HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← humecto — definition

Conjugation of humecto

Regular CEFR B1
[hʊˈmɛk.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego humectō
tū humectās
is / ea / id humectat
nōs humectāmus
vōs humectātis
eī / eae / ea humectant
Indicātīvus imperfectum
ego humectābam
tū humectābās
is / ea / id humectābat
nōs humectābāmus
vōs humectābātis
eī / eae / ea humectābant
Indicātīvus futūrum
ego humectābō
tū humectābis
is / ea / id humectābit
nōs humectābimus
vōs humectābitis
eī / eae / ea humectābunt
Indicātīvus perfectum
ego humectāvī
tū humectāvistī
is / ea / id humectāvit
nōs humectāvimus
vōs humectāvistis
eī / eae / ea humectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego humectāveram
tū humectāverās
is / ea / id humectāverat
nōs humectāverāmus
vōs humectāverātis
eī / eae / ea humectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego humectāverō
tū humectāveris
is / ea / id humectāverit
nōs humectāverimus
vōs humectāveritis
eī / eae / ea humectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego humectem
tū humectēs
is / ea / id humectet
nōs humectēmus
vōs humectētis
eī / eae / ea humectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego humectārem
tū humectārēs
is / ea / id humectāret
nōs humectārēmus
vōs humectārētis
eī / eae / ea humectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego humectāverim
tū humectāverīs
is / ea / id humectāverit
nōs humectāverīmus
vōs humectāverītis
eī / eae / ea humectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego humectāvissem
tū humectāvissēs
is / ea / id humectāvisset
nōs humectāvissēmus
vōs humectāvissētis
eī / eae / ea humectāvissent
Imperātīvus praesēns
tū humectā
vōs humectāte
Imperātīvus futūrum
tū humectātō
is / ea / id humectātō
vōs humectātōte
eī / eae / ea humectantō
Īnfīnītīvus praesēns
— humectāre
Īnfīnītīvus perfectum
— humectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— humectātūrum esse
Participium praesēns
— humectāns
Participium futūrum
— humectātūrus
Gerundium (genitīvus)
— humectandī
Gerundium (datīvus)
— humectandō
Gerundium (accūsātīvus)
— humectandum
Gerundium (ablātīvus)
— humectandō
Supīnum (accūsātīvus)
— humectātum
Supīnum (ablātīvus)
— humectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego humector
tū humectāris
is / ea / id humectātur
nōs humectāmur
vōs humectāminī
eī / eae / ea humectantur
Indicātīvus imperfectum
ego humectābar
tū humectābāris
is / ea / id humectābātur
nōs humectābāmur
vōs humectābāminī
eī / eae / ea humectābantur
Indicātīvus futūrum
ego humectābor
tū humectāberis
is / ea / id humectābitur
nōs humectābimur
vōs humectābiminī
eī / eae / ea humectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego humecter
tū humectēris
is / ea / id humectētur
nōs humectēmur
vōs humectēminī
eī / eae / ea humectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego humectārer
tū humectārēris
is / ea / id humectārētur
nōs humectārēmur
vōs humectārēminī
eī / eae / ea humectārentur
Imperātīvus praesēns
tū humectāre
vōs humectāminī
Imperātīvus futūrum
tū humectātor
is / ea / id humectātor
eī / eae / ea humectantor
Īnfīnītīvus praesēns
— humectārī
Īnfīnītīvus perfectum
— humectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— humectātum īrī
Participium perfectum
— humectātus
Participium futūrum
— humectandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary