HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inrito — definición

Conjugation of inrito

Regular CEFR B1
/[ɪnˈriː.toː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inrītō
inrītās
is / ea / id inrītat
nōs inrītāmus
vōs inrītātis
eī / eae / ea inrītant
Indicātīvus imperfectum
ego inrītābam
inrītābās
is / ea / id inrītābat
nōs inrītābāmus
vōs inrītābātis
eī / eae / ea inrītābant
Indicātīvus futūrum
ego inrītābō
inrītābis
is / ea / id inrītābit
nōs inrītābimus
vōs inrītābitis
eī / eae / ea inrītābunt
Indicātīvus perfectum
ego inrītāvī
inrītāvistī
is / ea / id inrītāvit
nōs inrītāvimus
vōs inrītāvistis
eī / eae / ea inrītāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inrītāveram
inrītāverās
is / ea / id inrītāverat
nōs inrītāverāmus
vōs inrītāverātis
eī / eae / ea inrītāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inrītāverō
inrītāveris
is / ea / id inrītāverit
nōs inrītāverimus
vōs inrītāveritis
eī / eae / ea inrītāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inrītem
inrītēs
is / ea / id inrītet
nōs inrītēmus
vōs inrītētis
eī / eae / ea inrītent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrītārem
inrītārēs
is / ea / id inrītāret
nōs inrītārēmus
vōs inrītārētis
eī / eae / ea inrītārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inrītāverim
inrītāverīs
is / ea / id inrītāverit
nōs inrītāverīmus
vōs inrītāverītis
eī / eae / ea inrītāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inrītāvissem
inrītāvissēs
is / ea / id inrītāvisset
nōs inrītāvissēmus
vōs inrītāvissētis
eī / eae / ea inrītāvissent
Imperātīvus praesēns
inrītā
vōs inrītāte
Imperātīvus futūrum
inrītātō
is / ea / id inrītātō
vōs inrītātōte
eī / eae / ea inrītantō
Īnfīnītīvus praesēns
inrītāre
Īnfīnītīvus perfectum
inrītāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inrītātūrum esse
Participium praesēns
inrītāns
Participium futūrum
inrītātūrus
Gerundium (genitīvus)
inrītandī
Gerundium (datīvus)
inrītandō
Gerundium (accūsātīvus)
inrītandum
Gerundium (ablātīvus)
inrītandō
Supīnum (accūsātīvus)
inrītātum
Supīnum (ablātīvus)
inrītātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inrītor
inrītāris
is / ea / id inrītātur
nōs inrītāmur
vōs inrītāminī
eī / eae / ea inrītantur
Indicātīvus imperfectum
ego inrītābar
inrītābāris
is / ea / id inrītābātur
nōs inrītābāmur
vōs inrītābāminī
eī / eae / ea inrītābantur
Indicātīvus futūrum
ego inrītābor
inrītāberis
is / ea / id inrītābitur
nōs inrītābimur
vōs inrītābiminī
eī / eae / ea inrītābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inrīter
inrītēris
is / ea / id inrītētur
nōs inrītēmur
vōs inrītēminī
eī / eae / ea inrītentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inrītārer
inrītārēris
is / ea / id inrītārētur
nōs inrītārēmur
vōs inrītārēminī
eī / eae / ea inrītārentur
Imperātīvus praesēns
inrītāre
vōs inrītāminī
Imperātīvus futūrum
inrītātor
is / ea / id inrītātor
eī / eae / ea inrītantor
Īnfīnītīvus praesēns
inrītārī
Īnfīnītīvus perfectum
inrītātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inrītātum īrī
Participium perfectum
inrītātus
Participium futūrum
inrītandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary