HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intelligo — definition

Conjugation of intelligo

Regular CEFR B2
[ɪnˈtɛl.lɪ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intelligō
tū intelligis
is / ea / id intelligit
nōs intelligimus
vōs intelligitis
eī / eae / ea intelligunt
Indicātīvus imperfectum
ego intelligēbam
tū intelligēbās
is / ea / id intelligēbat
nōs intelligēbāmus
vōs intelligēbātis
eī / eae / ea intelligēbant
Indicātīvus futūrum
ego intelligam
tū intelligēs
is / ea / id intelliget
nōs intelligēmus
vōs intelligētis
eī / eae / ea intelligent
Indicātīvus perfectum
ego intellēxī
tū intellēxistī
is / ea / id intellēxit
nōs intellēximus
vōs intellēxistis
eī / eae / ea intellēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intellēxeram
tū intellēxerās
is / ea / id intellēxerat
nōs intellēxerāmus
vōs intellēxerātis
eī / eae / ea intellēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intellēxerō
tū intellēxeris
is / ea / id intellēxerit
nōs intellēxerimus
vōs intellēxeritis
eī / eae / ea intellēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego intelligam
tū intelligās
is / ea / id intelligat
nōs intelligāmus
vōs intelligātis
eī / eae / ea intelligant
Coniūnctīvus imperfectum
ego intelligerem
tū intelligerēs
is / ea / id intelligeret
nōs intelligerēmus
vōs intelligerētis
eī / eae / ea intelligerent
Coniūnctīvus perfectum
ego intellēxerim
tū intellēxerīs
is / ea / id intellēxerit
nōs intellēxerīmus
vōs intellēxerītis
eī / eae / ea intellēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intellēxissem
tū intellēxissēs
is / ea / id intellēxisset
nōs intellēxissēmus
vōs intellēxissētis
eī / eae / ea intellēxissent
Imperātīvus praesēns
tū intellige
vōs intelligite
Imperātīvus futūrum
tū intelligitō
is / ea / id intelligitō
vōs intelligitōte
eī / eae / ea intelliguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— intelligere
Īnfīnītīvus perfectum
— intellēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intellēctūrum esse
Participium praesēns
— intelligēns
Participium futūrum
— intellēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— intelligendī
Gerundium (datīvus)
— intelligendō
Gerundium (accūsātīvus)
— intelligendum
Gerundium (ablātīvus)
— intelligendō
Supīnum (accūsātīvus)
— intellēctum
Supīnum (ablātīvus)
— intellēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intelligor
tū intelligeris
is / ea / id intelligitur
nōs intelligimur
vōs intelligiminī
eī / eae / ea intelliguntur
Indicātīvus imperfectum
ego intelligēbar
tū intelligēbāris
is / ea / id intelligēbātur
nōs intelligēbāmur
vōs intelligēbāminī
eī / eae / ea intelligēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intelligar
tū intelligēris
is / ea / id intelligētur
nōs intelligēmur
vōs intelligēminī
eī / eae / ea intelligentur
Coniūnctīvus praesēns
ego intelligar
tū intelligāris
is / ea / id intelligātur
nōs intelligāmur
vōs intelligāminī
eī / eae / ea intelligantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intelligerer
tū intelligerēris
is / ea / id intelligerētur
nōs intelligerēmur
vōs intelligerēminī
eī / eae / ea intelligerentur
Imperātīvus praesēns
tū intelligere
vōs intelligiminī
Imperātīvus futūrum
tū intelligitor
is / ea / id intelligitor
eī / eae / ea intelliguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— intelligī
Īnfīnītīvus perfectum
— intellēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intellēctum īrī
Participium perfectum
— intellēctus
Participium futūrum
— intelligendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary