HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← intento — definition

Conjugation of intento

Regular CEFR B1
[ɪnˈtɛn.toː]

to stretch or extend towards Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego intentō
tū intentās
is / ea / id intentat
nōs intentāmus
vōs intentātis
eī / eae / ea intentant
Indicātīvus imperfectum
ego intentābam
tū intentābās
is / ea / id intentābat
nōs intentābāmus
vōs intentābātis
eī / eae / ea intentābant
Indicātīvus futūrum
ego intentābō
tū intentābis
is / ea / id intentābit
nōs intentābimus
vōs intentābitis
eī / eae / ea intentābunt
Indicātīvus perfectum
ego intentāvī
tū intentāvistī
is / ea / id intentāvit
nōs intentāvimus
vōs intentāvistis
eī / eae / ea intentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego intentāveram
tū intentāverās
is / ea / id intentāverat
nōs intentāverāmus
vōs intentāverātis
eī / eae / ea intentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego intentāverō
tū intentāveris
is / ea / id intentāverit
nōs intentāverimus
vōs intentāveritis
eī / eae / ea intentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego intentem
tū intentēs
is / ea / id intentet
nōs intentēmus
vōs intentētis
eī / eae / ea intentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego intentārem
tū intentārēs
is / ea / id intentāret
nōs intentārēmus
vōs intentārētis
eī / eae / ea intentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego intentāverim
tū intentāverīs
is / ea / id intentāverit
nōs intentāverīmus
vōs intentāverītis
eī / eae / ea intentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego intentāvissem
tū intentāvissēs
is / ea / id intentāvisset
nōs intentāvissēmus
vōs intentāvissētis
eī / eae / ea intentāvissent
Imperātīvus praesēns
tū intentā
vōs intentāte
Imperātīvus futūrum
tū intentātō
is / ea / id intentātō
vōs intentātōte
eī / eae / ea intentantō
Īnfīnītīvus praesēns
— intentāre
Īnfīnītīvus perfectum
— intentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— intentātūrum esse
Participium praesēns
— intentāns
Participium futūrum
— intentātūrus
Gerundium (genitīvus)
— intentandī
Gerundium (datīvus)
— intentandō
Gerundium (accūsātīvus)
— intentandum
Gerundium (ablātīvus)
— intentandō
Supīnum (accūsātīvus)
— intentātum
Supīnum (ablātīvus)
— intentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego intentor
tū intentāris
is / ea / id intentātur
nōs intentāmur
vōs intentāminī
eī / eae / ea intentantur
Indicātīvus imperfectum
ego intentābar
tū intentābāris
is / ea / id intentābātur
nōs intentābāmur
vōs intentābāminī
eī / eae / ea intentābantur
Indicātīvus futūrum
ego intentābor
tū intentāberis
is / ea / id intentābitur
nōs intentābimur
vōs intentābiminī
eī / eae / ea intentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego intenter
tū intentēris
is / ea / id intentētur
nōs intentēmur
vōs intentēminī
eī / eae / ea intententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego intentārer
tū intentārēris
is / ea / id intentārētur
nōs intentārēmur
vōs intentārēminī
eī / eae / ea intentārentur
Imperātīvus praesēns
tū intentāre
vōs intentāminī
Imperātīvus futūrum
tū intentātor
is / ea / id intentātor
eī / eae / ea intentantor
Īnfīnītīvus praesēns
— intentārī
Īnfīnītīvus perfectum
— intentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— intentātum īrī
Participium perfectum
— intentātus
Participium futūrum
— intentandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary