HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intento — definición

Conjugation of intento

Regular CEFR B1
/[ɪnˈtɛn.toː]/

to stretch or extend towards Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intentō
intentās
is / ea / id intentat
nōs intentāmus
vōs intentātis
eī / eae / ea intentant
Indicātīvus imperfectum
ego intentābam
intentābās
is / ea / id intentābat
nōs intentābāmus
vōs intentābātis
eī / eae / ea intentābant
Indicātīvus futūrum
ego intentābō
intentābis
is / ea / id intentābit
nōs intentābimus
vōs intentābitis
eī / eae / ea intentābunt
Indicātīvus perfectum
ego intentāvī
intentāvistī
is / ea / id intentāvit
nōs intentāvimus
vōs intentāvistis
eī / eae / ea intentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intentāveram
intentāverās
is / ea / id intentāverat
nōs intentāverāmus
vōs intentāverātis
eī / eae / ea intentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intentāverō
intentāveris
is / ea / id intentāverit
nōs intentāverimus
vōs intentāveritis
eī / eae / ea intentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego intentem
intentēs
is / ea / id intentet
nōs intentēmus
vōs intentētis
eī / eae / ea intentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego intentārem
intentārēs
is / ea / id intentāret
nōs intentārēmus
vōs intentārētis
eī / eae / ea intentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego intentāverim
intentāverīs
is / ea / id intentāverit
nōs intentāverīmus
vōs intentāverītis
eī / eae / ea intentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intentāvissem
intentāvissēs
is / ea / id intentāvisset
nōs intentāvissēmus
vōs intentāvissētis
eī / eae / ea intentāvissent
Imperātīvus praesēns
intentā
vōs intentāte
Imperātīvus futūrum
intentātō
is / ea / id intentātō
vōs intentātōte
eī / eae / ea intentantō
Īnfīnītīvus praesēns
intentāre
Īnfīnītīvus perfectum
intentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
intentātūrum esse
Participium praesēns
intentāns
Participium futūrum
intentātūrus
Gerundium (genitīvus)
intentandī
Gerundium (datīvus)
intentandō
Gerundium (accūsātīvus)
intentandum
Gerundium (ablātīvus)
intentandō
Supīnum (accūsātīvus)
intentātum
Supīnum (ablātīvus)
intentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intentor
intentāris
is / ea / id intentātur
nōs intentāmur
vōs intentāminī
eī / eae / ea intentantur
Indicātīvus imperfectum
ego intentābar
intentābāris
is / ea / id intentābātur
nōs intentābāmur
vōs intentābāminī
eī / eae / ea intentābantur
Indicātīvus futūrum
ego intentābor
intentāberis
is / ea / id intentābitur
nōs intentābimur
vōs intentābiminī
eī / eae / ea intentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego intenter
intentēris
is / ea / id intentētur
nōs intentēmur
vōs intentēminī
eī / eae / ea intententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intentārer
intentārēris
is / ea / id intentārētur
nōs intentārēmur
vōs intentārēminī
eī / eae / ea intentārentur
Imperātīvus praesēns
intentāre
vōs intentāminī
Imperātīvus futūrum
intentātor
is / ea / id intentātor
eī / eae / ea intentantor
Īnfīnītīvus praesēns
intentārī
Īnfīnītīvus perfectum
intentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
intentātum īrī
Participium perfectum
intentātus
Participium futūrum
intentandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary