Conjugation of horior
to encourage, urge Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | horior |
| tū | horeris |
| is / ea / id | horitur |
| nōs | horimur |
| vōs | horiminī |
| eī / eae / ea | horiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | horiēbar |
| tū | horiēbāris |
| is / ea / id | horiēbātur |
| nōs | horiēbāmur |
| vōs | horiēbāminī |
| eī / eae / ea | horiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | horiar |
| tū | horiēris |
| is / ea / id | horiētur |
| nōs | horiēmur |
| vōs | horiēminī |
| eī / eae / ea | horientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | horiar |
| tū | horiāris |
| is / ea / id | horiātur |
| nōs | horiāmur |
| vōs | horiāminī |
| eī / eae / ea | horiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | horerer |
| tū | horerēris |
| is / ea / id | horerētur |
| nōs | horerēmur |
| vōs | horerēminī |
| eī / eae / ea | horerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | horere |
| vōs | horiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | horitor |
| is / ea / id | horitor |
| eī / eae / ea | horiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | horī |
Participium praesēns
| — | horiēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | horiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | horiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | horiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | horiendō |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | horiendus |