HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← mastico — definition

Conjugation of mastico

Regular CEFR B1
[ˈmas.tɪ.koː]

to chew Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego masticō
tū masticās
is / ea / id masticat
nōs masticāmus
vōs masticātis
eī / eae / ea masticant
Indicātīvus imperfectum
ego masticābam
tū masticābās
is / ea / id masticābat
nōs masticābāmus
vōs masticābātis
eī / eae / ea masticābant
Indicātīvus futūrum
ego masticābō
tū masticābis
is / ea / id masticābit
nōs masticābimus
vōs masticābitis
eī / eae / ea masticābunt
Indicātīvus perfectum
ego masticāvī
tū masticāvistī
is / ea / id masticāvit
nōs masticāvimus
vōs masticāvistis
eī / eae / ea masticāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego masticāveram
tū masticāverās
is / ea / id masticāverat
nōs masticāverāmus
vōs masticāverātis
eī / eae / ea masticāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego masticāverō
tū masticāveris
is / ea / id masticāverit
nōs masticāverimus
vōs masticāveritis
eī / eae / ea masticāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego masticem
tū masticēs
is / ea / id masticet
nōs masticēmus
vōs masticētis
eī / eae / ea masticent
Coniūnctīvus imperfectum
ego masticārem
tū masticārēs
is / ea / id masticāret
nōs masticārēmus
vōs masticārētis
eī / eae / ea masticārent
Coniūnctīvus perfectum
ego masticāverim
tū masticāverīs
is / ea / id masticāverit
nōs masticāverīmus
vōs masticāverītis
eī / eae / ea masticāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego masticāvissem
tū masticāvissēs
is / ea / id masticāvisset
nōs masticāvissēmus
vōs masticāvissētis
eī / eae / ea masticāvissent
Imperātīvus praesēns
tū masticā
vōs masticāte
Imperātīvus futūrum
tū masticātō
is / ea / id masticātō
vōs masticātōte
eī / eae / ea masticantō
Īnfīnītīvus praesēns
— masticāre
Īnfīnītīvus perfectum
— masticāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— masticātūrum esse
Participium praesēns
— masticāns
Participium futūrum
— masticātūrus
Gerundium (genitīvus)
— masticandī
Gerundium (datīvus)
— masticandō
Gerundium (accūsātīvus)
— masticandum
Gerundium (ablātīvus)
— masticandō
Supīnum (accūsātīvus)
— masticātum
Supīnum (ablātīvus)
— masticātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego masticor
tū masticāris
is / ea / id masticātur
nōs masticāmur
vōs masticāminī
eī / eae / ea masticantur
Indicātīvus imperfectum
ego masticābar
tū masticābāris
is / ea / id masticābātur
nōs masticābāmur
vōs masticābāminī
eī / eae / ea masticābantur
Indicātīvus futūrum
ego masticābor
tū masticāberis
is / ea / id masticābitur
nōs masticābimur
vōs masticābiminī
eī / eae / ea masticābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego masticer
tū masticēris
is / ea / id masticētur
nōs masticēmur
vōs masticēminī
eī / eae / ea masticentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego masticārer
tū masticārēris
is / ea / id masticārētur
nōs masticārēmur
vōs masticārēminī
eī / eae / ea masticārentur
Imperātīvus praesēns
tū masticāre
vōs masticāminī
Imperātīvus futūrum
tū masticātor
is / ea / id masticātor
eī / eae / ea masticantor
Īnfīnītīvus praesēns
— masticārī
Īnfīnītīvus perfectum
— masticātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— masticātum īrī
Participium perfectum
— masticātus
Participium futūrum
— masticandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary