HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intelligo — definición

Conjugation of intelligo

Regular CEFR B2
/[ɪnˈtɛl.lɪ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intelligō
intelligis
is / ea / id intelligit
nōs intelligimus
vōs intelligitis
eī / eae / ea intelligunt
Indicātīvus imperfectum
ego intelligēbam
intelligēbās
is / ea / id intelligēbat
nōs intelligēbāmus
vōs intelligēbātis
eī / eae / ea intelligēbant
Indicātīvus futūrum
ego intelligam
intelligēs
is / ea / id intelliget
nōs intelligēmus
vōs intelligētis
eī / eae / ea intelligent
Indicātīvus perfectum
ego intellēxī
intellēxistī
is / ea / id intellēxit
nōs intellēximus
vōs intellēxistis
eī / eae / ea intellēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intellēxeram
intellēxerās
is / ea / id intellēxerat
nōs intellēxerāmus
vōs intellēxerātis
eī / eae / ea intellēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intellēxerō
intellēxeris
is / ea / id intellēxerit
nōs intellēxerimus
vōs intellēxeritis
eī / eae / ea intellēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego intelligam
intelligās
is / ea / id intelligat
nōs intelligāmus
vōs intelligātis
eī / eae / ea intelligant
Coniūnctīvus imperfectum
ego intelligerem
intelligerēs
is / ea / id intelligeret
nōs intelligerēmus
vōs intelligerētis
eī / eae / ea intelligerent
Coniūnctīvus perfectum
ego intellēxerim
intellēxerīs
is / ea / id intellēxerit
nōs intellēxerīmus
vōs intellēxerītis
eī / eae / ea intellēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intellēxissem
intellēxissēs
is / ea / id intellēxisset
nōs intellēxissēmus
vōs intellēxissētis
eī / eae / ea intellēxissent
Imperātīvus praesēns
intellige
vōs intelligite
Imperātīvus futūrum
intelligitō
is / ea / id intelligitō
vōs intelligitōte
eī / eae / ea intelliguntō
Īnfīnītīvus praesēns
intelligere
Īnfīnītīvus perfectum
intellēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
intellēctūrum esse
Participium praesēns
intelligēns
Participium futūrum
intellēctūrus
Gerundium (genitīvus)
intelligendī
Gerundium (datīvus)
intelligendō
Gerundium (accūsātīvus)
intelligendum
Gerundium (ablātīvus)
intelligendō
Supīnum (accūsātīvus)
intellēctum
Supīnum (ablātīvus)
intellēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intelligor
intelligeris
is / ea / id intelligitur
nōs intelligimur
vōs intelligiminī
eī / eae / ea intelliguntur
Indicātīvus imperfectum
ego intelligēbar
intelligēbāris
is / ea / id intelligēbātur
nōs intelligēbāmur
vōs intelligēbāminī
eī / eae / ea intelligēbantur
Indicātīvus futūrum
ego intelligar
intelligēris
is / ea / id intelligētur
nōs intelligēmur
vōs intelligēminī
eī / eae / ea intelligentur
Coniūnctīvus praesēns
ego intelligar
intelligāris
is / ea / id intelligātur
nōs intelligāmur
vōs intelligāminī
eī / eae / ea intelligantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intelligerer
intelligerēris
is / ea / id intelligerētur
nōs intelligerēmur
vōs intelligerēminī
eī / eae / ea intelligerentur
Imperātīvus praesēns
intelligere
vōs intelligiminī
Imperātīvus futūrum
intelligitor
is / ea / id intelligitor
eī / eae / ea intelliguntor
Īnfīnītīvus praesēns
intelligī
Īnfīnītīvus perfectum
intellēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
intellēctum īrī
Participium perfectum
intellēctus
Participium futūrum
intelligendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary