Conjugation of immorior
/[ɪmˈmɔ.ri.ɔr]/to die in or upon (+ dative or (rarely) + in + ablative) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | immorior |
| tū | immoreris |
| is / ea / id | immoritur |
| nōs | immorimur |
| vōs | immoriminī |
| eī / eae / ea | immoriuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | immoriēbar |
| tū | immoriēbāris |
| is / ea / id | immoriēbātur |
| nōs | immoriēbāmur |
| vōs | immoriēbāminī |
| eī / eae / ea | immoriēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | immoriar |
| tū | immoriēris |
| is / ea / id | immoriētur |
| nōs | immoriēmur |
| vōs | immoriēminī |
| eī / eae / ea | immorientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | immoriar |
| tū | immoriāris |
| is / ea / id | immoriātur |
| nōs | immoriāmur |
| vōs | immoriāminī |
| eī / eae / ea | immoriantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | immorerer |
| tū | immorerēris |
| is / ea / id | immorerētur |
| nōs | immorerēmur |
| vōs | immorerēminī |
| eī / eae / ea | immorerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | immorere |
| vōs | immoriminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | immoritor |
| is / ea / id | immoritor |
| eī / eae / ea | immoriuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | immorī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | immortuum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | immoritūrum esse |
Participium praesēns
| — | immoriēns |
Participium futūrum
| — | immoritūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | immoriendī |
Gerundium (datīvus)
| — | immoriendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | immoriendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | immoriendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | immortuum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | immortuū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | immoriendus |