HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← honesto — definition

Conjugation of honesto

Regular CEFR B1
[hɔˈnɛs.toː]

to honor, dignify, clothe with honor Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego honestō
tū honestās
is / ea / id honestat
nōs honestāmus
vōs honestātis
eī / eae / ea honestant
Indicātīvus imperfectum
ego honestābam
tū honestābās
is / ea / id honestābat
nōs honestābāmus
vōs honestābātis
eī / eae / ea honestābant
Indicātīvus futūrum
ego honestābō
tū honestābis
is / ea / id honestābit
nōs honestābimus
vōs honestābitis
eī / eae / ea honestābunt
Indicātīvus perfectum
ego honestāvī
tū honestāvistī
is / ea / id honestāvit
nōs honestāvimus
vōs honestāvistis
eī / eae / ea honestāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego honestāveram
tū honestāverās
is / ea / id honestāverat
nōs honestāverāmus
vōs honestāverātis
eī / eae / ea honestāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego honestāverō
tū honestāveris
is / ea / id honestāverit
nōs honestāverimus
vōs honestāveritis
eī / eae / ea honestāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego honestem
tū honestēs
is / ea / id honestet
nōs honestēmus
vōs honestētis
eī / eae / ea honestent
Coniūnctīvus imperfectum
ego honestārem
tū honestārēs
is / ea / id honestāret
nōs honestārēmus
vōs honestārētis
eī / eae / ea honestārent
Coniūnctīvus perfectum
ego honestāverim
tū honestāverīs
is / ea / id honestāverit
nōs honestāverīmus
vōs honestāverītis
eī / eae / ea honestāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego honestāvissem
tū honestāvissēs
is / ea / id honestāvisset
nōs honestāvissēmus
vōs honestāvissētis
eī / eae / ea honestāvissent
Imperātīvus praesēns
tū honestā
vōs honestāte
Imperātīvus futūrum
tū honestātō
is / ea / id honestātō
vōs honestātōte
eī / eae / ea honestantō
Īnfīnītīvus praesēns
— honestāre
Īnfīnītīvus perfectum
— honestāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— honestātūrum esse
Participium praesēns
— honestāns
Participium futūrum
— honestātūrus
Gerundium (genitīvus)
— honestandī
Gerundium (datīvus)
— honestandō
Gerundium (accūsātīvus)
— honestandum
Gerundium (ablātīvus)
— honestandō
Supīnum (accūsātīvus)
— honestātum
Supīnum (ablātīvus)
— honestātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego honestor
tū honestāris
is / ea / id honestātur
nōs honestāmur
vōs honestāminī
eī / eae / ea honestantur
Indicātīvus imperfectum
ego honestābar
tū honestābāris
is / ea / id honestābātur
nōs honestābāmur
vōs honestābāminī
eī / eae / ea honestābantur
Indicātīvus futūrum
ego honestābor
tū honestāberis
is / ea / id honestābitur
nōs honestābimur
vōs honestābiminī
eī / eae / ea honestābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego honester
tū honestēris
is / ea / id honestētur
nōs honestēmur
vōs honestēminī
eī / eae / ea honestentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego honestārer
tū honestārēris
is / ea / id honestārētur
nōs honestārēmur
vōs honestārēminī
eī / eae / ea honestārentur
Imperātīvus praesēns
tū honestāre
vōs honestāminī
Imperātīvus futūrum
tū honestātor
is / ea / id honestātor
eī / eae / ea honestantor
Īnfīnītīvus praesēns
— honestārī
Īnfīnītīvus perfectum
— honestātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— honestātum īrī
Participium perfectum
— honestātus
Participium futūrum
— honestandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary