HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exulo — definition

Conjugation of exulo

Regular CEFR B1
[ˈɛk.sʊ.ɫoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exulō
tū exulās
is / ea / id exulat
nōs exulāmus
vōs exulātis
eī / eae / ea exulant
Indicātīvus imperfectum
ego exulābam
tū exulābās
is / ea / id exulābat
nōs exulābāmus
vōs exulābātis
eī / eae / ea exulābant
Indicātīvus futūrum
ego exulābō
tū exulābis
is / ea / id exulābit
nōs exulābimus
vōs exulābitis
eī / eae / ea exulābunt
Indicātīvus perfectum
ego exulāvī
tū exulāvistī
is / ea / id exulāvit
nōs exulāvimus
vōs exulāvistis
eī / eae / ea exulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exulāveram
tū exulāverās
is / ea / id exulāverat
nōs exulāverāmus
vōs exulāverātis
eī / eae / ea exulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exulāverō
tū exulāveris
is / ea / id exulāverit
nōs exulāverimus
vōs exulāveritis
eī / eae / ea exulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exulem
tū exulēs
is / ea / id exulet
nōs exulēmus
vōs exulētis
eī / eae / ea exulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exulārem
tū exulārēs
is / ea / id exulāret
nōs exulārēmus
vōs exulārētis
eī / eae / ea exulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exulāverim
tū exulāverīs
is / ea / id exulāverit
nōs exulāverīmus
vōs exulāverītis
eī / eae / ea exulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exulāvissem
tū exulāvissēs
is / ea / id exulāvisset
nōs exulāvissēmus
vōs exulāvissētis
eī / eae / ea exulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exulā
vōs exulāte
Imperātīvus futūrum
tū exulātō
is / ea / id exulātō
vōs exulātōte
eī / eae / ea exulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exulātūrum esse
Participium praesēns
— exulāns
Participium futūrum
— exulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exulandī
Gerundium (datīvus)
— exulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exulandum
Gerundium (ablātīvus)
— exulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exulātum
Supīnum (ablātīvus)
— exulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exulor
tū exulāris
is / ea / id exulātur
nōs exulāmur
vōs exulāminī
eī / eae / ea exulantur
Indicātīvus imperfectum
ego exulābar
tū exulābāris
is / ea / id exulābātur
nōs exulābāmur
vōs exulābāminī
eī / eae / ea exulābantur
Indicātīvus futūrum
ego exulābor
tū exulāberis
is / ea / id exulābitur
nōs exulābimur
vōs exulābiminī
eī / eae / ea exulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exuler
tū exulēris
is / ea / id exulētur
nōs exulēmur
vōs exulēminī
eī / eae / ea exulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exulārer
tū exulārēris
is / ea / id exulārētur
nōs exulārēmur
vōs exulārēminī
eī / eae / ea exulārentur
Imperātīvus praesēns
tū exulāre
vōs exulāminī
Imperātīvus futūrum
tū exulātor
is / ea / id exulātor
eī / eae / ea exulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exulātum īrī
Participium perfectum
— exulātus
Participium futūrum
— exulandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary