HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← marito — definition

Conjugation of marito

Regular CEFR B1
[maˈriː.toː]

to marry, wed (in the sense of "give a husband to someone", "give someone in marriage"), Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego marītō
tū marītās
is / ea / id marītat
nōs marītāmus
vōs marītātis
eī / eae / ea marītant
Indicātīvus imperfectum
ego marītābam
tū marītābās
is / ea / id marītābat
nōs marītābāmus
vōs marītābātis
eī / eae / ea marītābant
Indicātīvus futūrum
ego marītābō
tū marītābis
is / ea / id marītābit
nōs marītābimus
vōs marītābitis
eī / eae / ea marītābunt
Indicātīvus perfectum
ego marītāvī
tū marītāvistī
is / ea / id marītāvit
nōs marītāvimus
vōs marītāvistis
eī / eae / ea marītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego marītāveram
tū marītāverās
is / ea / id marītāverat
nōs marītāverāmus
vōs marītāverātis
eī / eae / ea marītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego marītāverō
tū marītāveris
is / ea / id marītāverit
nōs marītāverimus
vōs marītāveritis
eī / eae / ea marītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego marītem
tū marītēs
is / ea / id marītet
nōs marītēmus
vōs marītētis
eī / eae / ea marītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego marītārem
tū marītārēs
is / ea / id marītāret
nōs marītārēmus
vōs marītārētis
eī / eae / ea marītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego marītāverim
tū marītāverīs
is / ea / id marītāverit
nōs marītāverīmus
vōs marītāverītis
eī / eae / ea marītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego marītāvissem
tū marītāvissēs
is / ea / id marītāvisset
nōs marītāvissēmus
vōs marītāvissētis
eī / eae / ea marītāvissent
Imperātīvus praesēns
tū marītā
vōs marītāte
Imperātīvus futūrum
tū marītātō
is / ea / id marītātō
vōs marītātōte
eī / eae / ea marītantō
Īnfīnītīvus praesēns
— marītāre
Īnfīnītīvus perfectum
— marītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— marītātūrum esse
Participium praesēns
— marītāns
Participium futūrum
— marītātūrus
Gerundium (genitīvus)
— marītandī
Gerundium (datīvus)
— marītandō
Gerundium (accūsātīvus)
— marītandum
Gerundium (ablātīvus)
— marītandō
Supīnum (accūsātīvus)
— marītātum
Supīnum (ablātīvus)
— marītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego marītor
tū marītāris
is / ea / id marītātur
nōs marītāmur
vōs marītāminī
eī / eae / ea marītantur
Indicātīvus imperfectum
ego marītābar
tū marītābāris
is / ea / id marītābātur
nōs marītābāmur
vōs marītābāminī
eī / eae / ea marītābantur
Indicātīvus futūrum
ego marītābor
tū marītāberis
is / ea / id marītābitur
nōs marītābimur
vōs marītābiminī
eī / eae / ea marītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego marīter
tū marītēris
is / ea / id marītētur
nōs marītēmur
vōs marītēminī
eī / eae / ea marītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego marītārer
tū marītārēris
is / ea / id marītārētur
nōs marītārēmur
vōs marītārēminī
eī / eae / ea marītārentur
Imperātīvus praesēns
tū marītāre
vōs marītāminī
Imperātīvus futūrum
tū marītātor
is / ea / id marītātor
eī / eae / ea marītantor
Īnfīnītīvus praesēns
— marītārī
Īnfīnītīvus perfectum
— marītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— marītātum īrī
Participium perfectum
— marītātus
Participium futūrum
— marītandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary