HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invetero — definición

Conjugation of invetero

Regular CEFR B2
/[ɪnˈwɛ.tɛ.roː]/

to age (make old, grow old) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inveterō
inveterās
is / ea / id inveterat
nōs inveterāmus
vōs inveterātis
eī / eae / ea inveterant
Indicātīvus imperfectum
ego inveterābam
inveterābās
is / ea / id inveterābat
nōs inveterābāmus
vōs inveterābātis
eī / eae / ea inveterābant
Indicātīvus futūrum
ego inveterābō
inveterābis
is / ea / id inveterābit
nōs inveterābimus
vōs inveterābitis
eī / eae / ea inveterābunt
Indicātīvus perfectum
ego inveterāvī
inveterāvistī
is / ea / id inveterāvit
nōs inveterāvimus
vōs inveterāvistis
eī / eae / ea inveterāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inveterāveram
inveterāverās
is / ea / id inveterāverat
nōs inveterāverāmus
vōs inveterāverātis
eī / eae / ea inveterāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inveterāverō
inveterāveris
is / ea / id inveterāverit
nōs inveterāverimus
vōs inveterāveritis
eī / eae / ea inveterāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inveterem
inveterēs
is / ea / id inveteret
nōs inveterēmus
vōs inveterētis
eī / eae / ea inveterent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveterārem
inveterārēs
is / ea / id inveterāret
nōs inveterārēmus
vōs inveterārētis
eī / eae / ea inveterārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inveterāverim
inveterāverīs
is / ea / id inveterāverit
nōs inveterāverīmus
vōs inveterāverītis
eī / eae / ea inveterāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inveterāvissem
inveterāvissēs
is / ea / id inveterāvisset
nōs inveterāvissēmus
vōs inveterāvissētis
eī / eae / ea inveterāvissent
Imperātīvus praesēns
inveterā
vōs inveterāte
Imperātīvus futūrum
inveterātō
is / ea / id inveterātō
vōs inveterātōte
eī / eae / ea inveterantō
Īnfīnītīvus praesēns
inveterāre
Īnfīnītīvus perfectum
inveterāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inveterātūrum esse
Participium praesēns
inveterāns
Participium futūrum
inveterātūrus
Gerundium (genitīvus)
inveterandī
Gerundium (datīvus)
inveterandō
Gerundium (accūsātīvus)
inveterandum
Gerundium (ablātīvus)
inveterandō
Supīnum (accūsātīvus)
inveterātum
Supīnum (ablātīvus)
inveterātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inveteror
inveterāris
is / ea / id inveterātur
nōs inveterāmur
vōs inveterāminī
eī / eae / ea inveterantur
Indicātīvus imperfectum
ego inveterābar
inveterābāris
is / ea / id inveterābātur
nōs inveterābāmur
vōs inveterābāminī
eī / eae / ea inveterābantur
Indicātīvus futūrum
ego inveterābor
inveterāberis
is / ea / id inveterābitur
nōs inveterābimur
vōs inveterābiminī
eī / eae / ea inveterābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inveterer
inveterēris
is / ea / id inveterētur
nōs inveterēmur
vōs inveterēminī
eī / eae / ea inveterentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inveterārer
inveterārēris
is / ea / id inveterārētur
nōs inveterārēmur
vōs inveterārēminī
eī / eae / ea inveterārentur
Imperātīvus praesēns
inveterāre
vōs inveterāminī
Imperātīvus futūrum
inveterātor
is / ea / id inveterātor
eī / eae / ea inveterantor
Īnfīnītīvus praesēns
inveterārī
Īnfīnītīvus perfectum
inveterātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inveterātum īrī
Participium perfectum
inveterātus
Participium futūrum
inveterandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary