HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inrigo — definición

Conjugation of inrigo

Regular CEFR B1
/[ˈɪn.rɪ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inrigō
inrigās
is / ea / id inrigat
nōs inrigāmus
vōs inrigātis
eī / eae / ea inrigant
Indicātīvus imperfectum
ego inrigābam
inrigābās
is / ea / id inrigābat
nōs inrigābāmus
vōs inrigābātis
eī / eae / ea inrigābant
Indicātīvus futūrum
ego inrigābō
inrigābis
is / ea / id inrigābit
nōs inrigābimus
vōs inrigābitis
eī / eae / ea inrigābunt
Indicātīvus perfectum
ego inrigāvī
inrigāvistī
is / ea / id inrigāvit
nōs inrigāvimus
vōs inrigāvistis
eī / eae / ea inrigāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inrigāveram
inrigāverās
is / ea / id inrigāverat
nōs inrigāverāmus
vōs inrigāverātis
eī / eae / ea inrigāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inrigāverō
inrigāveris
is / ea / id inrigāverit
nōs inrigāverimus
vōs inrigāveritis
eī / eae / ea inrigāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inrigem
inrigēs
is / ea / id inriget
nōs inrigēmus
vōs inrigētis
eī / eae / ea inrigent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrigārem
inrigārēs
is / ea / id inrigāret
nōs inrigārēmus
vōs inrigārētis
eī / eae / ea inrigārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inrigāverim
inrigāverīs
is / ea / id inrigāverit
nōs inrigāverīmus
vōs inrigāverītis
eī / eae / ea inrigāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inrigāvissem
inrigāvissēs
is / ea / id inrigāvisset
nōs inrigāvissēmus
vōs inrigāvissētis
eī / eae / ea inrigāvissent
Imperātīvus praesēns
inrigā
vōs inrigāte
Imperātīvus futūrum
inrigātō
is / ea / id inrigātō
vōs inrigātōte
eī / eae / ea inrigantō
Īnfīnītīvus praesēns
inrigāre
Īnfīnītīvus perfectum
inrigāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inrigātūrum esse
Participium praesēns
inrigāns
Participium futūrum
inrigātūrus
Gerundium (genitīvus)
inrigandī
Gerundium (datīvus)
inrigandō
Gerundium (accūsātīvus)
inrigandum
Gerundium (ablātīvus)
inrigandō
Supīnum (accūsātīvus)
inrigātum
Supīnum (ablātīvus)
inrigātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inrigor
inrigāris
is / ea / id inrigātur
nōs inrigāmur
vōs inrigāminī
eī / eae / ea inrigantur
Indicātīvus imperfectum
ego inrigābar
inrigābāris
is / ea / id inrigābātur
nōs inrigābāmur
vōs inrigābāminī
eī / eae / ea inrigābantur
Indicātīvus futūrum
ego inrigābor
inrigāberis
is / ea / id inrigābitur
nōs inrigābimur
vōs inrigābiminī
eī / eae / ea inrigābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inriger
inrigēris
is / ea / id inrigētur
nōs inrigēmur
vōs inrigēminī
eī / eae / ea inrigentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrigārer
inrigārēris
is / ea / id inrigārētur
nōs inrigārēmur
vōs inrigārēminī
eī / eae / ea inrigārentur
Imperātīvus praesēns
inrigāre
vōs inrigāminī
Imperātīvus futūrum
inrigātor
is / ea / id inrigātor
eī / eae / ea inrigantor
Īnfīnītīvus praesēns
inrigārī
Īnfīnītīvus perfectum
inrigātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inrigātum īrī
Participium perfectum
inrigātus
Participium futūrum
inrigandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary