HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invio — definición

Conjugation of invio

Regular CEFR B1
/[ˈɪn.wi.oː]/

to tread upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inviō
inviās
is / ea / id inviat
nōs inviāmus
vōs inviātis
eī / eae / ea inviant
Indicātīvus imperfectum
ego inviābam
inviābās
is / ea / id inviābat
nōs inviābāmus
vōs inviābātis
eī / eae / ea inviābant
Indicātīvus futūrum
ego inviābō
inviābis
is / ea / id inviābit
nōs inviābimus
vōs inviābitis
eī / eae / ea inviābunt
Indicātīvus perfectum
ego inviāvī
inviāvistī
is / ea / id inviāvit
nōs inviāvimus
vōs inviāvistis
eī / eae / ea inviāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inviāveram
inviāverās
is / ea / id inviāverat
nōs inviāverāmus
vōs inviāverātis
eī / eae / ea inviāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inviāverō
inviāveris
is / ea / id inviāverit
nōs inviāverimus
vōs inviāveritis
eī / eae / ea inviāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inviem
inviēs
is / ea / id inviet
nōs inviēmus
vōs inviētis
eī / eae / ea invient
Coniūnctīvus imperfectum
ego inviārem
inviārēs
is / ea / id inviāret
nōs inviārēmus
vōs inviārētis
eī / eae / ea inviārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inviāverim
inviāverīs
is / ea / id inviāverit
nōs inviāverīmus
vōs inviāverītis
eī / eae / ea inviāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inviāvissem
inviāvissēs
is / ea / id inviāvisset
nōs inviāvissēmus
vōs inviāvissētis
eī / eae / ea inviāvissent
Imperātīvus praesēns
inviā
vōs inviāte
Imperātīvus futūrum
inviātō
is / ea / id inviātō
vōs inviātōte
eī / eae / ea inviantō
Īnfīnītīvus praesēns
inviāre
Īnfīnītīvus perfectum
inviāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inviātūrum esse
Participium praesēns
inviāns
Participium futūrum
inviātūrus
Gerundium (genitīvus)
inviandī
Gerundium (datīvus)
inviandō
Gerundium (accūsātīvus)
inviandum
Gerundium (ablātīvus)
inviandō
Supīnum (accūsātīvus)
inviātum
Supīnum (ablātīvus)
inviātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invior
inviāris
is / ea / id inviātur
nōs inviāmur
vōs inviāminī
eī / eae / ea inviantur
Indicātīvus imperfectum
ego inviābar
inviābāris
is / ea / id inviābātur
nōs inviābāmur
vōs inviābāminī
eī / eae / ea inviābantur
Indicātīvus futūrum
ego inviābor
inviāberis
is / ea / id inviābitur
nōs inviābimur
vōs inviābiminī
eī / eae / ea inviābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego invier
inviēris
is / ea / id inviētur
nōs inviēmur
vōs inviēminī
eī / eae / ea invientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inviārer
inviārēris
is / ea / id inviārētur
nōs inviārēmur
vōs inviārēminī
eī / eae / ea inviārentur
Imperātīvus praesēns
inviāre
vōs inviāminī
Imperātīvus futūrum
inviātor
is / ea / id inviātor
eī / eae / ea inviantor
Īnfīnītīvus praesēns
inviārī
Īnfīnītīvus perfectum
inviātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inviātum īrī
Participium perfectum
inviātus
Participium futūrum
inviandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary