Conjugation of exulcero
/[ɛkˈsʊɫ.kɛ.roː]/to cause to suppurate or ulcerate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exulcerō |
| tū | exulcerās |
| is / ea / id | exulcerat |
| nōs | exulcerāmus |
| vōs | exulcerātis |
| eī / eae / ea | exulcerant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exulcerābam |
| tū | exulcerābās |
| is / ea / id | exulcerābat |
| nōs | exulcerābāmus |
| vōs | exulcerābātis |
| eī / eae / ea | exulcerābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exulcerābō |
| tū | exulcerābis |
| is / ea / id | exulcerābit |
| nōs | exulcerābimus |
| vōs | exulcerābitis |
| eī / eae / ea | exulcerābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | exulcerāvī |
| tū | exulcerāvistī |
| is / ea / id | exulcerāvit |
| nōs | exulcerāvimus |
| vōs | exulcerāvistis |
| eī / eae / ea | exulcerāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exulcerāveram |
| tū | exulcerāverās |
| is / ea / id | exulcerāverat |
| nōs | exulcerāverāmus |
| vōs | exulcerāverātis |
| eī / eae / ea | exulcerāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exulcerāverō |
| tū | exulcerāveris |
| is / ea / id | exulcerāverit |
| nōs | exulcerāverimus |
| vōs | exulcerāveritis |
| eī / eae / ea | exulcerāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exulcerem |
| tū | exulcerēs |
| is / ea / id | exulceret |
| nōs | exulcerēmus |
| vōs | exulcerētis |
| eī / eae / ea | exulcerent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exulcerārem |
| tū | exulcerārēs |
| is / ea / id | exulcerāret |
| nōs | exulcerārēmus |
| vōs | exulcerārētis |
| eī / eae / ea | exulcerārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exulcerāverim |
| tū | exulcerāverīs |
| is / ea / id | exulcerāverit |
| nōs | exulcerāverīmus |
| vōs | exulcerāverītis |
| eī / eae / ea | exulcerāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exulcerāvissem |
| tū | exulcerāvissēs |
| is / ea / id | exulcerāvisset |
| nōs | exulcerāvissēmus |
| vōs | exulcerāvissētis |
| eī / eae / ea | exulcerāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exulcerā |
| vōs | exulcerāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | exulcerātō |
| is / ea / id | exulcerātō |
| vōs | exulcerātōte |
| eī / eae / ea | exulcerantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exulcerāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exulcerāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exulcerātūrum esse |
Participium praesēns
| — | exulcerāns |
Participium futūrum
| — | exulcerātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exulcerandī |
Gerundium (datīvus)
| — | exulcerandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exulcerandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exulcerandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exulcerātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exulcerātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exulceror |
| tū | exulcerāris |
| is / ea / id | exulcerātur |
| nōs | exulcerāmur |
| vōs | exulcerāminī |
| eī / eae / ea | exulcerantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exulcerābar |
| tū | exulcerābāris |
| is / ea / id | exulcerābātur |
| nōs | exulcerābāmur |
| vōs | exulcerābāminī |
| eī / eae / ea | exulcerābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | exulcerābor |
| tū | exulcerāberis |
| is / ea / id | exulcerābitur |
| nōs | exulcerābimur |
| vōs | exulcerābiminī |
| eī / eae / ea | exulcerābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exulcerer |
| tū | exulcerēris |
| is / ea / id | exulcerētur |
| nōs | exulcerēmur |
| vōs | exulcerēminī |
| eī / eae / ea | exulcerentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exulcerārer |
| tū | exulcerārēris |
| is / ea / id | exulcerārētur |
| nōs | exulcerārēmur |
| vōs | exulcerārēminī |
| eī / eae / ea | exulcerārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | exulcerāre |
| vōs | exulcerāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | exulcerātor |
| is / ea / id | exulcerātor |
| eī / eae / ea | exulcerantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exulcerārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exulcerātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exulcerātum īrī |
Participium perfectum
| — | exulcerātus |
Participium futūrum
| — | exulcerandus |