Conjugation of hirrio
/[ˈhɪr.ri.oː]/Equivalent to 'Snarl': The act of snarling; a growl; a surly or peevish expression; an angry contention. Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | hirriō |
| tū | hirrīs |
| is / ea / id | hirrit |
| nōs | hirrīmus |
| vōs | hirrītis |
| eī / eae / ea | hirriunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | hirriēbam |
| tū | hirriēbās |
| is / ea / id | hirriēbat |
| nōs | hirriēbāmus |
| vōs | hirriēbātis |
| eī / eae / ea | hirriēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | hirriam |
| tū | hirriēs |
| is / ea / id | hirriet |
| nōs | hirriēmus |
| vōs | hirriētis |
| eī / eae / ea | hirrient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | hirriam |
| tū | hirriās |
| is / ea / id | hirriat |
| nōs | hirriāmus |
| vōs | hirriātis |
| eī / eae / ea | hirriant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | hirrīrem |
| tū | hirrīrēs |
| is / ea / id | hirrīret |
| nōs | hirrīrēmus |
| vōs | hirrīrētis |
| eī / eae / ea | hirrīrent |
Imperātīvus praesēns
| tū | hirrī |
| vōs | hirrīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | hirrītō |
| is / ea / id | hirrītō |
| vōs | hirrītōte |
| eī / eae / ea | hirriuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | hirrīre |
Participium praesēns
| — | hirriēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | hirriendī |
Gerundium (datīvus)
| — | hirriendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | hirriendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | hirriendō |