HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inrideo — definition

Conjugation of inrideo

Regular CEFR B1
[ɪnˈriː.de.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inrīdeō
tū inrīdēs
is / ea / id inrīdet
nōs inrīdēmus
vōs inrīdētis
eī / eae / ea inrīdent
Indicātīvus imperfectum
ego inrīdēbam
tū inrīdēbās
is / ea / id inrīdēbat
nōs inrīdēbāmus
vōs inrīdēbātis
eī / eae / ea inrīdēbant
Indicātīvus futūrum
ego inrīdēbō
tū inrīdēbis
is / ea / id inrīdēbit
nōs inrīdēbimus
vōs inrīdēbitis
eī / eae / ea inrīdēbunt
Indicātīvus perfectum
ego inrīsī
tū inrīsistī
is / ea / id inrīsit
nōs inrīsimus
vōs inrīsistis
eī / eae / ea inrīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inrīseram
tū inrīserās
is / ea / id inrīserat
nōs inrīserāmus
vōs inrīserātis
eī / eae / ea inrīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inrīserō
tū inrīseris
is / ea / id inrīserit
nōs inrīserimus
vōs inrīseritis
eī / eae / ea inrīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego inrīdeam
tū inrīdeās
is / ea / id inrīdeat
nōs inrīdeāmus
vōs inrīdeātis
eī / eae / ea inrīdeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrīdērem
tū inrīdērēs
is / ea / id inrīdēret
nōs inrīdērēmus
vōs inrīdērētis
eī / eae / ea inrīdērent
Coniūnctīvus perfectum
ego inrīserim
tū inrīserīs
is / ea / id inrīserit
nōs inrīserīmus
vōs inrīserītis
eī / eae / ea inrīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inrīsissem
tū inrīsissēs
is / ea / id inrīsisset
nōs inrīsissēmus
vōs inrīsissētis
eī / eae / ea inrīsissent
Imperātīvus praesēns
tū inrīdē
vōs inrīdēte
Imperātīvus futūrum
tū inrīdētō
is / ea / id inrīdētō
vōs inrīdētōte
eī / eae / ea inrīdentō
Īnfīnītīvus praesēns
— inrīdēre
Īnfīnītīvus perfectum
— inrīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrīsūrum esse
Participium praesēns
— inrīdēns
Participium futūrum
— inrīsūrus
Gerundium (genitīvus)
— inrīdendī
Gerundium (datīvus)
— inrīdendō
Gerundium (accūsātīvus)
— inrīdendum
Gerundium (ablātīvus)
— inrīdendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inrīsum
Supīnum (ablātīvus)
— inrīsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inrīdeor
tū inrīdēris
is / ea / id inrīdētur
nōs inrīdēmur
vōs inrīdēminī
eī / eae / ea inrīdentur
Indicātīvus imperfectum
ego inrīdēbar
tū inrīdēbāris
is / ea / id inrīdēbātur
nōs inrīdēbāmur
vōs inrīdēbāminī
eī / eae / ea inrīdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inrīdēbor
tū inrīdēberis
is / ea / id inrīdēbitur
nōs inrīdēbimur
vōs inrīdēbiminī
eī / eae / ea inrīdēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inrīdear
tū inrīdeāris
is / ea / id inrīdeātur
nōs inrīdeāmur
vōs inrīdeāminī
eī / eae / ea inrīdeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrīdērer
tū inrīdērēris
is / ea / id inrīdērētur
nōs inrīdērēmur
vōs inrīdērēminī
eī / eae / ea inrīdērentur
Imperātīvus praesēns
tū inrīdēre
vōs inrīdēminī
Imperātīvus futūrum
tū inrīdētor
is / ea / id inrīdētor
eī / eae / ea inrīdentor
Īnfīnītīvus praesēns
— inrīdērī
Īnfīnītīvus perfectum
— inrīsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrīsum īrī
Participium perfectum
— inrīsus
Participium futūrum
— inrīdendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary