Conjugation of hospitor
/[ˈhɔs.pɪ.tɔr]/to be a guest or lodger; to put up or sojourn as a guest or lodger Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | hospitor |
| tū | hospitāris |
| is / ea / id | hospitātur |
| nōs | hospitāmur |
| vōs | hospitāminī |
| eī / eae / ea | hospitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | hospitābar |
| tū | hospitābāris |
| is / ea / id | hospitābātur |
| nōs | hospitābāmur |
| vōs | hospitābāminī |
| eī / eae / ea | hospitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | hospitābor |
| tū | hospitāberis |
| is / ea / id | hospitābitur |
| nōs | hospitābimur |
| vōs | hospitābiminī |
| eī / eae / ea | hospitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | hospiter |
| tū | hospitēris |
| is / ea / id | hospitētur |
| nōs | hospitēmur |
| vōs | hospitēminī |
| eī / eae / ea | hospitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | hospitārer |
| tū | hospitārēris |
| is / ea / id | hospitārētur |
| nōs | hospitārēmur |
| vōs | hospitārēminī |
| eī / eae / ea | hospitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | hospitāre |
| vōs | hospitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | hospitātor |
| is / ea / id | hospitātor |
| eī / eae / ea | hospitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | hospitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | hospitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | hospitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | hospitāns |
Participium futūrum
| — | hospitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | hospitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | hospitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | hospitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | hospitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | hospitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | hospitātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | hospitandus |