HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← invito — definición

Conjugation of invito

Regular CEFR B1
/[ɪnˈwiː.toː]/

to invite, summon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego invītō
invītās
is / ea / id invītat
nōs invītāmus
vōs invītātis
eī / eae / ea invītant
Indicātīvus imperfectum
ego invītābam
invītābās
is / ea / id invītābat
nōs invītābāmus
vōs invītābātis
eī / eae / ea invītābant
Indicātīvus futūrum
ego invītābō
invītābis
is / ea / id invītābit
nōs invītābimus
vōs invītābitis
eī / eae / ea invītābunt
Indicātīvus perfectum
ego invītāvī
invītāvistī
is / ea / id invītāvit
nōs invītāvimus
vōs invītāvistis
eī / eae / ea invītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego invītāveram
invītāverās
is / ea / id invītāverat
nōs invītāverāmus
vōs invītāverātis
eī / eae / ea invītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego invītāverō
invītāveris
is / ea / id invītāverit
nōs invītāverimus
vōs invītāveritis
eī / eae / ea invītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego invītem
invītēs
is / ea / id invītet
nōs invītēmus
vōs invītētis
eī / eae / ea invītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego invītārem
invītārēs
is / ea / id invītāret
nōs invītārēmus
vōs invītārētis
eī / eae / ea invītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego invītāverim
invītāverīs
is / ea / id invītāverit
nōs invītāverīmus
vōs invītāverītis
eī / eae / ea invītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego invītāvissem
invītāvissēs
is / ea / id invītāvisset
nōs invītāvissēmus
vōs invītāvissētis
eī / eae / ea invītāvissent
Imperātīvus praesēns
invītā
vōs invītāte
Imperātīvus futūrum
invītātō
is / ea / id invītātō
vōs invītātōte
eī / eae / ea invītantō
Īnfīnītīvus praesēns
invītāre
Īnfīnītīvus perfectum
invītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
invītātūrum esse
Participium praesēns
invītāns
Participium futūrum
invītātūrus
Gerundium (genitīvus)
invītandī
Gerundium (datīvus)
invītandō
Gerundium (accūsātīvus)
invītandum
Gerundium (ablātīvus)
invītandō
Supīnum (accūsātīvus)
invītātum
Supīnum (ablātīvus)
invītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego invītor
invītāris
is / ea / id invītātur
nōs invītāmur
vōs invītāminī
eī / eae / ea invītantur
Indicātīvus imperfectum
ego invītābar
invītābāris
is / ea / id invītābātur
nōs invītābāmur
vōs invītābāminī
eī / eae / ea invītābantur
Indicātīvus futūrum
ego invītābor
invītāberis
is / ea / id invītābitur
nōs invītābimur
vōs invītābiminī
eī / eae / ea invītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego invīter
invītēris
is / ea / id invītētur
nōs invītēmur
vōs invītēminī
eī / eae / ea invītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego invītārer
invītārēris
is / ea / id invītārētur
nōs invītārēmur
vōs invītārēminī
eī / eae / ea invītārentur
Imperātīvus praesēns
invītāre
vōs invītāminī
Imperātīvus futūrum
invītātor
is / ea / id invītātor
eī / eae / ea invītantor
Īnfīnītīvus praesēns
invītārī
Īnfīnītīvus perfectum
invītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
invītātum īrī
Participium perfectum
invītātus
Participium futūrum
invītandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary