HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inrigo — definition

Conjugation of inrigo

Regular CEFR B1
[ˈɪn.rɪ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inrigō
tū inrigās
is / ea / id inrigat
nōs inrigāmus
vōs inrigātis
eī / eae / ea inrigant
Indicātīvus imperfectum
ego inrigābam
tū inrigābās
is / ea / id inrigābat
nōs inrigābāmus
vōs inrigābātis
eī / eae / ea inrigābant
Indicātīvus futūrum
ego inrigābō
tū inrigābis
is / ea / id inrigābit
nōs inrigābimus
vōs inrigābitis
eī / eae / ea inrigābunt
Indicātīvus perfectum
ego inrigāvī
tū inrigāvistī
is / ea / id inrigāvit
nōs inrigāvimus
vōs inrigāvistis
eī / eae / ea inrigāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inrigāveram
tū inrigāverās
is / ea / id inrigāverat
nōs inrigāverāmus
vōs inrigāverātis
eī / eae / ea inrigāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inrigāverō
tū inrigāveris
is / ea / id inrigāverit
nōs inrigāverimus
vōs inrigāveritis
eī / eae / ea inrigāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inrigem
tū inrigēs
is / ea / id inriget
nōs inrigēmus
vōs inrigētis
eī / eae / ea inrigent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrigārem
tū inrigārēs
is / ea / id inrigāret
nōs inrigārēmus
vōs inrigārētis
eī / eae / ea inrigārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inrigāverim
tū inrigāverīs
is / ea / id inrigāverit
nōs inrigāverīmus
vōs inrigāverītis
eī / eae / ea inrigāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inrigāvissem
tū inrigāvissēs
is / ea / id inrigāvisset
nōs inrigāvissēmus
vōs inrigāvissētis
eī / eae / ea inrigāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inrigā
vōs inrigāte
Imperātīvus futūrum
tū inrigātō
is / ea / id inrigātō
vōs inrigātōte
eī / eae / ea inrigantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inrigāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inrigāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrigātūrum esse
Participium praesēns
— inrigāns
Participium futūrum
— inrigātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inrigandī
Gerundium (datīvus)
— inrigandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inrigandum
Gerundium (ablātīvus)
— inrigandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inrigātum
Supīnum (ablātīvus)
— inrigātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inrigor
tū inrigāris
is / ea / id inrigātur
nōs inrigāmur
vōs inrigāminī
eī / eae / ea inrigantur
Indicātīvus imperfectum
ego inrigābar
tū inrigābāris
is / ea / id inrigābātur
nōs inrigābāmur
vōs inrigābāminī
eī / eae / ea inrigābantur
Indicātīvus futūrum
ego inrigābor
tū inrigāberis
is / ea / id inrigābitur
nōs inrigābimur
vōs inrigābiminī
eī / eae / ea inrigābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inriger
tū inrigēris
is / ea / id inrigētur
nōs inrigēmur
vōs inrigēminī
eī / eae / ea inrigentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrigārer
tū inrigārēris
is / ea / id inrigārētur
nōs inrigārēmur
vōs inrigārēminī
eī / eae / ea inrigārentur
Imperātīvus praesēns
tū inrigāre
vōs inrigāminī
Imperātīvus futūrum
tū inrigātor
is / ea / id inrigātor
eī / eae / ea inrigantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inrigārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inrigātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inrigātum īrī
Participium perfectum
— inrigātus
Participium futūrum
— inrigandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary