HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← immuto — definition

Conjugation of immuto

Regular CEFR B1
[ɪmˈmuː.toː]

to change, alter, transform Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego immūtō
tū immūtās
is / ea / id immūtat
nōs immūtāmus
vōs immūtātis
eī / eae / ea immūtant
Indicātīvus imperfectum
ego immūtābam
tū immūtābās
is / ea / id immūtābat
nōs immūtābāmus
vōs immūtābātis
eī / eae / ea immūtābant
Indicātīvus futūrum
ego immūtābō
tū immūtābis
is / ea / id immūtābit
nōs immūtābimus
vōs immūtābitis
eī / eae / ea immūtābunt
Indicātīvus perfectum
ego immūtāvī
tū immūtāvistī
is / ea / id immūtāvit
nōs immūtāvimus
vōs immūtāvistis
eī / eae / ea immūtāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego immūtāveram
tū immūtāverās
is / ea / id immūtāverat
nōs immūtāverāmus
vōs immūtāverātis
eī / eae / ea immūtāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego immūtāverō
tū immūtāveris
is / ea / id immūtāverit
nōs immūtāverimus
vōs immūtāveritis
eī / eae / ea immūtāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego immūtem
tū immūtēs
is / ea / id immūtet
nōs immūtēmus
vōs immūtētis
eī / eae / ea immūtent
Coniūnctīvus imperfectum
ego immūtārem
tū immūtārēs
is / ea / id immūtāret
nōs immūtārēmus
vōs immūtārētis
eī / eae / ea immūtārent
Coniūnctīvus perfectum
ego immūtāverim
tū immūtāverīs
is / ea / id immūtāverit
nōs immūtāverīmus
vōs immūtāverītis
eī / eae / ea immūtāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego immūtāvissem
tū immūtāvissēs
is / ea / id immūtāvisset
nōs immūtāvissēmus
vōs immūtāvissētis
eī / eae / ea immūtāvissent
Imperātīvus praesēns
tū immūtā
vōs immūtāte
Imperātīvus futūrum
tū immūtātō
is / ea / id immūtātō
vōs immūtātōte
eī / eae / ea immūtantō
Īnfīnītīvus praesēns
— immūtāre
Īnfīnītīvus perfectum
— immūtāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— immūtātūrum esse
Participium praesēns
— immūtāns
Participium futūrum
— immūtātūrus
Gerundium (genitīvus)
— immūtandī
Gerundium (datīvus)
— immūtandō
Gerundium (accūsātīvus)
— immūtandum
Gerundium (ablātīvus)
— immūtandō
Supīnum (accūsātīvus)
— immūtātum
Supīnum (ablātīvus)
— immūtātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego immūtor
tū immūtāris
is / ea / id immūtātur
nōs immūtāmur
vōs immūtāminī
eī / eae / ea immūtantur
Indicātīvus imperfectum
ego immūtābar
tū immūtābāris
is / ea / id immūtābātur
nōs immūtābāmur
vōs immūtābāminī
eī / eae / ea immūtābantur
Indicātīvus futūrum
ego immūtābor
tū immūtāberis
is / ea / id immūtābitur
nōs immūtābimur
vōs immūtābiminī
eī / eae / ea immūtābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego immūter
tū immūtēris
is / ea / id immūtētur
nōs immūtēmur
vōs immūtēminī
eī / eae / ea immūtentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego immūtārer
tū immūtārēris
is / ea / id immūtārētur
nōs immūtārēmur
vōs immūtārēminī
eī / eae / ea immūtārentur
Imperātīvus praesēns
tū immūtāre
vōs immūtāminī
Imperātīvus futūrum
tū immūtātor
is / ea / id immūtātor
eī / eae / ea immūtantor
Īnfīnītīvus praesēns
— immūtārī
Īnfīnītīvus perfectum
— immūtātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— immūtātum īrī
Participium perfectum
— immūtātus
Participium futūrum
— immūtandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary