HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← immorior — definition

Conjugation of immorior

Regular CEFR B2
[ɪmˈmɔ.ri.ɔr]

to die in or upon (+ dative or (rarely) + in + ablative) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego immorior
tū immoreris
is / ea / id immoritur
nōs immorimur
vōs immoriminī
eī / eae / ea immoriuntur
Indicātīvus imperfectum
ego immoriēbar
tū immoriēbāris
is / ea / id immoriēbātur
nōs immoriēbāmur
vōs immoriēbāminī
eī / eae / ea immoriēbantur
Indicātīvus futūrum
ego immoriar
tū immoriēris
is / ea / id immoriētur
nōs immoriēmur
vōs immoriēminī
eī / eae / ea immorientur
Coniūnctīvus praesēns
ego immoriar
tū immoriāris
is / ea / id immoriātur
nōs immoriāmur
vōs immoriāminī
eī / eae / ea immoriantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego immorerer
tū immorerēris
is / ea / id immorerētur
nōs immorerēmur
vōs immorerēminī
eī / eae / ea immorerentur
Imperātīvus praesēns
tū immorere
vōs immoriminī
Imperātīvus futūrum
tū immoritor
is / ea / id immoritor
eī / eae / ea immoriuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— immorī
Īnfīnītīvus perfectum
— immortuum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— immoritūrum esse
Participium praesēns
— immoriēns
Participium futūrum
— immoritūrus
Gerundium (genitīvus)
— immoriendī
Gerundium (datīvus)
— immoriendō
Gerundium (accūsātīvus)
— immoriendum
Gerundium (ablātīvus)
— immoriendō
Supīnum (accūsātīvus)
— immortuum
Supīnum (ablātīvus)
— immortuū

Vox passīva

Participium futūrum
— immoriendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary