Conjugation of intercedo
/[ɪn.tɛrˈkeː.doː]/to pass, elapse (in the 3rd person, with time as the subject) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intercēdō |
| tū | intercēdis |
| is / ea / id | intercēdit |
| nōs | intercēdimus |
| vōs | intercēditis |
| eī / eae / ea | intercēdunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intercēdēbam |
| tū | intercēdēbās |
| is / ea / id | intercēdēbat |
| nōs | intercēdēbāmus |
| vōs | intercēdēbātis |
| eī / eae / ea | intercēdēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | intercēdam |
| tū | intercēdēs |
| is / ea / id | intercēdet |
| nōs | intercēdēmus |
| vōs | intercēdētis |
| eī / eae / ea | intercēdent |
Indicātīvus perfectum
| ego | intercessī |
| tū | intercessistī |
| is / ea / id | intercessit |
| nōs | intercessimus |
| vōs | intercessistis |
| eī / eae / ea | intercessērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | intercesseram |
| tū | intercesserās |
| is / ea / id | intercesserat |
| nōs | intercesserāmus |
| vōs | intercesserātis |
| eī / eae / ea | intercesserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | intercesserō |
| tū | intercesseris |
| is / ea / id | intercesserit |
| nōs | intercesserimus |
| vōs | intercesseritis |
| eī / eae / ea | intercesserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intercēdam |
| tū | intercēdās |
| is / ea / id | intercēdat |
| nōs | intercēdāmus |
| vōs | intercēdātis |
| eī / eae / ea | intercēdant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intercēderem |
| tū | intercēderēs |
| is / ea / id | intercēderet |
| nōs | intercēderēmus |
| vōs | intercēderētis |
| eī / eae / ea | intercēderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | intercesserim |
| tū | intercesserīs |
| is / ea / id | intercesserit |
| nōs | intercesserīmus |
| vōs | intercesserītis |
| eī / eae / ea | intercesserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | intercessissem |
| tū | intercessissēs |
| is / ea / id | intercessisset |
| nōs | intercessissēmus |
| vōs | intercessissētis |
| eī / eae / ea | intercessissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | intercēde |
| vōs | intercēdite |
Imperātīvus futūrum
| tū | intercēditō |
| is / ea / id | intercēditō |
| vōs | intercēditōte |
| eī / eae / ea | intercēduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intercēdere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intercessisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | intercessūrum esse |
Participium praesēns
| — | intercēdēns |
Participium futūrum
| — | intercessūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | intercēdendī |
Gerundium (datīvus)
| — | intercēdendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | intercēdendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | intercēdendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | intercessum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | intercessū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | intercēdor |
| tū | intercēderis |
| is / ea / id | intercēditur |
| nōs | intercēdimur |
| vōs | intercēdiminī |
| eī / eae / ea | intercēduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | intercēdēbar |
| tū | intercēdēbāris |
| is / ea / id | intercēdēbātur |
| nōs | intercēdēbāmur |
| vōs | intercēdēbāminī |
| eī / eae / ea | intercēdēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | intercēdar |
| tū | intercēdēris |
| is / ea / id | intercēdētur |
| nōs | intercēdēmur |
| vōs | intercēdēminī |
| eī / eae / ea | intercēdentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | intercēdar |
| tū | intercēdāris |
| is / ea / id | intercēdātur |
| nōs | intercēdāmur |
| vōs | intercēdāminī |
| eī / eae / ea | intercēdantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | intercēderer |
| tū | intercēderēris |
| is / ea / id | intercēderētur |
| nōs | intercēderēmur |
| vōs | intercēderēminī |
| eī / eae / ea | intercēderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | intercēdere |
| vōs | intercēdiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | intercēditor |
| is / ea / id | intercēditor |
| eī / eae / ea | intercēduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | intercēdī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | intercessum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | intercessum īrī |
Participium perfectum
| — | intercessus |
Participium futūrum
| — | intercēdendus |