HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inquieto — definition

Conjugation of inquieto

Regular CEFR B2
[ɪŋ.kʷiˈeː.toː]

to disturb, disquiet Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inquiētō
tū inquiētās
is / ea / id inquiētat
nōs inquiētāmus
vōs inquiētātis
eī / eae / ea inquiētant
Indicātīvus imperfectum
ego inquiētābam
tū inquiētābās
is / ea / id inquiētābat
nōs inquiētābāmus
vōs inquiētābātis
eī / eae / ea inquiētābant
Indicātīvus futūrum
ego inquiētābō
tū inquiētābis
is / ea / id inquiētābit
nōs inquiētābimus
vōs inquiētābitis
eī / eae / ea inquiētābunt
Indicātīvus perfectum
ego inquiētāvī
tū inquiētāvistī
is / ea / id inquiētāvit
nōs inquiētāvimus
vōs inquiētāvistis
eī / eae / ea inquiētāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inquiētāveram
tū inquiētāverās
is / ea / id inquiētāverat
nōs inquiētāverāmus
vōs inquiētāverātis
eī / eae / ea inquiētāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inquiētāverō
tū inquiētāveris
is / ea / id inquiētāverit
nōs inquiētāverimus
vōs inquiētāveritis
eī / eae / ea inquiētāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inquiētem
tū inquiētēs
is / ea / id inquiētet
nōs inquiētēmus
vōs inquiētētis
eī / eae / ea inquiētent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inquiētārem
tū inquiētārēs
is / ea / id inquiētāret
nōs inquiētārēmus
vōs inquiētārētis
eī / eae / ea inquiētārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inquiētāverim
tū inquiētāverīs
is / ea / id inquiētāverit
nōs inquiētāverīmus
vōs inquiētāverītis
eī / eae / ea inquiētāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inquiētāvissem
tū inquiētāvissēs
is / ea / id inquiētāvisset
nōs inquiētāvissēmus
vōs inquiētāvissētis
eī / eae / ea inquiētāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inquiētā
vōs inquiētāte
Imperātīvus futūrum
tū inquiētātō
is / ea / id inquiētātō
vōs inquiētātōte
eī / eae / ea inquiētantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inquiētāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inquiētāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inquiētātūrum esse
Participium praesēns
— inquiētāns
Participium futūrum
— inquiētātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inquiētandī
Gerundium (datīvus)
— inquiētandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inquiētandum
Gerundium (ablātīvus)
— inquiētandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inquiētātum
Supīnum (ablātīvus)
— inquiētātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inquiētor
tū inquiētāris
is / ea / id inquiētātur
nōs inquiētāmur
vōs inquiētāminī
eī / eae / ea inquiētantur
Indicātīvus imperfectum
ego inquiētābar
tū inquiētābāris
is / ea / id inquiētābātur
nōs inquiētābāmur
vōs inquiētābāminī
eī / eae / ea inquiētābantur
Indicātīvus futūrum
ego inquiētābor
tū inquiētāberis
is / ea / id inquiētābitur
nōs inquiētābimur
vōs inquiētābiminī
eī / eae / ea inquiētābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inquiēter
tū inquiētēris
is / ea / id inquiētētur
nōs inquiētēmur
vōs inquiētēminī
eī / eae / ea inquiētentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inquiētārer
tū inquiētārēris
is / ea / id inquiētārētur
nōs inquiētārēmur
vōs inquiētārēminī
eī / eae / ea inquiētārentur
Imperātīvus praesēns
tū inquiētāre
vōs inquiētāminī
Imperātīvus futūrum
tū inquiētātor
is / ea / id inquiētātor
eī / eae / ea inquiētantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inquiētārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inquiētātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inquiētātum īrī
Participium perfectum
— inquiētātus
Participium futūrum
— inquiētandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary