HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← honesto — definición

Conjugation of honesto

Regular CEFR B1
/[hɔˈnɛs.toː]/

to honor, dignify, clothe with honor Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego honestō
honestās
is / ea / id honestat
nōs honestāmus
vōs honestātis
eī / eae / ea honestant
Indicātīvus imperfectum
ego honestābam
honestābās
is / ea / id honestābat
nōs honestābāmus
vōs honestābātis
eī / eae / ea honestābant
Indicātīvus futūrum
ego honestābō
honestābis
is / ea / id honestābit
nōs honestābimus
vōs honestābitis
eī / eae / ea honestābunt
Indicātīvus perfectum
ego honestāvī
honestāvistī
is / ea / id honestāvit
nōs honestāvimus
vōs honestāvistis
eī / eae / ea honestāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego honestāveram
honestāverās
is / ea / id honestāverat
nōs honestāverāmus
vōs honestāverātis
eī / eae / ea honestāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego honestāverō
honestāveris
is / ea / id honestāverit
nōs honestāverimus
vōs honestāveritis
eī / eae / ea honestāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego honestem
honestēs
is / ea / id honestet
nōs honestēmus
vōs honestētis
eī / eae / ea honestent
Coniūnctīvus imperfectum
ego honestārem
honestārēs
is / ea / id honestāret
nōs honestārēmus
vōs honestārētis
eī / eae / ea honestārent
Coniūnctīvus perfectum
ego honestāverim
honestāverīs
is / ea / id honestāverit
nōs honestāverīmus
vōs honestāverītis
eī / eae / ea honestāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego honestāvissem
honestāvissēs
is / ea / id honestāvisset
nōs honestāvissēmus
vōs honestāvissētis
eī / eae / ea honestāvissent
Imperātīvus praesēns
honestā
vōs honestāte
Imperātīvus futūrum
honestātō
is / ea / id honestātō
vōs honestātōte
eī / eae / ea honestantō
Īnfīnītīvus praesēns
honestāre
Īnfīnītīvus perfectum
honestāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
honestātūrum esse
Participium praesēns
honestāns
Participium futūrum
honestātūrus
Gerundium (genitīvus)
honestandī
Gerundium (datīvus)
honestandō
Gerundium (accūsātīvus)
honestandum
Gerundium (ablātīvus)
honestandō
Supīnum (accūsātīvus)
honestātum
Supīnum (ablātīvus)
honestātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego honestor
honestāris
is / ea / id honestātur
nōs honestāmur
vōs honestāminī
eī / eae / ea honestantur
Indicātīvus imperfectum
ego honestābar
honestābāris
is / ea / id honestābātur
nōs honestābāmur
vōs honestābāminī
eī / eae / ea honestābantur
Indicātīvus futūrum
ego honestābor
honestāberis
is / ea / id honestābitur
nōs honestābimur
vōs honestābiminī
eī / eae / ea honestābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego honester
honestēris
is / ea / id honestētur
nōs honestēmur
vōs honestēminī
eī / eae / ea honestentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego honestārer
honestārēris
is / ea / id honestārētur
nōs honestārēmur
vōs honestārēminī
eī / eae / ea honestārentur
Imperātīvus praesēns
honestāre
vōs honestāminī
Imperātīvus futūrum
honestātor
is / ea / id honestātor
eī / eae / ea honestantor
Īnfīnītīvus praesēns
honestārī
Īnfīnītīvus perfectum
honestātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
honestātum īrī
Participium perfectum
honestātus
Participium futūrum
honestandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary