HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invetero — definition

Conjugation of invetero

Regular CEFR B2
[ɪnˈwɛ.tɛ.roː]

to age (make old, grow old) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inveterō
tū inveterās
is / ea / id inveterat
nōs inveterāmus
vōs inveterātis
eī / eae / ea inveterant
Indicātīvus imperfectum
ego inveterābam
tū inveterābās
is / ea / id inveterābat
nōs inveterābāmus
vōs inveterābātis
eī / eae / ea inveterābant
Indicātīvus futūrum
ego inveterābō
tū inveterābis
is / ea / id inveterābit
nōs inveterābimus
vōs inveterābitis
eī / eae / ea inveterābunt
Indicātīvus perfectum
ego inveterāvī
tū inveterāvistī
is / ea / id inveterāvit
nōs inveterāvimus
vōs inveterāvistis
eī / eae / ea inveterāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inveterāveram
tū inveterāverās
is / ea / id inveterāverat
nōs inveterāverāmus
vōs inveterāverātis
eī / eae / ea inveterāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inveterāverō
tū inveterāveris
is / ea / id inveterāverit
nōs inveterāverimus
vōs inveterāveritis
eī / eae / ea inveterāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inveterem
tū inveterēs
is / ea / id inveteret
nōs inveterēmus
vōs inveterētis
eī / eae / ea inveterent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveterārem
tū inveterārēs
is / ea / id inveterāret
nōs inveterārēmus
vōs inveterārētis
eī / eae / ea inveterārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inveterāverim
tū inveterāverīs
is / ea / id inveterāverit
nōs inveterāverīmus
vōs inveterāverītis
eī / eae / ea inveterāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inveterāvissem
tū inveterāvissēs
is / ea / id inveterāvisset
nōs inveterāvissēmus
vōs inveterāvissētis
eī / eae / ea inveterāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inveterā
vōs inveterāte
Imperātīvus futūrum
tū inveterātō
is / ea / id inveterātō
vōs inveterātōte
eī / eae / ea inveterantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inveterāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inveterāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inveterātūrum esse
Participium praesēns
— inveterāns
Participium futūrum
— inveterātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inveterandī
Gerundium (datīvus)
— inveterandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inveterandum
Gerundium (ablātīvus)
— inveterandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inveterātum
Supīnum (ablātīvus)
— inveterātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inveteror
tū inveterāris
is / ea / id inveterātur
nōs inveterāmur
vōs inveterāminī
eī / eae / ea inveterantur
Indicātīvus imperfectum
ego inveterābar
tū inveterābāris
is / ea / id inveterābātur
nōs inveterābāmur
vōs inveterābāminī
eī / eae / ea inveterābantur
Indicātīvus futūrum
ego inveterābor
tū inveterāberis
is / ea / id inveterābitur
nōs inveterābimur
vōs inveterābiminī
eī / eae / ea inveterābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inveterer
tū inveterēris
is / ea / id inveterētur
nōs inveterēmur
vōs inveterēminī
eī / eae / ea inveterentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveterārer
tū inveterārēris
is / ea / id inveterārētur
nōs inveterārēmur
vōs inveterārēminī
eī / eae / ea inveterārentur
Imperātīvus praesēns
tū inveterāre
vōs inveterāminī
Imperātīvus futūrum
tū inveterātor
is / ea / id inveterātor
eī / eae / ea inveterantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inveterārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inveterātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inveterātum īrī
Participium perfectum
— inveterātus
Participium futūrum
— inveterandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary