae / ea manūmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego manūmīserō
manūmīseris
is / ea / id manūmīserit
nōs manūmīserimus
vōs manūmīseritis
eī / eae / ea manūmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego manūmittam
manūmittās
is / ea / id manūmittat
nōs manūmittāmus
vōs manūmittātis
eī / eae / ea manūmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego manūmitterem
manūmitterēs
is / ea / id manūmitteret
nōs manūmitterēmus
vōs manūmitterētis
eī / eae / ea manūmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego manūmīserim
manūmīserīs
is / ea / id manūmīserit
nōs manūmīserīmus
vōs manūmīserītis
eī / eae / ea manūmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego manūmīsissem
manūmīsissēs
is / ea / id manūmīsisset
nōs manūmīsissēmus
vōs manūmīsissētis
eī / eae / ea manūmīsissent
Imperātīvus praesēns
manūmitte
vōs manūmittite
Imperātīvus futūrum
manūmittitō
is / ea / id manūmittitō
vōs manūmittitōte
eī / eae / ea manūmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
manūmittere
Īnfīnītīvus perfectum
manūmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
manūmissūrum esse
Participium praesēns
manūmittēns
Participium futūrum
manūmissūrus
Gerundium (genitīvus)
manūmittendī
Gerundium (datīvus)
manūmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
manūmittendum
Gerundium (ablātīvus)
manūmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
manūmissum
Supīnum (ablātīvus)
manūmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego manūmittor
manūmitteris
is / ea / id manūmittitur
nōs manūmittimur
vōs manūmittiminī
eī / eae / ea manūmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego manūmittēbar
manūmittēbāris
is / ea / id manūmittēbātur
nōs manūmittēbāmur
vōs manūmittēbāminī
eī / eae / ea manūmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego manūmittar
manūmittēris
is / ea / id manūmittētur
nōs manūmittēmur
vōs manūmittēminī
eī / eae / ea manūmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego manūmittar
manūmittāris
is / ea / id manūmittātur
nōs manūmittāmur
vōs manūmittāminī
eī / eae / ea manūmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego manūmitterer
manūmitterēris
is / ea / id manūmitterētur
nōs manūmitterēmur
vōs manūmitterēminī
eī / eae / ea manūmitterentur
Imperātīvus praesēns
manūmittere
vōs manūmittiminī
Imperātīvus futūrum
manūmittitor
is / ea / id manūmittitor
eī / eae / ea manūmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
manūmittī
Īnfīnītīvus perfectum
manūmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
manūmissum īrī
Participium perfectum
manūmissus
Participium futūrum
manūmittendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary