HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← honoro — definition

Conjugation of honoro

Regular CEFR B1
[hɔˈnoː.roː]

to clothe with honor, decorate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego honōrō
tū honōrās
is / ea / id honōrat
nōs honōrāmus
vōs honōrātis
eī / eae / ea honōrant
Indicātīvus imperfectum
ego honōrābam
tū honōrābās
is / ea / id honōrābat
nōs honōrābāmus
vōs honōrābātis
eī / eae / ea honōrābant
Indicātīvus futūrum
ego honōrābō
tū honōrābis
is / ea / id honōrābit
nōs honōrābimus
vōs honōrābitis
eī / eae / ea honōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego honōrāvī
tū honōrāvistī
is / ea / id honōrāvit
nōs honōrāvimus
vōs honōrāvistis
eī / eae / ea honōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego honōrāveram
tū honōrāverās
is / ea / id honōrāverat
nōs honōrāverāmus
vōs honōrāverātis
eī / eae / ea honōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego honōrāverō
tū honōrāveris
is / ea / id honōrāverit
nōs honōrāverimus
vōs honōrāveritis
eī / eae / ea honōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego honōrem
tū honōrēs
is / ea / id honōret
nōs honōrēmus
vōs honōrētis
eī / eae / ea honōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego honōrārem
tū honōrārēs
is / ea / id honōrāret
nōs honōrārēmus
vōs honōrārētis
eī / eae / ea honōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego honōrāverim
tū honōrāverīs
is / ea / id honōrāverit
nōs honōrāverīmus
vōs honōrāverītis
eī / eae / ea honōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego honōrāvissem
tū honōrāvissēs
is / ea / id honōrāvisset
nōs honōrāvissēmus
vōs honōrāvissētis
eī / eae / ea honōrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū honōrā
vōs honōrāte
Imperātīvus futūrum
tū honōrātō
is / ea / id honōrātō
vōs honōrātōte
eī / eae / ea honōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— honōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— honōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— honōrātūrum esse
Participium praesēns
— honōrāns
Participium futūrum
— honōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— honōrandī
Gerundium (datīvus)
— honōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— honōrandum
Gerundium (ablātīvus)
— honōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— honōrātum
Supīnum (ablātīvus)
— honōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego honōror
tū honōrāris
is / ea / id honōrātur
nōs honōrāmur
vōs honōrāminī
eī / eae / ea honōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego honōrābar
tū honōrābāris
is / ea / id honōrābātur
nōs honōrābāmur
vōs honōrābāminī
eī / eae / ea honōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego honōrābor
tū honōrāberis
is / ea / id honōrābitur
nōs honōrābimur
vōs honōrābiminī
eī / eae / ea honōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego honōrer
tū honōrēris
is / ea / id honōrētur
nōs honōrēmur
vōs honōrēminī
eī / eae / ea honōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego honōrārer
tū honōrārēris
is / ea / id honōrārētur
nōs honōrārēmur
vōs honōrārēminī
eī / eae / ea honōrārentur
Imperātīvus praesēns
tū honōrāre
vōs honōrāminī
Imperātīvus futūrum
tū honōrātor
is / ea / id honōrātor
eī / eae / ea honōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— honōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— honōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— honōrātum īrī
Participium perfectum
— honōrātus
Participium futūrum
— honōrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary