HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← immoror — definition

Conjugation of immoror

Regular CEFR B1
[ˈɪm.mɔ.rɔr]

to linger, loiter, tarry Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego immoror
tū immorāris
is / ea / id immorātur
nōs immorāmur
vōs immorāminī
eī / eae / ea immorantur
Indicātīvus imperfectum
ego immorābar
tū immorābāris
is / ea / id immorābātur
nōs immorābāmur
vōs immorābāminī
eī / eae / ea immorābantur
Indicātīvus futūrum
ego immorābor
tū immorāberis
is / ea / id immorābitur
nōs immorābimur
vōs immorābiminī
eī / eae / ea immorābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego immorer
tū immorēris
is / ea / id immorētur
nōs immorēmur
vōs immorēminī
eī / eae / ea immorentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego immorārer
tū immorārēris
is / ea / id immorārētur
nōs immorārēmur
vōs immorārēminī
eī / eae / ea immorārentur
Imperātīvus praesēns
tū immorāre
vōs immorāminī
Imperātīvus futūrum
tū immorātor
is / ea / id immorātor
eī / eae / ea immorantor
Īnfīnītīvus praesēns
— immorārī
Īnfīnītīvus perfectum
— immorātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— immorātūrum esse
Participium praesēns
— immorāns
Participium futūrum
— immorātūrus
Gerundium (genitīvus)
— immorandī
Gerundium (datīvus)
— immorandō
Gerundium (accūsātīvus)
— immorandum
Gerundium (ablātīvus)
— immorandō
Supīnum (accūsātīvus)
— immorātum
Supīnum (ablātīvus)
— immorātū

Vox passīva

Participium futūrum
— immorandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary