HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inquieto — definición

Conjugation of inquieto

Regular CEFR B2
/[ɪŋ.kʷiˈeː.toː]/

to disturb, disquiet Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inquiētō
inquiētās
is / ea / id inquiētat
nōs inquiētāmus
vōs inquiētātis
eī / eae / ea inquiētant
Indicātīvus imperfectum
ego inquiētābam
inquiētābās
is / ea / id inquiētābat
nōs inquiētābāmus
vōs inquiētābātis
eī / eae / ea inquiētābant
Indicātīvus futūrum
ego inquiētābō
inquiētābis
is / ea / id inquiētābit
nōs inquiētābimus
vōs inquiētābitis
eī / eae / ea inquiētābunt
Indicātīvus perfectum
ego inquiētāvī
inquiētāvistī
is / ea / id inquiētāvit
nōs inquiētāvimus
vōs inquiētāvistis
eī / eae / ea inquiētāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inquiētāveram
inquiētāverās
is / ea / id inquiētāverat
nōs inquiētāverāmus
vōs inquiētāverātis
eī / eae / ea inquiētāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inquiētāverō
inquiētāveris
is / ea / id inquiētāverit
nōs inquiētāverimus
vōs inquiētāveritis
eī / eae / ea inquiētāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inquiētem
inquiētēs
is / ea / id inquiētet
nōs inquiētēmus
vōs inquiētētis
eī / eae / ea inquiētent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inquiētārem
inquiētārēs
is / ea / id inquiētāret
nōs inquiētārēmus
vōs inquiētārētis
eī / eae / ea inquiētārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inquiētāverim
inquiētāverīs
is / ea / id inquiētāverit
nōs inquiētāverīmus
vōs inquiētāverītis
eī / eae / ea inquiētāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inquiētāvissem
inquiētāvissēs
is / ea / id inquiētāvisset
nōs inquiētāvissēmus
vōs inquiētāvissētis
eī / eae / ea inquiētāvissent
Imperātīvus praesēns
inquiētā
vōs inquiētāte
Imperātīvus futūrum
inquiētātō
is / ea / id inquiētātō
vōs inquiētātōte
eī / eae / ea inquiētantō
Īnfīnītīvus praesēns
inquiētāre
Īnfīnītīvus perfectum
inquiētāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inquiētātūrum esse
Participium praesēns
inquiētāns
Participium futūrum
inquiētātūrus
Gerundium (genitīvus)
inquiētandī
Gerundium (datīvus)
inquiētandō
Gerundium (accūsātīvus)
inquiētandum
Gerundium (ablātīvus)
inquiētandō
Supīnum (accūsātīvus)
inquiētātum
Supīnum (ablātīvus)
inquiētātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inquiētor
inquiētāris
is / ea / id inquiētātur
nōs inquiētāmur
vōs inquiētāminī
eī / eae / ea inquiētantur
Indicātīvus imperfectum
ego inquiētābar
inquiētābāris
is / ea / id inquiētābātur
nōs inquiētābāmur
vōs inquiētābāminī
eī / eae / ea inquiētābantur
Indicātīvus futūrum
ego inquiētābor
inquiētāberis
is / ea / id inquiētābitur
nōs inquiētābimur
vōs inquiētābiminī
eī / eae / ea inquiētābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inquiēter
inquiētēris
is / ea / id inquiētētur
nōs inquiētēmur
vōs inquiētēminī
eī / eae / ea inquiētentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inquiētārer
inquiētārēris
is / ea / id inquiētārētur
nōs inquiētārēmur
vōs inquiētārēminī
eī / eae / ea inquiētārentur
Imperātīvus praesēns
inquiētāre
vōs inquiētāminī
Imperātīvus futūrum
inquiētātor
is / ea / id inquiētātor
eī / eae / ea inquiētantor
Īnfīnītīvus praesēns
inquiētārī
Īnfīnītīvus perfectum
inquiētātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inquiētātum īrī
Participium perfectum
inquiētātus
Participium futūrum
inquiētandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary