HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invoco — definición

Conjugation of invoco

Regular CEFR B1
/[ˈɪn.wɔ.koː]/

to invoke, call upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego invocō
invocās
is / ea / id invocat
nōs invocāmus
vōs invocātis
eī / eae / ea invocant
Indicātīvus imperfectum
ego invocābam
invocābās
is / ea / id invocābat
nōs invocābāmus
vōs invocābātis
eī / eae / ea invocābant
Indicātīvus futūrum
ego invocābō
invocābis
is / ea / id invocābit
nōs invocābimus
vōs invocābitis
eī / eae / ea invocābunt
Indicātīvus perfectum
ego invocāvī
invocāvistī
is / ea / id invocāvit
nōs invocāvimus
vōs invocāvistis
eī / eae / ea invocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego invocāveram
invocāverās
is / ea / id invocāverat
nōs invocāverāmus
vōs invocāverātis
eī / eae / ea invocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego invocāverō
invocāveris
is / ea / id invocāverit
nōs invocāverimus
vōs invocāveritis
eī / eae / ea invocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego invocem
invocēs
is / ea / id invocet
nōs invocēmus
vōs invocētis
eī / eae / ea invocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego invocārem
invocārēs
is / ea / id invocāret
nōs invocārēmus
vōs invocārētis
eī / eae / ea invocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego invocāverim
invocāverīs
is / ea / id invocāverit
nōs invocāverīmus
vōs invocāverītis
eī / eae / ea invocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego invocāvissem
invocāvissēs
is / ea / id invocāvisset
nōs invocāvissēmus
vōs invocāvissētis
eī / eae / ea invocāvissent
Imperātīvus praesēns
invocā
vōs invocāte
Imperātīvus futūrum
invocātō
is / ea / id invocātō
vōs invocātōte
eī / eae / ea invocantō
Īnfīnītīvus praesēns
invocāre
Īnfīnītīvus perfectum
invocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
invocātūrum esse
Participium praesēns
invocāns
Participium futūrum
invocātūrus
Gerundium (genitīvus)
invocandī
Gerundium (datīvus)
invocandō
Gerundium (accūsātīvus)
invocandum
Gerundium (ablātīvus)
invocandō
Supīnum (accūsātīvus)
invocātum
Supīnum (ablātīvus)
invocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invocor
invocāris
is / ea / id invocātur
nōs invocāmur
vōs invocāminī
eī / eae / ea invocantur
Indicātīvus imperfectum
ego invocābar
invocābāris
is / ea / id invocābātur
nōs invocābāmur
vōs invocābāminī
eī / eae / ea invocābantur
Indicātīvus futūrum
ego invocābor
invocāberis
is / ea / id invocābitur
nōs invocābimur
vōs invocābiminī
eī / eae / ea invocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego invocer
invocēris
is / ea / id invocētur
nōs invocēmur
vōs invocēminī
eī / eae / ea invocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego invocārer
invocārēris
is / ea / id invocārētur
nōs invocārēmur
vōs invocārēminī
eī / eae / ea invocārentur
Imperātīvus praesēns
invocāre
vōs invocāminī
Imperātīvus futūrum
invocātor
is / ea / id invocātor
eī / eae / ea invocantor
Īnfīnītīvus praesēns
invocārī
Īnfīnītīvus perfectum
invocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
invocātum īrī
Participium perfectum
invocātus
Participium futūrum
invocandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary